National parks ordered to limit entry after visitor tests positive #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

National parks ordered to limit entry after visitor tests positive

ThailandJan 04. 2021Varawut Silpa-archaVarawut Silpa-archa

By The Nation

Natural Resources and Environment Minister Varawut Silpa-archa on Monday ordered national parks nationwide to cut visitors by 40-50 per cent as part of Covid-19 control measures.

The move follows news that a recent visitor to Phu Tub Boek mountain in Phu Hin Rong Kla National Park, Petchabun, later tested positive for Covid-19.

National parks could remain open, said Varawut, but their committees must implement containment measures in line with the severity of the outbreak in their area.

“We have instructed national park chiefs to follow guidance from provincial governors on disinfecting areas such as toilets and crowded places,” he said. “We also instructed them to ask people for cooperation on social distancing.”

John Steinbeck’s classic travelogue showcases man’s best road-trip friend #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

John Steinbeck’s classic travelogue showcases man’s best road-trip friend

WorldJan 01. 2021Hamilton, the author's beagle, with a much-loved copy of John Steinbeck's Hamilton, the author’s beagle, with a much-loved copy of John Steinbeck’s “Travels with Charley.” MUST CREDIT: Photo for The Washington Post by Melanie D.G. Kaplan Photo by: Melanie D.G. Kaplan — The Washington Post

By Special to The Washington Post · Melanie D.G. Kaplan 

Fourteen years ago, I decided to drive across the United States. This came after a childhood of cross-country rides in the back seat of my parents’ car, visiting my grandparents in Southern California. But in 2007, when I was a full-fledged grown-up, my grandmother worried about this trip well before my departure. My mother wanted to know where I would sleep. My sister said she couldn’t imagine driving all those miles by myself.

“Don’t you wish you had someone there to share it with?” she asked.

Reminding them about my four-legged travel buddy did nothing to quell their unease. “I’m not alone,” I said, time and again. “Darwin will be with me.”

Perhaps I carried an extra air of confidence when I reiterated that statement about my co-pilot and explained that this trip was wholly different from a solo adventure. I had just read John Steinbeck’s “Travels With Charley: In Search of America,” and it spoke to me. Loudly.

“I took one companion on my journey – an old French gentleman poodle known as Charley,” Steinbeck wrote. He described Charley as a born diplomat, expert sniffer and poor fighter. He was an early bird, a good watchdog and friend who “would rather travel about than anything he can imagine.” The pair set off on their journey in September 1960.

Darwin was also a good friend – a sassy, independent beagle, occasional growler and regular howler who loved road trips second only to eating. In 2007, we traveled 8,800 miles in 30 days. Since then I’ve made the trip out West every two years, on average, always with a beagle – first Darwin, now Hamilton.

The surge of euphoria and pure bliss I experience on these long trips is unequaled in any other part of my existence. Over the years, when friends in Washington, D.C., bought houses out West and prepared to drive there with their dogs, I could barely contain my excitement. I fell just short of inviting myself to join them. The “blasts of a ship’s whistle still raise the hair on my neck and set my feet to tapping,” Steinbeck wrote, and he felt equally impatient to travel when he heard an engine warming or horse hoofs clopping. “I fear the disease is incurable,” he wrote. I feel his pain.

“Travels with Charley” was published in 1962, the same year Steinbeck was awarded the Nobel Prize in literature. The book recounts his drive around the country in the autumn of 1960, years after publishing famous titles such as “Of Mice and Men” and “The Grapes of Wrath.”

He lived in New York at the time and considered it “criminal” that an American writer writing about America didn’t know his own country. At 58, he set out to answer the question: “What are Americans like today?” Wanting to avoid recognition, he went to great lengths to remain anonymous and self-contained, “a kind of casual turtle carrying his house on his back.” He ordered a customized vehicle with a camper top – complete with a double bed, four-burner stove and chemical toilet. He named it Rocinante after Don Quixote’s horse. Over 10,000 miles through 34 states, he was not recognized once.

