ปัจจุบันประเทศไทยก้าวสู่สังคมผู้สูงวัยอย่างสมบูรณ์แล้ว กล่าวคือมีจำนวนประชากรผู้สูงอายุ (อายุ 60 ปีขึ้นไป) คิดเป็นสัดส่วนประมาณ 1 ใน 5 หรือ 20% ซึ่งต่อไปก็จะกลายเป็นกลุ่มที่คนหนุ่มสาวรุ่นใหม่ และภาครัฐที่จะต้องให้การดูแลรวมทั้งสวัสดิการต่างๆ

สิทธิพร สุวรรณสุต ในฐานะนายกสมาคมไทยรับสร้างบ้าน รวมทั้งซีอีโอ บริษัท พีดีเฮ้าส์ อินเตอร์เนชั่นแนล และบริษัท ปทุมดีไซน์ดีเวลลอป มีมุมมองที่น่าสนใจเล่าให้ฟังว่า

“สำหรับตนเองปีนี้อายุก็ย่าง 56 ปีแล้ว เหลืออีกแค่ไม่กี่ปีก็จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มผู้สูงวัยเช่นกัน หากย้อนความคิดกลับก่อนหน้านี้เคยตั้งใจว่าจะขอเกษียณตัวเองที่อายุ 55 แต่เอาเข้าจริงๆ เวลาผ่านมันไปเร็วเหลือเกิน รู้สึกใจหายเหมือนกันนะ เฮ้ย!… หนุ่มน้อยลงอีกปีแล้วหรือนี่”

ทุกวันนี้ สิทธิพร ขยายภาพให้เห็นว่า งานที่ทำและหน้าที่รับผิดชอบ จะว่างานหนักก็ไม่เชิง จะว่างานสบายๆ ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว

“คือชีวิตมันคุ้นชินกับการทำงานและก็ไม่ชอบหยุดนิ่ง เพราะเป็นคนชอบคิด ชอบทำอะไรใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา บ่อยครั้งความคิดและสิ่งที่ทำมันก็แหวกแนวหรือล้ำหน้าเกินไป จนเพื่อนๆ ร่วมธุรกิจรับสร้างบ้านเขาตามกันไม่ทัน มีหลายๆ เรื่องที่เขาไม่ยอมรับความคิดเรา แต่สุดท้ายเรื่องที่เราคิดและทำเมื่อ 10 กว่าปีก่อน มาวันนี้ก็เห็นเขาเริ่มทำตามแล้วนะ

ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา งานที่บริษัท ลูกๆ ก็เข้ามาเรียนรู้และเก็บเกี่ยวประสบการณ์กัน โดยให้เขาเริ่มทำงานตั้งแต่ระดับพนักงานทั่วไป เหตุผลก็เพราะว่าต้องการให้รู้ว่าระดับผู้ปฏิบัติเขาทำงานกันอย่างไร และที่สำคัญเขาจะต้องทำงานให้เป็นที่ยอมรับของเพื่อนๆ พี่ๆ ร่วมงานก่อนจะได้รับโอกาสและไต่เต้าขึ้นมาเป็นหัวหน้างานหรือผู้บริหารในอนาคต

ตอนนี้เริ่มถ่ายงานประจำหลายๆ อย่างให้กับทีมผู้จัดการรุ่นใหม่และลูกๆ รับผิดชอบแทน แต่ยังคอยเฝ้าดูและให้คำแนะนำอยู่ใกล้ๆ ส่วนเขาจะตัดสินใจและผลลัพธ์จะออกมาอย่างไร นั่นก็ต้องยอมรับมันให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นบวกหรือลบก็ตาม

ไม่อย่างนั้นเราจะไม่สามารถเฟดตัวเองออกมาจากงานประจำได้ งานทุกวันนี้ก็หันมาเดินสายต่างจังหวัด เพื่อเยี่ยมเยียนทีมงานพร้อมกับแวะเที่ยวสถานที่สวยๆ ไปด้วย”

สิทธิพร กล่าวว่า สำหรับสิ่งที่วางแผนไว้ในใจและอยากทำหลังเกษียณก็คือ อยากจะหนีเมืองกรุงแล้วไปอาศัยอยู่ในชนบท จะเป็นท้องทุ่งนา ภูเขา ริมแม่น้ำ หรือทะเลก็ได้หมด

“ยอมรับว่าความคิดนี้ เกิดจากแรงบันดาลใจที่มาจากการเดินทางออกไปยังต่างจังหวัดบ่อยๆ ในระยะ 7-8 ปีที่ผ่านมา รู้สึกหลงเสน่ห์ผู้คนและธรรมชาติในชนบท วางแผนไว้ว่าจะสร้างบ้านหลังเล็กๆ สักหลัง อยู่ในสภาพแวดล้อมและอากาศดีๆ มีสาธารณูปโภคพื้นฐานพอประมาณ มีสถานพยาบาลไม่ไกลมากนัก

