นายไพบูลย์ อมรภิญโญเกียรติ ผู้ทรงคุณวุฒิคณะกรรมการเตรียมการไซเบอร์แห่งชาติ กล่าวในงานเสวนาของสมาคมนักข่าว นักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยถึงร่าง พ.ร.บ.การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ที่รัฐบาลกำลังผลักดันว่า มีต้นแบบมาจากกฎหมาย Cybersecurity Act 2018 ของสิงคโปร์

อย่างไรก็ตาม เมื่อถูกนำมาปรับใช้ในการเขียนกฎหมายของไทยกลับพบปัญหา เช่น แม้เจตนารมณ์ของกฎหมาย ทั้งของสิงคโปร์รวมถึงของไทยเองตั้งไว้ว่าเน้นคุ้มครองโครงสร้างพื้นฐานทางไซเบอร์ที่เกี่ยวข้องกับบริการที่อาจถูกโจมตีจากผู้ไม่หวังดี แต่เมื่อมาระบุในตัวบทแล้วของไทยกลับรวมไปถึงเนื้อหาที่ปรากฏบนโลกออนไลน์ด้วย เช่น ในมาตรา 56 (2) ที่มีคำว่า “ความมั่นคงของรัฐ” กับ “ความสงบเรียบร้อยของประชาชน” ซึ่งจุดนี้สามารถถูกตีความได้ว่า ผู้ถืออำนาจรัฐอาจสั่งการให้เลขาธิการคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ (กปช.) ดำเนินการบางอย่างกับเนื้อหาที่เห็นว่าไม่เหมาะสมได้

นอกจากนี้ ร่างกฎหมายฉบับนี้ให้ อำนาจเลขาฯ กปช.ไว้ยิ่งใหญ่มาก คือการที่มีคำสั่งใดๆ ออกมาแล้วผู้ได้รับผลกระทบไม่สามารถอุทธรณ์ได้ ขณะที่กฎหมายแบบเดียวกันของสิงคโปร์ไม่ปิดช่องทางดังกล่าว สิ่งที่แตกต่างคือ กฎหมายทั่วโลกจะคุ้มครองเรื่องความเป็นส่วนตัว แต่ของไทยมีความเหลื่อมล้ำกับกฎหมายข้อมูลส่วนบุคคล

นายคณาธิป ทองรวีวงศ์ นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต กล่าวว่า ร่างกฎหมายฉบับนี้อาจทำให้ประชาชนเกิดความหวาดกลัวจะได้รับผลกระทบจากรัฐ เช่น การเข้ามาสอดส่องพฤติกรรมบนโลกออนไลน์ของประชาชน แล้วเก็บข้อมูลไปเอาผิดในเรื่องอื่น

ภาพประกอบข่าว