Aching for a road trip and grounded at home in December, I reread Steinbeck’s travelogue, slowly. I appreciated it anew, particularly his description of trip planning. He overpacked Rocinante with “tools enough to assemble a submarine,” emergency foods, two rifles and a shotgun (although his hunting days were over by then), fishing rods, canned goods and what he estimated was four times too many clothes, blankets, pillows, shoes and boots. Thinking he might write, he packed a typewriter, paper, pencils, notebooks, dictionaries and a compact encyclopedia, noting, “I suppose our capacity for self-delusion is boundless.”

Before the trip, Charley knew something was afoot – of course. He whined, paced and made a “damned nuisance of himself,” while friends stopped by and spoke of their own hunger to move, no matter the destination.

The reason for my first cross-country trip was clear: a friend’s wedding in Palo Alto, Calif. Subsequently, I cared less about the reason I was driving to the West Coast and found myself concocting motives to satisfy others: helping my grandmother move, covering travel assignments, dog-sitting for friends. Hammy, a trauma survivor who is a more bashful and tentative beagle than his predecessor, has become an equally enthusiastic traveler. He has now visited 44 states. Until the pandemic, when Hammy and I itched for a trip we never missed an opportunity to scratch.

As I reread “Travels With Charley,” I chuckled, recognizing from every one of my trips the hesitation Steinbeck experienced as his departure date approached. “My warm bed and comfortable house grew increasingly desirable and my dear wife incalculably precious,” he wrote. “To give these up for three months for the terrors of the uncomfortable and unknown seemed crazy. I didn’t want to go. Something had to happen to forbid my going, but it didn’t.” He set off and was overwhelmed. “I wondered how in hell I’d got myself mixed up in a project that couldn’t be carried out.”

On my first day of driving in 2007, I left Washington and was overcome by fatigue in the first couple of hours. I stopped in Virginia for a nap, certain that I couldn’t continue. Darwin seemed to understand that when I napped, she would stay alert, which she did from the passenger’s seat. I woke up refreshed and pressed on.

Steinbeck headed north to Maine then turned west. He visited Niagara Falls for the first time and crossed through Minnesota and North Dakota, eventually visiting his sisters in Monterey, Calif., near his hometown of Salinas. Along the way, he fell hard for Montana, a state I’ve come to love. He wrote that if it “had a seacoast, or if I could live away from the sea, I would instantly move there and petition for admission.”

In his travels, Steinbeck struck up conversations everywhere, often enticing strangers with the offer of coffee and a “dollop” of whiskey or applejack at his camper table. He talked to Americans of every stripe – sailor, waitress, veterinarian, student – covering topics as varied as race relations, mobile homes and politics. Steinbeck presented pages of dialogue, leaving some readers wondering how much was fabricated; he was, first and foremost, a novelist.

With his mind free for thinking, Steinbeck said, “I myself have planned houses I will never build, have made gardens I will never plant.” At one point, he wondered how much energy in foot-pounds is expended in driving a truck for six hours. In long, quiet stretches, I’ve pondered similar puzzles, such as the engineering of road curves along a cliff. I’ve imagined utility bills and love letters inside mail trucks. More than once, I have written entire articles in my head.

Like Steinbeck, I drove roughly along the perimeter of the country. We both went through Badlands and Yellowstone national parks, and we both visited California’s redwoods. I relished interactions with strangers – and still do. Darwin and I met a motorcyclist from Toronto, a saloon bartender in Deadwood, S.D., a Nashville-to-Alaska traveler with a leashed cat named Charcoal, and a man named Smooth in Cooke City, Mont., who shared his local recommendations on an index card. In my notebook, I jotted down snippets of conversations that made me laugh. I entertained myself by counting dozens of items and creating a Harper’s Index-style list:

