#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
https://www.naewna.com/local/744612
เสียงจากเกษตรกร ‘ขอแค่ขายหมูได้พ้นต้นทุน’
วันอังคาร ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2566, 20.19 น.
เสียงจากเกษตรกร “ขอแค่ขายหมูได้พ้นต้นทุน”
การเปิดตู้คอนเทนเนอร์ตกค้างเพื่อตรวจสอบของกลางในคดี “หมูเถื่อน” ณ ท่าเรือแหลมฉบัง แล้วเสร็จครบถ้วนทั้ง 161 ตู้ ภายใน 7 วันทำการ (5-13 กรกฎาคม 2566) สะท้อนให้เห็นประสิทธิภาพการทำงานที่ จริงจัง รวดเร็ว ฉับไว สมศักดิ์ศรีของ กรมสอบสวนคดีพิเศษ หรือ DSI ส่งผลให้มีเสียงชื่นชมกึกก้องในแวดวงเกษตรกร พร้อมกับความเชื่อมั่นว่าจะได้เห็น “ตัวบงการ” ในระยะเวลาอีกไม่นาน รวมถึงมีความคืบหน้าในการเตรียมการฝังทำลายหมูเถื่อนกว่า 4.5 ล้านกิโลกรัมในพื้นที่ จ.สระแก้ว โดยไม่ต้องใช้งบประมาณรัฐ
การจัดการคดีหมูเถื่อนเมื่อถึงมือ DSI แล้วก็นับว่าเบาใจไปได้เปลาะใหญ่ แม้ 161 ตู้นี้จะเป็นเพียงจำนวนที่โผล่พ้นน้ำออกมาให้เห็นยอดภูเขาน้ำแข็ง ขณะที่ใต้ภูเขานั้นยังมีหมูเถื่อนอยู่อีกมาก ซึ่งต้องพึ่งพาการทำหน้าที่ของกรมศุลกากรและกรมปศุสัตว์เป็นสำคัญ แว่วว่าแม้ในพื้นที่แหลมฉบังเอง ก็ยังมีตู้ต้องสงสัยว่าเป็นหมูเถื่อนที่ยังไม่ได้เปิดตรวจสอบอีกนับร้อยตู้ ขณะเดียวกันผู้แทนเกษตรกรก็ได้ประสานความร่วมมือไปยัง การท่าเรือแห่งประเทศไทย (กทท.) ที่ดำเนินโครงการท่าเรือสีขาว ทั้งนี้เพื่อขอให้ตรวจสอบตู้คอนเทนเนอร์ตกต้างต้องสงสัยในพื้นที่ท่าเรือคลองเตย ท่าเรือปากน้ำระนอง และท่าเรือสงขลา ด้วยแล้ว
อานัน ไตรเดชาพงศ์ ที่ปรึกษาด้านวิชาการ สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ ให้ข้อมูลว่า ปัจจุบันต้นทุนการผลิตหมูของไทยอยู่ที่ 96 บาท/กก. แต่ราคาขายหน้าฟาร์มขายได้เพียง 60 บาท/กก. ซึ่งเกษตรกรอยู่ไม่ได้ หมูจะชำแหละกันที่ขนาด 100 กก. คิดกลมๆ เท่ากับขาดทุนตัวละ 3,000 บาท และในแต่ละวันประเทศไทยชำแหละหมูวันละ 50,000 ตัว หมายความว่าเกษตรกรและผู้เลี้ยงหมูทั่วประเทศ ขาดทุนกันวันละ 150 ล้านบาท
