ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

28 พฤษภาคม 2559 เวลา 08:45 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/health/434399

โดย…สุภชาติ เล็บนาค

ฉบับนี้ นพ.กฤษฎา มโหทาน นายแพทย์ทรงคุณวุฒิกรมควบคุมโรค มาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับโรคเรื้อน ซึ่งขณะนี้ประเทศไทยอยู่ในระยะ “หลังกำจัดโรคเรื้อน”

นพ.กฤษฎา บอกว่า ปัจจุบันแม้ประเทศไทยจะประสบความสำเร็จ จนสามารถกำจัดโรคเรื้อนให้ไม่เป็นปัญหาสาธารณสุข คือ อัตราความชุกโรคเรื้อนต่ำกว่า 1 ต่อหมื่นประชากร ตั้งแต่ปี 2537 จนถึงปัจจุบันและมีจำนวนผู้ป่วยลดลง จากปี 2549-2558 จาก 615, 506, 401, 358, 405, 280, 220, 188,  208  และ 187 ราย ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม ในปี 2558 จังหวัดที่พบจำนวนผู้ป่วยโรคเรื้อนรายใหม่สูงสุด 5 ลำดับแรก คือ นราธิวาส 25 ราย, ศรีสะเกษ 14 ราย, ปัตตานี 13 ราย, ชัยภูมิ 10 ราย,บุรีรัมย์ และยะลา จังหวัดละ 9 ราย ซึ่งผู้ป่วยโรคเรื้อนรายใหม่ในประชากรไทยยังคงพบมากในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

สำหรับจำนวนผู้ป่วยโรคเรื้อนรายใหม่ในประชากรต่างด้าวที่ตรวจพบมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น คือ 28, 22, 22, 47 และ 39 ราย โดยพบผู้ป่วยโรคเรื้อนรายใหม่สัญชาติเมียนมามากที่สุดคือ 149 ราย, กัมพูชา 3 ราย, ลาว 3 ราย, จีน  อินเดีย และอินโดนีเซีย สัญชาติละ 1 ราย

“สอดคล้องกับข้อมูลขององค์การอนามัยโลก ปี 2556  ที่รายงานการค้นพบผู้ป่วยโรคเรื้อนรายใหม่ในประเทศที่มีพรมแดนติดต่อประเทศไทยมากที่สุด คือ เมียนมา 2,950 ราย,กัมพูชา 373 ราย, มาเลเซีย 306 ราย, ลาว 84 ราย และไทย188 ราย โดยการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน อาจมีผู้ป่วยโรคเรื้อนเดินทางเข้ามาด้วย ทำให้โรคเรื้อนอาจกลับมาเป็นปัญหาได้อีก” นพ.กฤษฎา ระบุ

สำหรับปัจจัยเสี่ยงในด้านต่างๆ ได้แก่ ด้านบุคคล ประชากรไทยมีโอกาสสัมผัสใกล้ชิดประชากรต่างด้าวที่เป็นโรคเรื้อน ด้านเชื้อโรค การเพิ่มขึ้นของประชากรต่างด้าวเป็นการเพิ่มโอกาสที่จะมีแหล่งรังโรคเรื้อน ด้านสิ่งแวดล้อม ที่พักอาศัยของประชากรต่างด้าวที่เป็นชุมชนแออัดทำให้มีโอกาสเป็นแหล่งแพร่เชื้อโรคเรื้อน ประกอบกับแรงงานต่างด้าวบางส่วนหลบหนีเข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย  ทำให้เข้าไม่ถึงระบบบริการสาธารณสุข จึงไม่ได้รับการตรวจคัดกรองโรคเรื้อน นอกจากนี้ จำนวนผู้ป่วยที่ลดน้อยลงทำให้แพทย์และพยาบาลบางส่วนขาดทักษะในการตรวจคัดกรองและวินิจฉัยโรคเรื้อน ซึ่งในการตรวจจะต้องใช้อาการทางคลินิกเป็นหลักสำคัญ โดยปัจจุบันยังไม่มีเครื่องมือทางห้องปฏิบัติการที่ง่าย สะดวก และมีความแม่นยำในการตรวจวินิจฉัย