1. Times considered turning around the first day: 4

2. Average nights I slept in each of 21 beds: 1.4

3. Speeding tickets: 0

4. Harley-Davidson showrooms visited: 14

5. D.C. plates previously seen by a 21-year veteran inspector at the California border agricultural station: 0

Some of the best writing in “Travels,” unsurprisingly, is about Steinbeck’s companion, a character whose presence we can easily imagine enjoying on a trip. In Maine, Steinbeck wrote: “The temperature lifted and it rained endlessly and the forests wept. Charley never got dry, and smelled as though he were mildewed.” And in Wisconsin, parked next to cattle trucks being cleaned of manure, “Charley moved about smiling and sniffing ecstatically like an American woman in a French perfume shop.”

As I sat on the couch reading recently, Hammy was curled up next to me in a tiny ball, his nose tucked under his back leg and tail. The book may have inspired me in 2007, but this time, I felt deeply connected to this traveling pair. When Steinbeck wrote about his whole body aching from the road, I suffered with him. When he grumbled about roadside food, I recalled the time I settled on a Chipwich for dinner, the best of several pitiful options. When the miles and fields and faces became a blur at the end, when Steinbeck acknowledged that the journey – which began before he left home – had ended while he was still on the road, the anguish was familiar.

“The road became an endless stone ribbon,” he wrote. “My bed was unmade. . . . My stove was unlighted and a loaf of bread gathered mold in my cupboard. . . . I know it was cold, but I didn’t feel it; I know the countryside must have been beautiful, but I didn’t see it.” Then, at last, Steinbeck was home.

When I return from a trip, it can take months before I want to travel any distance by car. (Hammy is ready much sooner.) Then, bit by bit, the longing returns. I flipped back to the beginning of the book and savored one of my favorite lines. Steinbeck wrote that a trip “has personality, temperament, individuality, uniqueness. A journey is a person in itself; no two are alike.”

I contemplated the notion that a new road trip – unlike any other – awaited. The thought was comforting. I closed the book and snuggled closer to my co-pilot for warmth. Hammy sighed. I dreamed.

Phitsanulok turns a deep shade of ruby #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

Phitsanulok turns a deep shade of ruby (nationthailand.com)

Phitsanulok turns a deep shade of ruby

ThailandDec 17. 2020

By The NationPhitsanulok’s Phu Hin Rong Kla National Park has turned into a vision of red, offering visitors a perfect backdrop for photographs.

Park chief Suriya Kalasuk said on Thursday that the foliage on more than 100 maple trees, known in Thai as “kuam daeng”, has turned red now that the temperatures have dropped.

Thanks to the cool temperatures, the one-kilometre hike to Man Daeng Waterfall will be a deep shade of ruby until early next year, he said.

Unexpected guest greets campers in Nakhon Ratchasima #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

Unexpected guest greets campers in Nakhon Ratchasima (nationthailand.com)

Unexpected guest greets campers in Nakhon Ratchasima

ThailandDec 16. 2020

By The Nation

Tourists camping at the Khao Phaeng Ma Reforestation Project in Nakhon Ratchasima’s Wang Nam Kheow district woke up on Wednesday to find a friendly wild bull grazing nearby.

The eight-year-old Thong Dee is occasionally seen at the camping site looking for food and doesn’t appear to be afraid of humans.

Pongtep Malachasing, president of the district’s tourism promotion organisation, said the reforestation project area is a perfect spot to observe wild animals.

He said thanks to the lush greenery, more than 300 wild bulls come out to graze on the hill’s peak and are easily visible from the camping site.

How two green pets have won the hearts of visitors to Koh Tao #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

How two green pets have won the hearts of visitors to Koh Tao (nationthailand.com)

How two green pets have won the hearts of visitors to Koh Tao

ThailandDec 15. 2020

By The Nation

When you think of “Koh Tao”, beautiful beaches, clear water, coral reefs, and scuba diving immediately come to mind. The island is acclaimed as one of the world’s most famous diving destinations. Each year, hundreds of thousands of international tourists travel to the island.

