ภาวะ “หมดไฟ” ของจาซินดา อาร์เดิร์น ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

https://www.thairath.co.th/news/foreign/2610205

ภาวะ "หมดไฟ" ของจาซินดา อาร์เดิร์น ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

24 ม.ค. 2566 10:00 น.

ภาวะ “หมดไฟ” ของจาซินดา อาร์เดิร์น ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

  • จาซินดา อาร์เดิร์น นายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์ทำให้ทั่วโลกต้องรู้สึกประหลาดใจ หลังจากประกาศเมื่อสัปดาห์ที่แล้วว่าเธอลาออกจากตำแหน่งเพราะ “ไม่มีไฟ” ในการทำงานอีกต่อไป
  • เฮเลน คลาร์ก อดีตนายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์ กล่าวว่าเธอต้องทำงานนับเป็น “จำนวนชั่วโมงมหาศาลต่อวัน” ในฐานะนายกรัฐมนตรีเป็นเวลา 9 ปีตั้งแต่ปี 2542 ถึง 2551 เช่นเดียวกับอาร์เดิร์น เธออาศัยอยู่ในเมืองอ๊อกแลนด์ และต้องเดินทางไป-กลับกรุงเวลลิงตันอยู่ตลอดเวลา โดยใช้เวลาบิน 1 ชั่วโมง
  • ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า ว่าความกดดันของผู้นำประเทศกำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ พวกเขามีจำนวนวันในสัปดาห์และชั่วโมงในแต่ละวันเท่าๆ กับคนอื่นๆ และพวกเขาจำเป็นต้องนอนและพักผ่อนเหมือนคนอื่น แต่กลับต้องเผชิญความคาดหวังจะสูงขึ้นเรื่อย ๆ

จาซินดา อาร์เดิร์น นายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์ทำให้ทั่วโลกต้องรู้สึกประหลาดใจ หลังจากประกาศเมื่อสัปดาห์ที่แล้วว่าเธอลาออกจากตำแหน่งเพราะ “ไม่มีไฟ” ในการทำงานอีกต่อไป

เธอกล่าวในคำปราศรัยซึ่งส่งสัญญาณถึงการสิ้นสุดตำแหน่ง 5 ปีครึ่งของเธอว่า “นักการเมืองก็เป็นมนุษย์ เราให้ทุกอย่างเท่าที่เราทำได้ ตราบใดที่เราทำได้ และแล้วก็ถึงเวลา” 

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่นักการเมืองจะยอมรับว่าพวกเขาหมดไฟ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจที่ความเครียดในการเป็นผู้นำประเทศอาจส่งผลเสียได้ แม้ว่าผู้นำระดับโลกได้รับสิทธิพิเศษต่างๆ มากมาย แต่พวกเขามักจะต้องรับมือกับการเดินทางอย่างต่อเนื่องและยาวนาน และเวลาพักผ่อนอันน้อยนิด

เฮเลน คลาร์ก อดีตนายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์เข้าใจดีถึงความกดดันในการทำงานบริหารประเทศ เธอจำได้ว่าเธอต้องทำงานนับเป็น “จำนวนชั่วโมงมหาศาลต่อวัน” ในฐานะนายกรัฐมนตรีเป็นเวลา 9 ปีตั้งแต่ปี 2542 ถึง 2551 เช่นเดียวกับอาร์เดิร์น เธออาศัยอยู่ในเมืองอ๊อกแลนด์ และเดินทางไป-กลับกรุงเวลลิงตันอยู่ตลอดเวลา โดยใช้เวลาบินเพียง 1 ชั่วโมง

คลาร์กกล่าวว่า เธอเดินทางด้วยเที่ยวบิน 7 โมงเช้า “ดังนั้นคุณอาจตื่นตอนตี 5 แล้วเข้านอนหลังเที่ยงคืน แม้จะต้องค้างคืนในเวลลิงตัน คุณอาจยังคงต้องตื่นตั้งแต่รุ่งสาง และจากนั้นก็อาจจะทำงานจนถึงรุ่งสางของอีกวัน” คลาร์กบอกว่าเธอพยายามจัดสรรเวลาให้กับตัวเองในช่วงสุดสัปดาห์เพื่อรับมือกับงานจำนวนมหาศาล

เธอกล่าวว่าอาร์เดิร์นดูเหมือนจะมีหน้าที่ที่ต้องทำจำนวนวนมาก บวกกับแรงกดดันเพิ่มเติมจาก “การสร้างสมดุลระหว่างครอบครัวและอาชีพ” ในช่วงเวลาที่มีความท้าทายทางการเมืองครั้งใหญ่ ขณะที่เธอเองแทบไม่มีความกดดันอะไรเป็นพิเศษ “ฉันอยู่ในฐานะที่จดจ่ออยู่กับงานเพียงอย่างเดียว” และกล่าวว่า สิ่งสำคัญคือการมีระบบสนับสนุนที่แข็งแกร่งเพื่อจัดการกับความต้องการของงาน

