ทุกครั้งที่ฝนโปรย… ความรักก็โปรยปรายให้หนุ่มสาวผู้แห้งแล้งและเดียวดาย ได้ยิ้มร่าในโลกใบเก่าที่ไร้ชีวิต!

ฉันมีเหตุให้ต้องสำรวจ Netflix หับห้องอันใหญ่โตอันใหม่ของหนังและซีรี่ส์ใน ยุค 2018 ฉันค้นไปเจอซีรี่ส์เกาหลีเรื่องหนึ่ง ชื่อว่า “Something In The Rain”

เมื่อเห็นตัวอย่างซีรี่ส์ มันดึงดูดฉันอย่างมีพลัง เรื่องนี้เล่าว่าเป็นเรื่องรักของคนต่างวัย แน่นอนหญิงสาวสูงวัยกว่าชายหนุ่มรุ่นกระเตาะ เมื่อทั้งคู่ตกหลุมรักกัน อะไรจะเกิดขึ้นในสังคมเกาหลี… มันน่าดูสุดๆ แต่… ความยาวของซีรี่ส์นี้อาจทำตาเราเป็นหมีแพนด้าแน่นอน

มันมีทั้งหมด 16 ตอน ตอนละเกือบ 1 ชั่วโมง… ถ้าใครไม่แน่จริง ไม่มีเวลาพออาจมีสิทธิตายได้ ฮ่าฮ่าฮ่า…

ฉันไม่ลังเล เริ่มดูตอนที่หนึ่ง… นางเอกผู้มาอายุสามสิบห้า เธอทำงานในบริษัทกาแฟที่มีสาขากระจายอยู่ทั่วเกาหลี พล็อตวางให้เป็นหญิงสาวที่ทำงานมานาน ทำงานหนัก มีความเชี่ยวชาญในงาน รับผิดชอบ อยู่ในกฎกติกามารยาทของสังคมเกาหลี ซึ่งมีผู้ชายเป็นผู้ควบคุม

เธอมีแฟนแต่ยังไม่ได้แต่งงาน ในที่สุดเธอก็ได้พบเด็กหนุ่ม น้องชายของเพื่อนรักที่โตมาด้วยกัน อายุเพียงยี่สิบต้นๆ ชายหนุ่มเพิ่งกลับจากอเมริกา หลังจากไปประจำสาขาที่นั่น เขาเป็นนักพัฒนาเกม บอกได้เลยว่าเก่งมาก

เมื่อสองคนเจอกันอีกครั้ง โลกทั้งใบก็เปลี่ยนไป… โลกของเธอกลายเป็นสี ส่วนโลกของเขากลายเป็นความงาม เขาจีบเพื่อนพี่สาว อันที่จริงเขาหลงรักเพื่อนพี่สาวคนนี้มานาน จนกระทั่งเติบโต เขาก็ไม่เปลี่ยนใจ โลกของเขาเป็นโลกใหม่ กว้างใหญ่ไพศาล แต่โดดเดี่ยวเหลือเกิน…

หญิงสาวคนนี้ทำให้เขาอยากเรียนรู้และสัมผัสความงามที่เธอมี ใช่เธอเป็นผู้หญิงโลกเก่าที่ก้ำกึ่งโลกใหม่ เธออยู่ระหว่างทางนั้น อยู่ระหว่างความแตกต่าง นั่นทำให้เขาเห็นความงามของเธออย่างชัดเจน มันคืออะไรน่ะหรือ มันคือการมีเคารพในครอบครัว สังคม ขนบธรรมเนียม ประเพณีและผู้คนที่เธอร่วมชะตาชีวิตอยู่ด้วย

เธออบอุ่น แม้ว่าเธอจะโดนกดขี่ห่มเหง แต่เธอก็มีความเข้าใจ ให้อภัย เธอเป็นคนยอมมากกว่า และคิดเพียงทุกคนจะพอใจ แต่เมื่อเธอพบเขา โลกของเขาทำให้เธอสดใส เปียกปอนกลางสายฝน และมีสี เธอตัดสินใจเลิกกับแฟนหนุ่มผู้ชายในโลกเก่า ซึ่งเป็นนักกฎหมาย ร่ำรวย แต่กดขี่ผู้หญิงและไม่ซื่อสัตย์ แถมชอบทำร้ายผู้หญิง

