“ชีวิตของป้าที่ผ่านมาก็เคยผิดพลาดเช่นเดียวกับทุกคนที่เคยมีความผิดพลาดในชีวิต ความผิดพลาดเหล่านั้นก็อยากจะเก็บไว้เป็นบทเรียน แต่ชีวิตก็ต้องก้าวต่อไป เราไม่รู้หรอกว่าวันข้างหน้าจะเจออะไรบ้าง ทุกวันนี้ลืมตาตอนเช้าเรายังหายใจอยู่ ก็เรียกได้ว่าโชคดีที่สุดแล้ว ที่เราจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปอีกวัน”

กนกพร สุภิมาส บล็อกเกอร์ สายท่องเที่ยว (www.facebook.com/TravelByPakaed) เล่าชีวิตปัจจุบันอย่างคนมองโลกจากประสบการณ์ชีวิต

กนกพร หรือชื่อที่คนอื่นเรียกเธอง่ายๆ ว่า “ป้าเกษ” เป็นชาวเชียงใหม่ที่จับพลัดจับพลูย้ายถิ่นฐานมาทำงานที่ จ.อ่างทอง ได้เข้าชมรมถ่ายภาพของ จ.อ่างทอง อัพเดทชีวิตเรื่องราวการท่องเที่ยวของตัวเองในเว็บไซต์พันทิป จนกลายเป็นบล็อกเกอร์สายท่องเที่ยวที่มีผู้ติดตามมากที่สุดคนหนึ่งของวงการ ถือเป็นไอดอลแก่ผู้สูงวัยในเรื่องการท่องเที่ยวในวัยเกษียณ ช่วงวัยที่ทุกคนคิดว่าหมดแรงที่จะเที่ยว

“ที่จริงแล้วป้าไม่เคยคิดมาก่อนเลย ว่าจะมาอยู่ในจุดที่อยู่ในทุกวันนี้ ก็ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปที่ทำงานหาเลี้ยงชีพ ป้าไม่ได้มีเงินถุงเงินถัง หรือมีเงินเที่ยวมากมาย อย่างที่คิดจะไปเที่ยวสักทริปก็ต้องทำงานเก็บเงินช่วงยังหนุ่มสาวคิดว่าเราจะต้องมีรถมีเงินเก็บเท่านั้นเท่านี้ แต่ถึงวันนี้ไม่ได้ตามฝัน ก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตเราจะไม่มีความหมาย เรายังคงมีความสุขกับการใช้ชีวิตของเราอยู่ ได้เที่ยวในสถานที่เราเคยฝันอยากจะไป”

แม้ญาติพี่น้องของเธอจะเป็นห่วง ถามว่า ทำไมไม่เก็บเงินเก็บทองเตรียมพร้อมกับชีวิตหลังเกษียณ แต่กนกพรกลับรู้สึกว่าเธอยังมีแรงที่จะทำงาน และยังมีความสุขกับการเดินทางอยู่ พร้อมยังมีครอบครัวที่อบอุ่นอยู่เสมอ

“การเที่ยวของเราก็จะไม่เหมือนกับการเที่ยวของกลุ่มทัวร์ ก่อนไปเราจะบอกคณะก่อนเลย ว่าเป็นทริปที่ไม่ได้ไปสบายนะ ไม่ได้นอนโรงแรมหรูมีรถบัสรับส่งนะ เราเที่ยวแบบลุยๆ ต้องเดินต้องแบกเป้เอง คือเที่ยวในแบบของเราที่ไม่ได้ใช้งบประมาณมากมายบางทีก็มีคนอายุ 60 กว่าติดเรามาเหมือนกันว่าอยากไปเที่ยวแบบนี้บ้าง เราก็บอกว่าก็เที่ยวสิถ้าใจพร้อม ร่างกายไหวก็ไม่ต้องกลัว ไปเที่ยวที่ไหนก็แค่ดูว่าสถานที่ที่เราสามารถไปได้หรือไม่ ถ้าต้องมีเดินขึ้นเขา เดินป่าก็ควรฝึกซ้อมออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรง สัมภาระก็อย่าเอาไปเยอะมาก เอาแค่พอจำเป็นแค่นั้น บางคนเอาสัมภาระไปเยอะ กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ พอถึงเวลาจริงๆ กลายเป็นภาระของคนอื่น”

กนกพร เล่าถึงวิถีชีวิตท่องเที่ยวของเธอ ว่าจะทำอะไรก็ต้องทำแต่พอดีตัว ไม่มากไม่น้อยจนเกินไป ไม่อย่างนั้นสัมภาระของเราจะกลายเป็นภาระของเพื่อน

“ถามว่าอนาคตต่อไปจะทำอย่างไรต่อ ตอนนี้บอกได้เลยว่าจะขอเที่ยวจนกว่าจะไม่มีโอกาส หรือสุขภาพไม่อำนวยกับการเดินทาง เพราะถึงวัยนี้บอกได้เลยว่าสุขภาพเป็นสิ่งที่เงินซื้อกลับคืนมาไม่ได้เราต้องดูแลสุขภาพของเราให้ดี นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ ทำจิตใจให้แจ่มใส เพราะการไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ เป็นเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิต ส่วนการเดินทาง ทำให้เราได้เรียนรู้การใช้ชีวิตได้รู้จักคนและมิตรภาพใหม่ๆ”