Yet Koh Tao has another story that is equally captivating — the story of two golden retrievers, a two-year old mother dog “Money” and her nine-month-old pup “Fanta”.

Money and Fanta are celebrities. Young hipsters who visit Koh Tao are eager to meet them. Not only are they cute and healthy dogs, but they also possess “green hearts”.

Money and Fanta’s stories have been continuously covered by many Thai celebrities and bloggers as well-trained dogs who show their love for nature by collecting marine debris.

Bunthin Daenthaisong (Uncle Chai), the owner of Money and Fanta, said the mother-son duo became known among local and international tourists after a group of youngsters hired a boat ride with the two dogs tagging along.

“Money and Fanta started to sail with me since they were young. In the beginning, the mother, Money, was just three months old and now both of them are used to sailing,” said Uncle Chai.

Tourists enjoy spending time with Money and Fanta and always post photos of them on social media channels, thus ensuring popularity of the duo.

The most impressive thing about both dogs is that they are trained to collect marine debris. When the owner throws a bottle or branches into the sea, Money and Fanta would jump off to collect the debris. If Money and Fanta spot any marine debris, such as bamboo or bottles, they would jump off the boat and swim to collect them. They are truly ‘green-hearted dogs’ who truly love nature, according to Uncle Chai.

This story has enabled Uncle Chai to earn extra income even in the Covid-19 crisis, compared to other small tourist boat drivers on Koh Tao, thanks to Money and Fanta.

“Koh Tao was affected by Covid-19 because tourists were unable to visit due to the national lockdown policy. Before the pandemic, many foreign tourists visited the island for diving and stayed more than a week, but after the Covid-19 outbreak there are no foreigners at all. Only groups of Thai visitors came during the holidays, for only 2-3 days. The situation created a huge impact on small tourist boat drivers in Koh Tao as they lacked the income to survive and to take care of their families.”

The upside of Covid-19 in Koh Tao is the respite provided to nature and the resulting restoration of Koh Tao’s natural beauty and the clear waters, ideal for snorkelling and diving. Highlights of the famous tourist spots in Koh Tao include Nang Yuan Pinnacle, Mango Bay, Hin Wong Pinnacle, Aow Leuk, Japanese Gardens, and Shark Island.

Since October 2020, a crowdfunding campaign — “Koh Tao Better Together” — by Biofin, UNDP Thailand, Krungthai Bank, Raks Thai Foundation and Koh Tao subdistrict municipality has been ongoing to raise money to support a group of small tourist boat drivers in Koh Tao under the “cash for work” modality for three months. Recently, a Big Cleaning Day was organised through the campaign in preparation for an expected return of tourists.

Air travel was down significantly this year. Climate activists hope it stays this way. #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

Air travel was down significantly this year. Climate activists hope it stays this way. (nationthailand.com)

Air travel was down significantly this year. Climate activists hope it stays this way.

WorldDec 13. 2020

By The Washington Post · Hannah Sampson · NATIONAL, BUSINESS, FEATURES, HEALTH, SCIENCE-ENVIRONMENT, TRANSPORTATION, US-GLOBAL-MARKETS, TRAVEL 

Ariella Granett wanted people to stop flying in 2020. Just not this way.

“The pandemic was not the way we were hoping to reduce air travel,” Granett, co-founder of Flight Free USA, said in an email. “But I think there is a lot to learn from it.”

According to an outlook from the International Air Transport Association, the number of air travelers in 2020 is expected to drop more than 60% to 1.8 billion, about the same number of people who flew in 2003. Next year, the group projects that number will increase to 2.8 billion – still far less than the 4.5 billion who flew in 2019. Airlines have slashed routes and furloughed workers, and some have gone out of business.

Those who advocate flight-free living have been grounded, in some cases for years, by choice. And in a year when so many more have been forced to stay put because of the novel coronavirus, leaders of the fly-less movement are hopeful that people, businesses and institutions will reconsider their behavior post-pandemic – and treat climate change as an emergency.