ในคำแถลงเมื่อวันพฤหัสบดี อาร์เดิร์นกล่าวว่า คู่ชีวิตของเธอและลูกสาวของเธอ ซึ่งเธอให้กำเนิดขณะดำรงตำแหน่ง ได้ “เสียสละประโยชน์ของตนเองอย่างมากจากประชาชนทุกคน”

คลาร์กระบุว่า “อาร์เดิร์นมีเพื่อนคู่หูที่คอยสนับสนุนเธอเป็นอย่างดี และพ่อแม่ของเธอก็ช่วยเหลือเธออย่างมากเช่นกัน แต่ช่วงเวลาเหล่านี้เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากและผิดปกติมาก สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอในระยะเวลา 5 ปีครึ่ง อาจจะเหมือนกับว่านี่คือการสิ้นสุดของระยะเวลา 9 ปี”

นางคลาร์กเชื่อว่าแม้แรงกดดันต่อผู้นำจะ “ยิ่งใหญ่เสมอ” แต่มันจะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีก โดยเฉพาะ “ในยุคของสื่อสังคมออนไลน์ การนำเสนอข่าวตลอด 24 ชั่วโมง คลิกเบต (clickbait) นักทฤษฎีสมคบคิด การหลอกลวง และอื่นๆ”

เซอร์ แอนโธนี เซลดอน นักประวัติศาสตร์และนักเขียนชีวประวัติทางการเมืองชาวอังกฤษเห็นด้วยว่าความกดดันของผู้นำประเทศกำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

“มันเป็นภาระมากมายที่ถาโถมเข้ามา และทั้งหมดก็วางอยู่ที่โต๊ะทำงานของผู้นำ พวกเขามีจำนวนวันในสัปดาห์และชั่วโมงในแต่ละวันเท่าๆ กับคนอื่นๆ และพวกเขาจำเป็นต้องนอนและพักผ่อนเหมือนทุกๆ คน แต่กลับต้องเผชิญความคาดหวังจะสูงขึ้นเรื่อยๆ”

เป็นเรื่องปกติที่ผู้นำจะถูกบังคับให้ออกจากตำแหน่งมากกว่าที่จะยอมรับว่าพวกเขาหมดไฟ แต่มีตัวอย่างมากมายของบุคคลสำคัญทางการเมืองที่ต้องต่อสู้กับการคาดหวังในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

อาร์เดิร์นกล่าวถึงการแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนาว่าเป็นหนึ่งในความท้าทายหลักที่เธอเผชิญระหว่างดำรงตำแหน่ง

ในเดือนมีนาคม 2563 นายบรูโน บรูอินส์ รัฐมนตรีผู้นำการต่อสู้กับไวรัสโคโรนาของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ ลาออกจากตำแหน่งหลังจากหมดสติระหว่างการอภิปรายในรัฐสภา โดยกล่าวว่าเขาเป็นลมหลังจากทำงานหนักมาหลายสัปดาห์ ในการให้สัมภาษณ์ในภายหลัง เขากล่าวว่าหลังจากออกจากตำแหน่ง เขา “หลับไปสามเดือน” ก่อนที่จะเริ่มอาชีพใหม่นอกวงการเมือง

เขาบอกกับสื่อเบลเยียมว่า ในช่วงเวลาที่เขาเป็นรัฐมนตรี “มีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมมักจะตื่นตอนตี 4 หลังจากที่ผมทรุดลง สิ่งที่ผมอยากทำก็คือนอน”

นายรูดอล์ฟ อันส์โชเบอร์ รัฐมนตรีสาธารณสุขของออสเตรีย ลาออกจากตำแหน่งในปีถัดมา โดยกล่าวว่าเขา “ทำงานหนักเกินไปและเหนื่อยล้า” เขากล่าวกับผู้สื่อข่าวในเวลานั้นว่า “ในวิกฤติสุขภาพที่เลวร้ายที่สุดในรอบหลายทศวรรษ ประเทศต้องการรัฐมนตรีสาธารณสุขที่ฟิตสมบูรณ์ 100% ซึ่งนั่นไม่ใช่เขา”

เขากล่าวว่า ระยะเวลา 15 เดือนที่เขาดำรงตำแหน่ง “รู้สึกเหมือน 15 ปี”

หลังจากข่าวการลาออกของอาร์เดิร์น คายา คาลลัส นายกรัฐมนตรีหญิงของเอสโตเนีย กล่าวว่า “เรื่องตรงกับใจฉันเป็นการส่วนตัว ฉันเข้าใจดีถึงสิ่งที่ต้องเสียไป”

