‘อัษฎางค์’ ชี้เปรี้ยง! 2 พส. อาบัติปาจิตตีย์ คือ ‘การละเมิดอันยังกุศลให้ตกมี 92 ข้อ’ #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/local/600158

‘อัษฎางค์’ ชี้เปรี้ยง!2พส. อาบัติปาจิตตีย์ คือ‘การละเมิดอันยังกุศลให้ตกมี92ข้อ’

‘อัษฎางค์’ ชี้เปรี้ยง!2พส. อาบัติปาจิตตีย์ คือ‘การละเมิดอันยังกุศลให้ตกมี92ข้อ’

วันจันทร์ ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2564, 14.00 น.

เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2564 นายอัษฎางค์ ยมนาค นักวิชาการอิสระ ด้านประวัติศาสตร์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก เอ็ดดี้ อัษฎางค์ ยมนาค ระบุว่า  อาบัติปาจิตตีย์

คือ “การละเมิดอันยังกุศลให้ตก มี ๙๒ ข้อ เช่น

๑.ห้ามพูดปด

๒.ห้ามด่า

๓.ห้ามพูดส่อเสียด

พูดส่อเสียด หรือ ปิสุณาวาจา โดยทั่วไปหมายถึง เจตนาพูดส่อเสียดเหน็บแหนม กระทบกระเทือบ ถากถาง เย้ยหยันให้ผู้อื่นได้รับความเสียใจ คับแค้นใจ ขุ่นเคือง โกรธ อับอาย มีความทุกข์

แต่ “การพูดส่อเสียด ตามพระศาสดาบัญญัติ” เป็นหนึ่งในสัมมาวาจา ในมรรคแปด

……………………………………………………………………

มรรค 8 คือหนทางสู่การดับทุกข์

เป็นหัวใจสำคัญของพุทธศาสนา

มรรค คือ หนทางสู่ความดับทุกข์ เป็นหนึ่งใน อริยสัจ 4 จึงเรียกอีกอย่างว่า ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา หรือการลงมือปฏิบัติเพื่อให้พ้นจากทุกข์

มรรค 8 ประกอบด้วยองค์ประกอบ 8 ประการ คือ

๑)สัมมาทิฏฐิ ๒)สัมมาสังกัปปะ ๓)สัมมาวาจา ๔)สัมมากัมมันตะ ๕)สัมมาอาชีวะ ๖)สัมมาวายามะ ๗(สัมมาสติ ๘)สัมมาสมาธิ

จากข้อ ๓)สัมมาวาจา(วาจาที่ถูกต้อง) หมายถึง การเว้นจากการพูดเท็จ หยาบคาย ส่อเสียด และเพ้อเจ้อ

……………………………………………………………………

ดูกรพราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย บุคคลผู้ประพฤติไม่เรียบร้อย คือ ไม่ประพฤติธรรมด้วยวาจา ๔ อย่าง

๑. เว้นจากการพูดเท็จ

ดูกรพราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้กล่าวคำเท็จ … เป็นผู้กล่าวเท็จทั้งรู้อยู่

๒. เว้นจากการพูดส่อเสียด

เป็นผู้พูดส่อเสียด คือ ได้ฟังแต่ข้างนี้แล้วนำไป

บอกข้างโน้น … และกล่าววาจาที่เป็นเครื่องทำให้แตกกันเป็นพวก ด้วยประการฉะนี้

๓. เว้นจากการพูดหยาบคาย

เป็นผู้มีวาจาหยาบ คือกล่าววาจาหยาบที่เป็นโทษ

เป็นผู้กล่าวไร้ประโยชน์ คือ พูดในเวลาที่ไม่ควรพูด

พูดเรื่องที่ไม่เป็นจริง พูดไม่เป็นประโยชน์ พูดไม่เป็นธรรม พูดไม่เป็นวินัย

๔.เว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

กล่าววาจาไม่มีหลักฐาน ไม่มีที่อ้าง ไม่มีที่สุด ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ โดยกาลไม่สมควร

ดูกรพราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย บุคคลผู้ประพฤติไม่เรียบร้อยคือ ไม่ประพฤติธรรมด้วยวาจา ๔ อย่าง เป็นอย่างนี้แล

……………………………………………………………………

สรุป

การพูดส่อเสียด คือ การเอาเรื่องของอีกคน ไปเล่าให้อีกคนฟัง ด้วยการกล่าววาจาที่เป็นเครื่องทำให้แตกกัน

ซึ่งสังคมที่กำลังแตกแยกก็เพราะ พูดส่อเสียด

•การพูดส่อเสียด เป็นส่วนหนึ่งของ”สัมมาวาจา”

•สัมมาวาจา เป็นส่วนหนึ่งของ”มรรค 8”

•มรรค 8 เป็นส่วนหนึ่งของ”อริยสัจ 4”

•มรรค 8 และ อริยสัจ 4 เป็นหนทางสู่การดับทุกข์

ซึ่งเป็นแก่นแท้อันสำคัญที่สุดของพุทธศาสนา

ผู้ที่พูดส่อเสียด ต้องอาบัติปาจิตตีย์

แต่การพูดของ พส. 2 คนนี้จะถือเป็นเป็นอาบัติปาจิตตีย์ หรือไม่ต้องรอผู้มีอำนาจพิจารณา

……………………………………………………………………

ผมรู้เรื่อง มรรค 8 เพราะชื่อผม”อัษฎางค์” แปลว่า องค์ ๘

ซึ่งองค์ ๘ ก็คือ มรรค ๘ นั้นเอง

อัษฎางค์ ยมนาค

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s