“Regardless of the pandemic, climate change is like the elephant in the room,” Granett, an architect who stopped flying two years ago, said in an interview. “It’s huge and we’re hurtling toward this cliff, toward this point of no return. It makes the pandemic seem like a little trial run.”

Magdalena Heuwieser, one of the founders of the Vienna-based network Stay Grounded, which advocates for a reduction in aviation, said she expects to see a continued rethinking of business travel moving forward.

“Companies just realized that it’s cheaper to do online conferencing … employees realized that it’s less stressful,” she said. “It’s something that I think will not jump back to previous levels.”

Climate scientist Peter Kalmus, founder of the site NoFlyClimateSci, said he has urged the American Geophysical Union in the past to hold its big fall meeting at least in part virtually.

“Now it’s a completely virtual meeting by force,” he said – and he thinks there’s potential to do the same in the future, maybe even a hybrid with regional groups meeting in person and others joining remotely.

“I think we can even do virtual meetings better than this,” Kalmus said. “This is a place where technology really should be shining.”

As hard-hit airlines continue to seek help from governments after receiving billions of dollars in aid earlier in the pandemic, Heuwieser cautioned that bailouts should come with climate change in mind.

“We worry that this will jump back to pollution as usual if structural changes are not imposed right now – if we don’t rather use this bailout money for recovery packages to finance living wage basic income for workers who are losing their jobs, social protection, retraining programs, creation of jobs in climate safe sectors and foster safe alternatives to flying,” said Heuwieser, who is based in Germany.

She said governments should be investing in better, more comfortable and attractive train services, for example.

Once the pandemic is over, the fly-less community hopes trains and other forms of slower travel will appeal to those who are eager to get out and explore again.

“This is not the optimal situation for flying less,” said Kalmus, who lives in Southern California and hasn’t flown since 2012. “Hopefully we can fly less in a more joyful way than this because we’ll still be able to travel, we’ll still be able to meet in groups. This is flying less superimposed onto all this other stuff that makes life so difficult for us.”

“จุรินทร์” ยกขบวนพาณิชย์ ลุยฟื้นช่วยเศรษฐกิจภูเก็ต กระตุ้นท่องเที่ยวในประเทศเต็มเหนี่ยว #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์คมชัดลึก

” จุรินทร์” ยกขบวนพาณิชย์ ลุยฟื้นช่วยเศรษฐกิจภูเก็ต กระตุ้นท่องเที่ยวในประเทศเต็มเหนี่ยว (komchadluek.net)

” จุรินทร์” ยกขบวนพาณิชย์ ลุยฟื้นช่วยเศรษฐกิจภูเก็ต กระตุ้นท่องเที่ยวในประเทศเต็มเหนี่ยว

" จุรินทร์" ยกขบวนพาณิชย์ ลุยฟื้นช่วยเศรษฐกิจภูเก็ต กระตุ้นท่องเที่ยวในประเทศเต็มเหนี่ยว11 ธันวาคม 2563 – 20:48 น.

กระตุ้นเศรษฐกิจภูเก็ต ” จุรินทร์” ยกขบวนพาณิชย์ ลุยฟื้นช่วยเศรษฐกิจภูเก็ต กระตุ้นท่องเที่ยวในประเทศเต็มเหนี่ยว 

นายจุรินทร์  ลักษณวิศิษฏ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นประธานเปิดงาน “ธงฟ้า on the beach & Seafood festival หรอยริมเล @ป่าตอง” ณ บริเวณชายหาดป่าตอง อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต โดยมีนายบุณยฤทธิ์ กัลยาณมิตร ปลัดกระทรวงพาณิชย์  นายวัฒนศักย์ เสือเอี่ยม อธิบดีกรมการค้าภายใน คณะผู้บริหารกระทรวงพาณิชย์ พร้อมรองผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต หัวหน้าส่วนราชการ นายกเทศมนตรีเมืองป่าตอง 