แดริล โอคอนเนอร์ ศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยลีดส์ กล่าวว่า “สาเหตุสำคัญอย่างหนึ่งของความเหนื่อยหน่ายคือความเครียดจากการทำงาน” อาการหมดไฟสามารถส่งผลกระทบต่อใครก็ได้ ตั้งแต่พยาบาล แพทย์ นักกีฬา ครู และผู้ปกครอง

ดร. โอคอนเนอร์กล่าวว่าสำหรับนายกรัฐมนตรี ความเครียดจะไม่มีทางลดลง

“คนส่วนใหญ่สามารถปิดสวิตช์ในชีวิตประจำวันได้ ซึ่งจะทำให้ระบบตอบสนองต่อความเครียดของพวกเขาปิดไปด้วย ผู้คนในสายตาของสาธารณชนในงานที่มีความต้องการสูง เช่น การเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศ ไม่ได้มีความสุขสบายขนาดนั้น”

เซอร์ แอนโธนี นักเขียนชีวประวัติทางการเมือง ซึ่งมีผลงานบันทึกชีวิตของผู้นำอังกฤษหลายคน กล่าวว่า นายกรัฐมนตรีหลายคนหมดเวลาในการทำงานที่มาพร้อมกับความเหน็ดเหนื่อย

“คุณไม่สามารถลืมภาระหน้าที่ได้ ไม่ว่าในวันคริสต์มาส วันเกิด เวลาเช้ามืด คุณต้องอยู่กับงานตลอดเวลา ความจริงก็คือหลายคนไม่พร้อม แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ยอมรับได้”

หลังจากการประกาศของเธอ หลายคนชื่นชมอาร์เดิร์นว่ามีความซื่อสัตย์ต่อตัวเอง

เอสเทล มอร์ริส อดีตรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศอังกฤษด้านการศึกษาและทักษะ กล่าวว่า การประกาศของนางสาวอาร์เดิร์นพาเธอย้อนกลับไปสู่การลาออกที่มีชื่อเสียงของเธอเองเมื่อ 20 ปีที่แล้ว

เธอกล่าวว่า เธออาจไม่ได้ลาออกเพราะสาเหตุเดียวกับอาร์เดิร์น แต่ความรู้สึกนี้เป็นสิ่งที่เธอจำได้ ในจดหมายลาออกของเธอในปี 2545 มอร์ริสกล่าวว่าเธอไม่รู้สึกว่าตัวเอง “มีประสิทธิภาพ” เท่าที่เธอต้องการ

“ฉันรู้ว่าฉันถนัดอะไรในงาน และเมื่อคุณรู้สึกว่ามีสถานการณ์รอบด้าน หมายความว่าคุณไม่สามารถใช้จุดแข็งเหล่านั้นได้เช่นเดียวกับที่คุณเคยทำได้ ฉันคิดว่าคุณควรซื่อสัตย์กับตัวเองเกี่ยวกับเรื่องนี้” เธอกล่าว “อาร์เดิร์นอธิบายว่าเธอรักงานนี้และมันสำคัญมาก แต่เธอไม่สามารถทำได้ในตอนนี้ นั่นคือสิ่งที่ฉันรู้สึก”

มอริส กล่าวเพิ่มเติมว่า มันเป็น “ความแข็งแกร่งประเภทหนึ่ง” ที่จะรู้ว่าเมื่อใดควรถอยห่าง “การเปลี่ยนงานในปี 2566 ไม่ใช่เรื่องแปลก แค่คุณมีอำนาจมากพอ มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร นั่นเป็นเหตุผลสำคัญ”

นางอาร์เดิร์นกล่าวว่า เธอตั้งตารอที่จะใช้เวลากับครอบครัวมากขึ้นเมื่อลูกสาวของเธอเริ่มเข้าโรงเรียน และ “ในที่สุด” ก็แต่งงานกับคลาร์ก เกย์ฟอร์ด คู่ชีวิตของเธอ

สำหรับคนที่หวังจะเป็นผู้นำทางการเมืองในอนาคต คุณคลาร์กเตือนว่างานระดับสูงสุดคือ “งานหนัก” และต้องมีความเชื่อ “ว่ามันคุ้มค่ากับเวลา ความพยายาม และชั่วโมงที่ยาวนาน และคุณสามารถบรรลุสิ่งต่างๆ ได้”

“ถ้าคุณมาถึงจุดที่คุณคิดว่า ‘งานไม่ได้ก่อประโยชน์ให้กับชีวิต’ คุณก็เดินจากไป” เธอกล่าว.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s