7 ก.พ. — นายวัฒนา เมืองสุข อดีตรมว.พาณิชย์ ได้โพสข้อความลงบนเฟซบุ๊กส่วนตัวโดยมีใจความสรุปได้ว่า “ดันทุรังเป็นคำวิเศษณ์ (adjective) ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 แปลว่า ดื้อดึงไม่ยอมแพ้ ดื้อดึงไม่เข้าเรื่อง อันเป็นพฤติกรรมของรัฐบาลที่หลีกเลี่ยงกฎหมายร่วมทุน ขยายอายุสัญญา และอนุมัติให้เอ็น ซี ซี เป็นผู้ลงทุนก่อสร้างศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์หลังใหม่โดยไม่มีการแข่งขัน

เหตุผลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอธิบดีกรมธนารักษ์ที่ว่าเอกชนไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญา รัฐบาลจึงไม่สามารถยกเลิกสัญญาและเสี่ยงต่อการถูกฟ้องร้องจนเกิดความเสียหายมากกว่าการเจรจาต่อสัญญานั้น เป็นคำแก้ตัวที่รับฟังไม่ขึ้น กล่าวคือ (1) การที่เอกชนก่อสร้างโรงแรมไม่ได้เพราะติดผังเมืองของกทม. ทำให้การชำระหนี้รายนี้ตกเป็นพ้นวิสัยโดยไม่ใช่ความผิดของใครทั้งสิ้น เอกชนจึงไม่สามารถฟ้องกรมธนารักษ์ได้ตามคำพิพากษาฎีกาที่ 14493/2557 ความเสี่ยงที่ท่านกังวลจึงไม่มีฐานทางกฎหมายรองรับ

(2) ข้อเสนอที่จะลงทุนตามโครงการเดิมจึงสิ้นสุดลงโดยไม่ต้องไปยกเลิกสัญญาเพราะตกเป็นพ้นวิสัย การลงทุนครั้งนี้จึงเป็นการลงทุนใหม่เพื่อก่อสร้างศูนย์ประชุมหลังใหม่แทนของเดิมที่จะถูกรื้อทิ้ง ซึ่งจะต้องยื่นแบบและขออนุญาตก่อสร้างใหม่ทั้งหมด (3) ที่กฤษฎีกาและอัยการสูงสุดตอบว่า การแก้ไขสัญญาทำได้หากไม่ทำให้รัฐเสียประโยชน์ก็ถูกต้องแล้ว แต่จะต้องอยู่ภายใต้บังคับของกฎหมายในเรื่องนั้นๆ ด้วย

(4) เรื่องนี้อยู่ภายใต้บังคับของพระราชบัญญัติการให้เอกชนร่วมลงทุนในกิจการของรัฐ พ.ศ. 2556 ซึ่งกรมธนารักษ์จะต้องออกประกาศเชิญชวนให้เอกชนเข้าร่วมลงทุน ส่วนการคัดเลือกจะไม่ใช้วิธีประมูลก็เป็นขั้นตอนภายหลังจากมีการประกาศเชิญชวนแล้ว และ (5) หากมั่นใจว่าเอกชนรายนี้เสนอประโยชน์สูงสุดให้รัฐแล้วยิ่งไม่มีอะไรต้องกังวล เพราะไม่ว่าจะเปิดให้มีการแข่งขันอีกกี่รอบเอกชนรายนี้ก็ต้องชนะอยู่ดี ที่สำคัญคือ ระยะเวลาตามสัญญาเดิมยังเหลืออยู่อีกหลายปี จึงมีเวลามากพอที่จะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและโปร่งใสเพื่อรักษาประโยชน์ของรัฐ แล้ว จะรีบดันทุรังหาเรื่องเลี่ยงบาลีไปเพื่อใครเหรอครับ”