นายจุรินทร์ กล่าวว่า จังหวัดภูเก็ตพึ่งพาเศรษฐกิจขาเดียวคือการท่องเที่ยวทำให้กระทบมากในเรื่องเศรษกิจหดตัวและซ้ำกับโควิด-19 ถ้าเทียบกับจังหวัดรอบข้างพึ่งพา 2 ขาคือท่องเที่ยวและการเกษตรด้วย เมื่อนักท่องเที่ยวต่างประเทศหายแต่ยังเหลือคนเที่ยวในประเทศ รัฐบาลเห็นใจอยากเปิดประเทศให้เร็วที่สุดแต่ต้องคำนึงถึงทั้งเรื่องสุขภาพและเศรษฐกิจไปด้วยต้องตอบโจทก์ทั้ง 2 ข้อ ดังนั้นเวลานี้จึงต้องกระตุ้นให้ไทยเที่ยวไทย โดยรัฐบาลมีนโยบายในการกระตุ้นและขับเคลื่อนเศรษฐกิจภายในประเทศเพื่อให้ฟื้นจากผลกระทบจากการระบาดของโรคโควิด-19 ให้ได้โดยเร็วที่สุด ซึ่งจังหวัดภูเก็ต เป็นจังหวัดที่พึ่งพาการท่องเที่ยว จากนักท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศ จึงมีความจำเป็นที่จะต้องกระตุ้นเศรษฐกิจเพื่อฟื้นฟูแหล่งท่องเที่ยวให้ผู้ประกอบการ และชุมชนมีรายได้เพิ่มขึ้น 

" จุรินทร์" ยกขบวนพาณิชย์ ลุยฟื้นช่วยเศรษฐกิจภูเก็ต กระตุ้นท่องเที่ยวในประเทศเต็มเหนี่ยว

ในการนี้กระทรวงพาณิชย์ ซึ่งเป็นหน่วยงานหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากของประเทศ มีภารกิจสำคัญในการสร้างโอกาสทางธุรกิจและช่องทางการกระจายสินค้า สำหรับเกษตรกร และผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) รวมทั้งวิสาหกิจชุมชน (OTOP) ผ่านการจัดกิจกรรมงานแสดงสินค้า ซึ่งในขณะเดียวกัน จะเป็นการอำนวยความสะดวกให้ประชาชนและนักท่องเที่ยวสามารถเลือกซื้อสินค้าคุณภาพดี ในราคาเป็นธรรมได้อีกด้วย จับมือกับหลายฝ่ายเพื่อต่อลมหายใจให้ชาวป่าตองและภูเก็ต 

" จุรินทร์" ยกขบวนพาณิชย์ ลุยฟื้นช่วยเศรษฐกิจภูเก็ต กระตุ้นท่องเที่ยวในประเทศเต็มเหนี่ยว

นายจุรินทร์ กล่าวว่า วันนี้การจัดงาน “ธงฟ้า on the beach & Seafood festival หรอยริมเล @ป่าตอง” โดยกรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ ถือว่าเป็นกิจกรรมที่สอดคล้องกับนโยบายและศักยภาพของประเทศข้างต้น มีสินค้าราคาย่อมเยามาขายให้ประชาชนเสริมไปด้วยในช่วง 3 วันคือ 11-13 ธ.ค. 2563 ซึ่งถือโอกาสดีที่ประชาชนและนักท่องเที่ยวจะได้ไปร่วมซื้อหาสินค้าและลิ้มรสอาหารอร่อยและคุณภาพดี รวมทั้งสินค้าอุปโภคบริโภคราคาเป็นธรรมภายในงาน โดยก่อนหน้านี้ กระทรวงพาณิชย์ได้จัดงานอาหารทะเลมาแล้ว 5 ครั้ง ที่กรุงเทพมหานคร ชลบุรี ภูเก็ต พังงา และสงขลา ซึ่งได้รับความสนใจจากประชาชนและนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก

