ขณะที่คุณฝึกโยคะอาสนะนั้น ร่างกายของเราส่งข้อความหาเราตลอดเวลา ซึ่งเราไม่จำเป็นต้องหาเหตุผล วิเคราะห์ใดๆ แค่ฟังเท่านั้น แค่ได้ยินสิ่งที่ร่างกายบอก แล้วจงเชื่อความรู้สึก ความเจ็บปวด ที่เกิดขึ้น เพราะเขาบอกเราเสมอว่ามันมากเกินไป เกินข้อจำกัดของร่างกายในวินาทีนั้น หรือมีอาการขัดของเส้นกล้ามเนื้อของข้อต่อชิ้นไหนๆ หรือยืดมากเกินไปหรือเปล่า

เมื่อใดก็ตามที่เราฟังและเคารพร่างกายเราจริงๆ อย่างตั้งใจและใส่ใจจริงๆ ขณะที่เราฝึกโยคะอาสนะ เราจะมีทางเลือกให้ตัวเราเองเสมอ

หากขณะที่เราฝึกอาสนะ แล้วร่างกายกำลังส่งสัญญาณบอกกับเราว่าจะเจ็บหากทำท่าอาสนะนั้นๆ เราต้องเชื่อร่างกายแล้วใช้ทางเลือก ทำท่าที่ง่ายลงหรือใช้อุปกรณ์ช่วย เช่น บล็อกโยคะ เชือก หรือใช้อาสนะทางเลือกในเวอร์ชั่นที่ง่ายกว่า หากเราไม่ฟังสิ่งที่ร่างกายบอก เรากำลังเริ่มสะสมอาการบาดเจ็บ หรือบางครั้งอาการบาดเจ็บอาจเกิดขึ้นทันทีในเสี้ยววินาทีนั้น

นอกจากนี้ ในคลาสโยคะที่เคลื่อนไหวต่อเนื่องแบบไม่หยุด เช่น คลาสสไตล์ Vinyasa, Ashtanga เป็นต้น หากคุณฝึกแล้วต้องทำท่าซ้ำๆ อย่างเช่น ทำท่าจาตุรังก้า Chaturangas เป็นจำนวนหลายๆ รอบ อาจทำให้เกิดการใช้กล้ามเนื้อมัดซ้ำๆ และเกิดความเครียดกับกล้ามเนื้อ เช่น Rotator cuff issues เส้นเอ็นไหล่ฉีกขาด ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้เช่นเดียวกันกับคนที่ฝึกเซตท่า Arm-balance

ซ้ำร้ายกว่านั้นบางคนยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าฝึกท่าจาตุรังก้าแบบผิดๆ อยู่ อาจส่งปัญหากับการบาดเจ็บที่ข้อมือ Wrist injury ที่สำคัญ ครูอยากให้นักเรียนหลีกเลี่ยงท่าอาสนะโยคะที่ยากและดูอันตราย อย่างเช่น พวกท่าแฟนซี หรือแม้กระทั่งท่าอาสนะที่มาจากท่าในตำรายุดโมเดิร์นโยคะที่ยากเกินไป

อย่าเสพโซเชียลมีเดียจนเพลินแล้วมีความอยากทำตามอาจสร้างปัญหาให้เราได้ ในปัจจุบันนี้มีครูโยคะชื่อดังจากอเมริกาบาดเจ็บจากโยคะอาสนะกันหลายคนเลย ซึ่งพวกเขาเหล่านั้นเคยทำท่าอาสนะยากๆ ได้ในตอนวัยรุ่น แล้วใช้ร่างกายเกินขีดจำกัด ไม่ว่าจะเป็นเปลี่ยนข้อต่อสะโพก เปลี่ยนหัวไหล่ ปวดหลังรุนแรง เปลี่ยนหัวเข่า เช่น Jill Miller, Erika Trice, Kathryn Budig, Jason Bowman, Sarah Ezrin, Meagan McCrary, Melanie Salvatore August, Kino MacGregor เป็นต้น

แม้ว่าสาเหตุที่เกิดการบาดเจ็บอาจมีตัวแปรหลายอย่างแตกต่างกันไปตามแต่ละบุคคล แต่สิ่งดีที่เกิดขึ้นคือ คุณครูเหล่านั้นกำลังส่งข้อความบอกเราเพื่อเป็นวิทยาทานผ่านงานเขียนผ่านโซเชียลเช่นกัน เพื่อย้ำเตือนเราว่าให้เฝ้าระวังการฝึกอาสนะโยคะ แล้วฟังเสียงร่างกายของเราเสมอๆ อย่างมีสติ ซึ่งการจะฟังได้จริงๆ ต้องมีความเงียบเกิดขึ้น ต้องมีความอ่อนไหวเกิดขึ้น ดังนั้นสิ่งที่คุณรู้สึกในชั่วขณะนั้นจะถูกต้องสำหรับคุณเสมอ