เธอก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ของชายหนุ่มผู้มีอายุน้อยกว่า เธอเรียนรู้จากเขาในอีกด้าน การเคารพสิทธิ เสรีภาพ กล้าแสดงออก มีความเป็นผู้นำและผู้ตาม ปกป้องผู้ที่อ่อนแอกว่า พร้อมเปิดใจยอมรับความแตกต่าง และรักเดียวใจเดียว เขาสอนให้เธอข้ามเส้น สอนให้เธอซื่อสัตย์กับตนเอง และข้ามขนบไปให้ได้

แค่เปิดเรื่องมาก็ดูเป็นความรักที่เป็นไปได้ เพราะนี่มันยุค 2018 แล้วนี่ แต่ความจริงแล้วในสังคมเกาหลี มันยากยิ่งกว่าสังคมไทย ในความแข็งแกร่งของวัฒนธรรม ชื่นชมผู้คนจากฐานะทางสังคมและเงินทอง ยังมีอยู่ ครอบครัวมันเป็นกรอบเหล็กที่แหกและทะลุยากยิ่งนัก ยิ่งฝ่าไป ยิ่งโดนกรอบนั้นครอบหนักกว่าเดิม

ครอบครัวของฝ่ายหญิงยอมรับไม่ได้ ด้วยเหตุผลชาติตระกูลที่ชายหนุ่มเป็นเด็กกำพร้า ครอบครัวแตกสลาย เติบโตมาด้วยตนเอง โดยมีพี่สาวเพียงคนเดียวที่เป็นที่พึ่ง แม้ว่าครอบครัวฝ่ายหญิงนั้นก็ไม่ได้มีชาติตระกูลใด

มันช่างทะเยอทะยานจริงเชียว และฟังดูมันก็ช่างเชยระเบิด นางเอกก็ยิ่งถูกกดดันให้ไปดูตัว แต่งงานกับผู้ชายที่อยู่ในตระกูลดี บทแม่นางเอกบอกชัดเจนว่ายุคนี้เป็นยุคทุนนิยม เราไม่มีทางชนะได้หรอก นอกจากแต่งงานกับคนที่รวยและมีฐานะดี…

ถึงตรงนี้ มันสนุกมาก บีบคั้นอารมณ์ความไม่ถูกต้องสุดขีด…

ฉันนึกถึงสังคมไทย ย้อนกลับไปเมื่อสี่สิบกว่าปีก่อน… ฉันเป็นคนกรุงเทพฯ แต่ฉันเติบโตมาจากครอบครัวที่มีพ่อและแม่มาจากต่างจังหวัด การศึกษาแค่ประถมฯ สี่ และไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา

กรุงเทพฯ มีที่ว่างให้คนที่ขยันอดทนและใฝ่เรียนเสมอ ความรักและความงามมันบ่มเพาะและเกิดขึ้นเพราะความมีศักดิ์ศรี เติบโตสร้างครอบครัวได้อย่างภูมิใจ

พ่อบอกฉันเสมอว่าการศึกษาจะทำให้เราข้ามทุกอย่างไปได้ แม้แต่ความยากจน ส่วนเรื่องความรัก… ควรเลือกผู้ชายที่เขาเติบโตด้วยตนเอง และมีศักดิ์ศรี อย่าเลือกผู้ชายที่บ้านเขารวย นั่นไม่ใช่ตัวเขา เพราะสุดท้ายแล้วผู้ชายควรเป็นที่พึ่งของครอบครัว ต้องฝ่าฟันร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน

ในซีรี่ส์ Something In the Rain นางเอกได้เลือกผู้ชายแบบที่พ่อฉันบอกเป๊ะ และชีวิตนางเอกก็ลงเอยด้วยความสุข

ความรักของพ่อและแม่ฉันก็จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งเช่นกัน ฉันยืนยันว่าเรื่องนี้มันไม่เกินจริงเลย ไม่ใช่เพียงฝัน

ความรักที่ดีมีอยู่จริง อยู่ที่ว่าผู้หญิงบางคนชอบเลือกผิดเสมอ… บางครั้ง ฉันเองก็ชอบเป็นแบบนั้น ฮ่าฮ่าฮ่า

โลกใบนี้ต่อให้เคลื่อนที่ไปเร็วแค่ไหน แต่ความรักก็ยังคงเป็นเรื่องต้องเรียนรู้ วิธีเรียนรู้ความรักอาจเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย แต่ฉันพบว่าทุกคนต้องเรียนรู้ความรักด้วยประสบการณ์จากตนเอง ออกไปตากฝนบ้าง จับมือและสบตากัน ฉันเชื่อว่าความรักดีๆ นั้นหาได้ในวันฝนพรำ

ปลายฝนแล้ว ออกไปตากฝนกันสักหน่อย เผื่อจะเจอใครสักคนก่อนหนาวนี้นะ…