เพิ่งผ่านพ้นวันมาฆบูชามา เป็นวันที่น้อมรำลึกถึงพระโคตมพุทธเจ้าทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์ ทำให้ครูนึกถึงหลักปฏิบัติของโยคะข้อหนึ่งแล้วอยากจะแบ่งปันกับทุกคน เศาจะ คือ ข้อปฏิบัติข้อแรกในนิยมะ (The niyamas) ซึ่งในหลักองค์ 8 ของท่านปตัญชลีการฝึกนิยมะมาก่อนการฝึกอาสนะ เพราะในปัจจุบันมีคนมากมายที่ฝึกอาสนะโยคะหรือฝึกปราณายามะโดยขาดซึ่งความสำรวมกาย วาจา ใจ บางครั้งก็เปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่นมีความโลภ ความอยาก รวมทั้งการยึดติดในการทำท่าจนมากเกินไป ทำให้การฝึกติดขัดจิตใจขุ่นมัว ซึ่งสิ่งเหล่านี้แสดงถึงความไม่บริสุทธิ์ การฝึกนิยมะคือการมองกลับเข้ามาที่ตัวเอง

คำตีความของ เศาจะ ที่เรียบง่ายที่สุดหมายถึง “ความสะอาด” ทั้งภายนอกและภายในซึ่งหมายรวมถึงคำพูดที่เราเลือกใช้ในการสื่อสาร ละการนินทาใส่ร้ายผู้อื่น การไม่ใช้คำพูดหลอกลวงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน (การสำรวมวาจา) ยังรวมถึงการกิน การดื่ม อาหารที่ดี เพราะอาหารคือแหล่งพลังงานที่หล่อเลี้ยงร่างกาย สามารถสร้างปัญหาโรคภัยไข้เจ็บให้เราได้หากเราไม่พิจารณาเลือกบริโภคอาหารที่สะอาดมีคุณภาพในปริมาณที่เหมาะสม รวมทั้งการล้างพิษอย่างสม่ำเสมอ (การทำกริยาโยคะ) อาบน้ำทุกวัน แปรงฟัน ทำความสะอาดลิ้น ล้างจมูกบ้างนานๆ ครั้ง ใส่เสื้อผ้าที่สะอาดสะอ้าน (การสำรวมกาย)

เศาจะ ยังรวมถึงการทำความสะอาดจิตใจของเราให้มีความสงบ ความเยือกเย็น ความบริสุทธิ์ภายในจิตใจ ไม่คิดฟุ้งซ่าน คิดปรุงแต่ง ปล่อยให้จิตคิดไปเรื่อยเปื่อยไร้สาระ (การสำรวมใจ) เพราะชีวิตของเราเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาล ส่วนหนึ่งของสังคมของประเทศชาติ ความรับผิดชอบตัวเราคือความรับผิดชอบต่อส่วนรวม ดังนั้นการกระทำที่บริสุทธิ์ของเราอย่างมั่นใจ และไม่ลังเล จะเปลี่ยนเป็นพลังงานที่ดี และมีคุณค่าสะท้อนออกไปสู่ภายนอก แล้วย้อนกลับมาสู่ตัวเรา ไหลเวียนไปเหมือนสายน้ำไหลอย่างไม่มีวันสิ้นสุดเฉกเช่นกัน…