” สำหรับการจัดงานในวันนี้ ผมขอขอบคุณจังหวัดภูเก็ตที่อนุเคราะห์สถานที่จัดงาน เพื่อให้เกษตรกร ผู้ผลิต ผู้ค้า รวมถึงวิสาหกิจชุมชน (OTOP) นำสินค้าอาหารทะเล ผลไม้ อาหารท้องถิ่น และสินค้าอุปโภคบริโภค มาจำหน่ายให้แก่พี่น้องชาวภูเก็ตและนักท่องเที่ยว และขอบคุณนักช้อปทุกท่านที่มาอุดหนุนสินค้าและเลือกชิมอาหารรสเลิศในวันนี้ รวมทั้งขอบคุณกรมการค้าภายใน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอื่นๆ ที่ร่วมกันจัดงานในวันนี้ขึ้น และในโอกาสนี้ ขออวยพรให้การจัดงานครั้งนี้ประสบความสำเร็จลุล่วงตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ทุกประการ บัดนี้ ถึงเวลาอันสมควรแล้ว ผมขอเปิดงาน “ธงฟ้า on the beach & Seafood festival หรอยริมเล @ป่าตอง” อย่างเป็นทางการ ขอบคุณครับ ” 

‘ดอกกระดาษ’ บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์คมชัดลึก

‘ดอกกระดาษ’ บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า (komchadluek.net)

‘ดอกกระดาษ’ บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า

'ดอกกระดาษ' บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า 11 ธันวาคม 2563 – 09:01 น.

บรรยากาศการท่องเที่ยวช่วงวันหยุดยาว นักท่องเที่ยวจำนวนมากแห่ขึ้นไปชมความสวยงามของทุ่งดอกกระดาษ บนโครงการพัฒนาป่าไม้ตามแนวพระราชดำริภูหินร่องกล้ากันอย่างคึกคัก คาดในช่วงเทศกาลปีใหม่ดอกกระดาษจะบานเต็ม 100% เป็นทุ่งดอกกระดาษที่สวยงามที่สุดเพียงหนึ่งเดียวในปร

วันที่ 11 ธันวาคม 2563 ผู้สื่อข่าวรายงานบรรยากาศการท่องเที่ยวช่วงวันหยุดยาว บนโครงการพัฒนาป่าไม้ตามแนวพระราชดำริ ภูหินร่องกล้า ม.10 ต.เนินเพิ่ม อ.นครไทย จ.พิษณุโลก เป็นไปด้วยคึกคัก นักท่องเที่ยวจำนวนมากหลั่งไหล มาชมความสวยงามของทุ่งดอกกระดาษที่ขณะนี้เบ่งบาน หลากสีสันสวยงาม ในแปลงที่ 1 เต็มแปลงแล้ว ซึ่งคาดว่าจะบานและสวยงามที่สุด 100% ในช่วงเทศกาลปีใหม่นี้แน่นอน

นายศุภกุล จันทร์ลา หัวหน้าโครงการพัฒนาป่าไม้ตามแนวพระราชดำริภูหินร่องกล้า ได้กล่าวว่า ขณะที่ทุ่งดอกกระดาษแปลงที่ 1 บริเวณทางเข้าโครงการฯ ดอกกระดาษเริ่มบานสะพรั่งชูช่อสีสันสวยงาม ให้นักท่องเที่ยวได้เที่ยวชมและถ่ายรูปแล้ว ส่วนบริเวณใต้หน้าผาต่างๆ ก็เริ่มบานแล้วเช่นกัน ซึ่งคาดว่าทุ่งดอกกระดาษทั้ง 2 จุด จะบานเต็มที่เป็นทุ่งดอกกระดาษที่สวยงามที่สุดในประเทศไทย ในช่วงเทศกาลปีใหม่นี้แน่นอน ส่วนสภาพอากาศบนโครงการฯ ในตอนนี้กลางวันจะอยู่ที่ประมาณ 17-18 องศาเซสเซียส แต่ยามกลางคืนและรุ่งเช้า อุณหภูมิจะลดลงเหลือเพียง 7-10 องศาเท่านั้น 