อาศัยอยู่กัน 2 ตายาย ชีวิตไม่ต้องคิดอะไรมากมาย ปลูกพืชผักสวนครัว ไม้ดอก ทำพอสนุกๆ พอได้ออกกำลัง เพื่อจะมีสุขภาพที่ดีตามวัย ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่แบบพึ่งยาพึ่งหมอมากนัก มีลูกหลานแวะมาเยี่ยมเยียนบ้างเป็นครั้งคราว สำคัญที่สุด คือไม่อยากจะกลายเป็นผู้สูงวัยที่เป็นภาระของลูกหลานและภาครัฐหรอกนะ

ส่วนเรื่องงาน ถ้ายังมีใครเห็นประโยชน์ก็อยากจะถ่ายทอดประสบการณ์ที่มีให้ผู้ประกอบการรุ่นใหม่ อาจเป็นลักษณะรับงานบรรยายเพื่อเป็นวิทยาทานก็พอ คงไม่รับงานอะไรมากนักแค่ได้พบปะกันไม่ให้หลุดโลกตกยุคเท่านั้นพอ”

ทั้งนี้ หลายๆ คนชอบไปท่องเที่ยวต่างประเทศ แต่สำหรับสิทธิพรและภรรยาชื่นชอบที่จะเดินทางท่องเที่ยวประเทศไทยมากกว่า โดยเฉพาะในชนบทที่วิถีชีวิตของผู้คนยังเป็นแบบสังคมไทยในอดีต

“ความเป็นกันเอง ศิลปหัตกรรมของชุมชนที่ยังคงรักษาไว้ รอยยิ้มต้อนรับ และคำเชิญชวนให้ช่วยอุดหนุนสินค้าที่ชาวบ้านนำมาขาย ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะควักกระเป๋าซื้อกลับมาอย่างเต็มใจ ถือเป็นการกระจายรายได้ เพื่อเขาจะได้ไม่ทิ้งถิ่นฐานแล้วอพยพเข้ามาทำงานในเมือง แถมยังช่วยดูแลสภาพแวดล้อมและธรรมชาติในชนบทเอาไว้ให้เราและลูกหลานอีกด้วย

ทุกครั้งที่มีโอกาสได้สัมผัสก็รู้สึกมีความสุข จนแทบไม่อยากกลับเข้าเมืองมาเลยจริงๆ หลายปีมานี้อาจนับได้ว่าเป็นกิจกรรมหลักในช่วงวันหยุดประจำสัปดาห์ของเราไปแล้ว ทุกคนไม่มีทางรับรู้สิ่งที่เล่าได้ ถ้าหากไม่ออกไปสัมผัสกับบรรยากาศจริงๆ”

เมื่อถึงวันที่ต้องเกษียณจากการทำงานจริงๆ เป้าหมายแรกของสิทธิพร คือหยุดทำงานประจำ แล้วจัดการกับเงินออมที่มี เพื่อบริหารให้เพียงพอตลอดชีวิต

“รีบลงมือทำตามความคิดที่เล่ามาข้างต้นให้เป็นจริง ซึ่งตอนนี้ก็เล็งๆ ไว้หลายที่ เช่น เชียงราย เพชรบูรณ์ บุรีรัมย์ ภูเก็ต และอีกหลายที่ แต่ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจแน่นอนว่าจะไปปักหลักวัยเกษียณที่จังหวัดใด ยังพอมีเวลาศึกษาอีกระยะหนึ่ง สำคัญที่ว่าตั้งใจจะเกษียณด้วยวัย 60 ปี ก็ไม่รู้ว่าน้องๆ ทีมงานและลูกๆ จะยอมปล่อยให้หยุดทำงานหรือไม่น่ะสิ พวกเขาบอกว่าผมยังหนุ่มอยู่นะ

เชื่อว่ามีหลายคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน น่าจะเริ่มวางแผนการใช้ชีวิตหลังเกษียณไว้แล้ว อาจคล้ายหรือแตกต่างกันก็ขึ้นอยู่กับไลฟ์สไตล์ของแต่ละคน แต่ก็เชื่อว่ามีคนจำนวนไม่น้อยที่ยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ ก็อยากจะบอกว่าอย่าช้า ช่วงอายุปูนนี้เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆ ถ้าไม่อยากเป็นภาระของลูกหลานมากนัก คิดและวางแผนไว้แต่เนิ่นๆ ยิ่งถ้ามีแผน 1 และแผน 2 สำรองไว้ก็ยิ่งดี แต่สำหรับตนเองเวลานี้มีถึง 3 แผนแล้ว” สิทธิพร กล่าว