นกที่ว่านี้เป็นนกจริงๆ เป็นลูกนกที่มักนิยมเลี้ยงกัน ในช่วงที่เริ่มหัดกินอาหารเองเป็นบ้างแล้ว มิใช่ลูกป้อนที่ยังต้องถูกป้อนอาหารโดยคนเลี้ยงอยู่

เนื่องจากลูกนกวัยเริ่มกินเองนี้มีขนขึ้นเกือบครบถ้วนแลดูเหมือนนกทั่วไป โดยเฉพาะตระกูลนกแก้ว เช่น กระตั้ว มาคอว์ ฯลฯ จึงมีพฤติกรรมและความซุกซนผิดกับลูกป้อนที่เอาแต่กินๆ นอนๆ ผู้เลี้ยงจึงต้องเตรียมตัวในการรับเอาเข้ามาอยู่ร่วมชายคาอย่างถูกวิธี โดยมีข้อปฏิบัติดังนี้

1.หาคอนฝึก ขนาดความสูงราวเอวผู้ใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางของคอนที่จะเกาะพอดีรอบการกำของนิ้วตีนนก เช่นเดียวกับกรงที่มีขนาดพอเหมาะตัว และแข็งแรงอีก 1 ใบเพื่อเป็นที่อยู่

2.ตัดแต่งขนปีกหรือซอยขนปีก จะเป็นการลดโอกาสร่อนหรือโผบินไปซุกซนลง

3.เมื่อมันมาถึงบ้านแล้วให้นกเข้ากรงที่จัดไว้ ปล่อยให้เขาใช้เวลาสำรวจและทำความคุ้นเคยกับสถานที่

4.ครั้งแรกที่นำนกออกจากกรง ต้องจำกัดเวลา เพื่อมิให้มันเครียดกับการพบสิ่งแปลกใหม่

5.เจ้าของอย่ากำหนดกิจกรรมประจำที่คุณเองมิอาจกระทำเป็นประจำได้จริงๆ เพราะจะเป็นการสร้างความสับสนให้กับมัน

6.อย่าเปิดประตูกรงให้ปีนป่ายออกมา คุณต้องเป็นผู้กำหนดการเข้าออก นั่นคือการสอนให้รู้ว่าคุณคือผู้กำหนดระเบียบ

7.เมื่อนำนกออกจากกรงแล้ว ให้โอบกอดหรือให้นกอยู่ในมือเราสักพักเป็นการลดความตื่นเต้น ทำให้นกรู้สึกปลอดภัย ก่อนนำไปร่วมกิจกรรมอื่น

8.อย่าปล่อยให้นกกัด เพราะมันไม่รู้จักแยกแยะว่าอะไรควรกัดไม่ควรกัด โดยทำเสียงดุ หรือเบี่ยงเบนกิจกรรม

9.อย่าให้นกเกาะบ่าแม้ว่าจะเริ่มคุ้นเคยอยู่กับคุณมากว่าอาทิตย์ก็ตาม

10.นกจะขึ้นบ่าเจ้าของได้ก็ต่อเมื่อคุณนำมันขึ้นเกาะเอง เพราะมีบางตัวปีนขึ้นลงบ่าหรือหัวเจ้าของจนชิน เพราะนี่คือการสร้างพฤติกรรมดื้อ

11.สอนให้รู้จักมาเกาะมือ รวมถึงเมื่อเจ้าของออกคำสั่ง โดยฝึกด้วยการให้อาหารและน้ำเสียงเพื่อควบคุม

12.อย่าปล่อยให้เตร็ดเตร่ไปทั่วพื้นที่ เพราะอาจเกิดอันตราย เช่น โดนแมวตะปบ ฯลฯ นี่เป็นการเริ่มนิสัยที่ไม่ดี

13.นำอาหารหลากหลายมาให้ลองกิน ยกเว้นพวกมีไขมัน หรือมีส่วนผสมของแอลกอฮอลส์

14.จัดเวลาให้ได้เล่นเป็นอิสระกับเวลาเพื่อฝึกสอนเป็นประจำทุกวัน

ดำเนินการตามแนวทางนี้ทันทีที่มีลูกนกใหม่วัยเริ่มกินเองเข้าบ้าน อย่าโอ้เอ้ หรือรอดูไปก่อน จะสายเกินการ