“ต้นทุนการผลิตหมูส่วนใหญ่อยู่ที่อาหารสัตว์ซึ่งมีราคาวัตถุดิบเป็นตัวแปรสำคัญ อย่างหมูของจีนและเวียดนาม มีต้นทุนการผลิตอยู่ที่ 75 บาท ถ้าประเทศไทยดูแลโครงสร้างและการกำหนดต้นทางปลายทางของราคาข้าวโพดเลี้ยงสัตว์และกากถั่วเหลืองให้มีโครงสร้างเหมือนในอดีต ก็จะทำให้ต้นทุนของไทยลงมาเท่ากับประเทศอื่นเขา โอกาสที่หมูเถื่อนจะแทรกตลาดเข้ามาก็ลดลงแล้ว ก็ขึ้นอยู่กับว่าภาครัฐจะบรรเทาปัญหานี้ให้เกษตรกรหรือไม่ เพียงประกาศให้ซื้อหมูในราคาไม่ต่ำกว่าต้นทุน และเร่งดึงราคาวัตถุดิบลงมา ทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปในทิศทางที่ดีขึ้น” อานันกล่าว
ธัญพืชวัตถุดิบอาหารสัตว์มีราคาสูงต่อเนื่อง ตั้งแต่เกิดสงครามรัสเซีย-ยูเครน และมีสัดส่วน 60-70% ของต้นทุนทั้งหมด เมื่อผนวกกับค่าไฟฟ้า ค่าน้ำ ค่าแรง ค่ามาตรการป้องกันโรคที่เข้มงวด จึงทำให้ต้นทุนของเกษตรกรสูงขึ้นอย่างมาก
ทั้งนี้ พ.ร.บ.ว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542 (มาตรา 25) ระบุไว้ว่า เมื่อได้มีการประกาศกําหนดสินค้าหรือบริการควบคุมตามมาตรา 24 แล้ว ให้คณะกรรมการมีอํานาจ ดังต่อไปนี้ (1) กําหนดราคาซื้อหรือราคาจําหน่ายสินค้าหรือบริการควบคุมให้ผู้ซื้อซื้อในราคาไม่ต่ํากว่าราคาที่กําหนด หรือให้ผู้จําหน่ายจําหน่ายในราคาไม่สูงกว่าราคาที่กําหนด หรือตรึงราคาไว้ ในราคาใดราคาหนึ่ง ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งในที่นี้สุกรและเนื้อสุกร เป็นสินค้าควบคุมของกรมการค้าภายในอยู่แล้ว
หากกรมฯ ประกาศคำสั่งให้ ซื้อหมูในราคาไม่ต่ำกว่าต้นทุน ย่อมนำไปสู่การจัดการต้นทุนตัวใหญ่ที่สุดให้เกษตรกร โดยการกำจัดอุปสรรคต่างๆ ที่ทำให้ราคาวัตถุดิบสูงเกินจริง จนหมูไทยสู้ราคาหมูนอกไม่ได้ อาทิ การไม่ตั้งราคาขั้นต่ำข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ให้เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ต้องแบกภาระ หรือ ยกเลิกมาตรการนำเข้าวัตถุดิบทดแทน 3:1 ตลอดจนลดภาษีนำเข้ากากถั่วเป็น 0% เหล่านี้จะทำให้ต้นทุนการผลิตลดลงและเกษตรกรสามารถขายผลผลิตได้ในราคาเหนือต้นทุน เกษตรกรก็อยู่ได้ ผู้บริโภคก็ได้บริโภคอาหารปลอดภัย ห่วงโซ่การผลิตอาหารจะทำงานได้ต่อไปอย่างยั่งยืน เป็นประโยชน์ด้วยกันทุกฝ่าย
รัฐมีหน้าที่ส่งเสริมให้ธุรกิจในประเทศดำเนินต่อไปได้ “เกษตรกร” ก็เป็นอีกอาชีพหนึ่งที่หวังพึ่งพารัฐในประเด็นเหล่านี้ และเสียงที่เกษตรกรเปล่งออกมานั้น เขาก็ขอเพียง “ความอยู่รอด” ในอาชีพด้วยการขายผลผลิตให้พอมีกำไรเลี้ยงครอบครัวต่อไปได้…เท่านั้นเอง
โดย ปฐพี สวัสดิ์สุคนธ์
SootinClaimon.Com 