‘ปู จิตกร’ คอลัมนิสต์ชื่อดัง เห็นต่าง ‘พระมหาไพรวัลย์’’ เลิกตั้งคำถามเด็ก โตขึ้นอยากเป็นอะไร #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/local/600210

'ปู จิตกร'คอลัมนิสต์ชื่อดัง เห็นต่าง'พระมหาไพรวัลย์’' เลิกตั้งคำถามเด็ก โตขึ้นอยากเป็นอะไร

‘ปู จิตกร’คอลัมนิสต์ชื่อดัง เห็นต่าง’พระมหาไพรวัลย์’’ เลิกตั้งคำถามเด็ก โตขึ้นอยากเป็นอะไร

วันจันทร์ ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2564, 15.35 น.

วันที่ 6 กันยายน 2564 ปู จิตกร บุษบา คอลัมนิสต์ นสพ.แนวหน้า ได้โพสต์ภาพ “พระมหาไพรวัลย์ วรวณฺโณ” ที่มีโควทคำพูด พร้อมข้อความผ่านเฟซบุ๊กระบุว่า ผมเป็นครูคนหนึ่ง ที่ถาม ‘ศิษย์พระดาบส’ ทุกรุ่นว่า “อยากให้ชีวิตเป็นยังไง” บางรุ่นให้เขียนถึงชีวิตในฝัน ชีวิตใน 5 ปีข้างหน้าด้วยซ้ำ ก่อนจะมาตั้งโจทย์ให้แต่ละคนตอบว่า เช่นนั้นแล้ว ปีที่หนึ่ง เดือนที่หนึ่ง วันที่หนึ่ง ก่อนถึง 5 ปีนั้น เราต้อง ‘เริ่มทำอะไร’

คนเป็นครู จะไม่ปล่อยให้ลูกศิษย์ใช้ชีวิตล่องลอยไปตามวันเดือนปี เหมือนฟองสบู่ลอยไปตามลมเพื่อรอวันแตก

ครูดีๆ ครูที่มีสติปัญญา  เขาจะใช้ ‘ความฝัน’ เป็นตัวจุดพลังให้เกิดการออกแบบชีวิต วางแผนชีวิต และออกเดินทางเพื่อไปยังจุดหมายที่ลูกศิษย์เขา ‘คิดเอง’

การถามว่า โตขึ้นอยากเป็นอะไร ทำได้โดยไม่ต้องบังคับ ไม่ต้องเอามายด์เซ็ตของตัวเองไปบังคับ  แต่ในฐานะ ‘คนที่ผ่านโลกมาก่อน’ ย่อมทราบดีว่า ชีวิตที่มีจุดหมาย ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร และทำให้เด็กเดินไปอย่างมีทิศทาง –เป็นทิศทางที่เขาฝันถึงปลายทางด้วยตัวเขา และเราช่วยเตือนภัยบางอย่างได้ล่วงหน้า รวมถึงหาทางส่งเสริมให้ฝันนั้นเป็นจริงได้

มันคือการ ‘กระตุ้น’ ให้ลูกศิษย์ได้สำรวจ ‘ความสนใจ/ความต้องการ’ ของตัวเอง  เสร็จแล้วก็มาสร้าง ‘ความเป็นไปได้’ 

และไม่ใช่ว่า เคยคิดอย่างนั้น เคยฝันอย่างนั้น แล้วต้องยึดมั่นถือมั่นเอาความฝันนั้นเป็นสรณะ  คนที่ไม่เคยฝันจะเป็นพระ แต่วันหนึ่งมาเป็นพระ เป็นสุข เป็นประโยชน์ ย่อมกระจ่างแจ้งเรื่อง ‘ชีวิตเปลี่ยนแปลงได้เสมอ’

ผมจึงเป็นครูที่ชอบกระตุ้นให้เด็ก ‘สำรวจความต้องการ’ ของตัวเขา ด้วยตัวเขา แล้วมาทำ ‘แผนที่ชีวิต’ ของตัวเอง ไว้เป็น ‘ทางเดิน’ ที่ไม่ต้องเหมือนใคร หรือถูกกำหนดโดยใคร  เพื่อห่างไกลจากการ ‘อยู่ไปวันๆ’ 

แน่นอน ชีวิตมันมีการตกผลึกตกตะกอนได้ ไม่ว่าจะมีฝันหรือไม่มี  แต่มันเป็นเรื่องที่ดี ที่เราจะกระตุ้นให้เขา ‘คิดฝัน’ และตกผลึกกับมันได้เร็วขึ้น มิใช่หรือ

ระหว่างเดินทาง  เราอาจ ‘เปลี่ยนแผน’ ได้  เราจะกระจ่างแจ้งด้วยประสบการณ์ ว่าฝันมีการแตกกิ่งแตกยอดออกไปได้อีก หรือเปลี่ยนทางก็ยังได้ แต่ต้องไม่ใช่ “ความเพ้อฝัน” 

ฝัน-แล้วลงมือทำ คือ ประสบการณ์ คือชั่วโมงบิน คือความช่ำชองของชีวิต  ที่เป็น ‘เครื่องมือวิเศษ’ ที่จะช่วยให้เราผ่านพ้นอุปสรรค เห็นโอกาส ไขว่คว้าโอกาส และบริหารโอกาสที่ได้รับ ให้ดีได้เสมอ

‘ศิษย์พระดาบสที่รัก’ เธอจงอย่าหยุดฝัน เพราะนั่นคือการ ‘กดปุ่มสตาร์ท’ ให้ชีวิตเธอ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s