'ดอกกระดาษ' บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า

สำหรับโครงการพัฒนาป่าไม้ตามแนวพระราชดำริภูหินร่องกล้านั่นตั้งอยู่ภายในเขตอุทยาน ภูหินร่องกล้า ก่อนถึงโรงเรียนทหารการเมืองและบ้านร่องกล้า ที่ระดับความสูง 1200 เมตร จึงส่งผลให้มีสภาพอากาศหนาวเย็นกว่าตอนทั้งปี โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาว ภูมิทัศน์ของโครงการพัฒนาป่าไม้ตามแนวพระราชดำริภูหินร่องกล้า อยู่ท่ามกลางภูเขาที่เขียวขจี ถูกจัดตั้งขึ้นมาเพื่อปลูกฟื้นฟูสภาพป่า เพาะชำ กล้าไม้  การส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิต  ปลูกปรับปรุงระบบนิเวศต้นน้ำ ส่งเสริมและสนับสนุนการพัฒนาพื้นที่บริเวณ อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้าในด้านการท่องเที่ยวและสภาพแวดล้อม  

'ดอกกระดาษ' บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า
'ดอกกระดาษ' บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า
'ดอกกระดาษ' บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า
'ดอกกระดาษ' บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า

ไฮไลต์ของการมาเที่ยวคือ การได้ยืนชมวิวตามผาต่างๆ ทั้ง 5 ผา ได้แก่ ผาบอกรัก ผาสลัดรัด ผารักยืนยง ผาคู่รัก และผาไททานิค ซึ่งตั้งอยู่เรียงรายกัน รวมถึงชมทุ่งดอกกระดาษที่จะบานอยู่ริมผา อย่างงดงามในช่วงเดือนมกราคม  สำหรับนักท่องเที่ยวท่านใดที่สนใจมาเที่ยวชมวิว และทุ่งดอกกระดาษที่สวยงาม สามารถเดินทางมาได้ โดยโครงการพัฒนาป่าไม้ตามพระราชดำริภูหินร่องกล้า ตั้งอยู่เลยตัวอุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า มาเพียง 3 กิโลเมตร ก่อนที่จะถึงหมู่บ้าน บ้านร่องกล้า(ทางขึ้นภูลมโล) ประมาณ 5 กิโลเมตร เปิดให้เข้าชมฟรีทุกวันตั้งแต่เวลา 07.00-17.00 น.

'ดอกกระดาษ' บานแล้วเต็มทุ่ง หนึ่งเดียวบนภูหินร่องกล้า

Tourists take road to southern beauty #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

Tourists take road to southern beauty (nationthailand.com)

Tourists take road to southern beauty

ThailandDec 11. 2020Photos by Charoon ThongnualPhotos by Charoon Thongnual 

By The Nation

The coastal road between Nakhon Si Thammarat’s Khanom and Sichon districts was crowded with tourists at the start of the long weekend holiday on Thursday.

The winding route is dotted with beauty spots and viewpoints where visitors parked their vehicles to take photos.

However, tourists are advised to keep safety in mind when grabbing shots, as the road can get busy.

Nong Khai’s natural charm the biggest draw #SootinClaimon.Com

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation.

Nong Khai’s natural charm the biggest draw (nationthailand.com)

Nong Khai’s natural charm the biggest draw

ThailandDec 10. 2020

By The Nation

Travellers have been flocking to Nong Khai province to enjoy the beauty of morning mist covering farms and the Mekong River from Wat Pha Tak Suea temple’s skywalk.

Nong Khai is popular among visitors not only for its natural surroundings and cool temperatures but also because it provides easy connections to surrounding provinces such as Loei, which is famous for its Phu Kradueng National Park.