ยังคงติดตา ติดใจในการแสดงของทีมที่มาจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม เมื่อวันก่อนได้ทำการถอดหน้ากากหนุมานไปแล้ว วันนี้จะขอนำเสนอนางรำในชุดสีเหลืองอร่ามที่เรียกเสียงฮือฮาและเสียงปรบมือในขณะที่เดินร่ายรำออกมาจากหลังเวที ในการแสดง Thai Festival 2017 in Egypt ณ ศูนย์วัฒนธรรมเอลซอวี ในไคโร

      ซึ่งเป็นงานฝ่ายสารนิเทศและประชาสัมพันธ์ของสถานเอกอัครราชทูตไทย ไคโร เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2560 วันนี้ขอนำเสนอเรื่องของอาจารย์บวรนรรฎ อัญญะโพธิ์  อาจารย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม ซึ่งเป็นทั้งนางรำและอาจารย์ในเวลาเดียวกัน

 “จุดเด่นของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรมคือ เป็นสถาบันการศึกษาเฉพาะทางศิลปะ ที่มีความพร้อมในทุกๆ ด้าน เป็นแหล่งข้อมูลและเป็นศูนย์กลางทางการเรียนรู้ด้านศิลปะ มีผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้และความชำนาญ มีทั้งศิลปิน ศิลปินพื้นบ้าน ศิลปินแห่งชาติ ที่เราภูมิใจ นอกจากนี้นักศึกษาที่จบการศึกษาไปล้วนมีคุณภาพและมีคุณสมบัติเป็นที่ต้องการของสังคมอีกด้วย” บวรนรรฏ พูดด้วยรอยยิ้ม

       หลังจากจบการศึกษาปริญญาตรี ศึกษาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชานาฏศิลป์ไทยศึกษา คณะศิลปศึกษาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม  บวรนรรฏ  ได้บรรจุเป็นอาจารย์สอนในระดับปริญญาตรี ที่สถาบันแห่งนี้ต่อมาได้ศึกษาต่อปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษามหาวิทยาลัยบูรพา

   อาจารย์บวรนรรฏ ชอบการรำและการแสดงออกมาตั้งแต่เด็ก รวมทั้งครอบครัวสนับสนุน จึงได้มาสอบเข้าที่วิทยาลัยนาฏศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ตั้งแต่มัธยมศึกษาปีที่ 1 จนจบปริญญาตรี ใช้เวลาเรียนทั้งหมด 10 ปี  ปรัชญาสมัยตอนเรียนที่วิทยาลัยนาฏศิลป ที่ว่า “ขึ้นชื่อว่าศิลปะ แม้เช่นใดเช่นหนึ่ง ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้” ศิลปะการร่ายรำมีคุณค่าอยู่ในตัวของมันเอง อยู่ในที่ที่ควรอยู่การหยิบจับหรือการนำไปใช้นั้นขึ้นอยู่กับเวลา โอกาส สถานที่

      รวมทั้งผู้ที่นำไปใช้ว่าจะสามารถนำเสนอให้เกิดประโยชน์สูงสุดได้อย่างไร ศิลปะเป็นสิ่งจรรโลงใจผู้คนได้เป็นอย่างดี ศิลปะจึงสามารถดึงดูดผู้คนให้มีความสนใจในตัวของมันเองได้ โดยไม่จำเป็นที่จะต้องพึ่งสื่ออื่นเพื่อช่วยในการสร้างแรงจูงใจให้ผู้คนสนใจหรือเข้าหา

     ถ้าให้มองปัจจุบันถึงวัยรุ่นกับเรื่องวัฒนธรรมคิดว่า แม้ว่ายุคปัจจุบันจะอยู่ท่ามกลางกระแสต่างชาติที่เข้ามามีอิทธิพลต่อการดำรงชีวิตของเด็กไทยนั้น ก็ยังมีกลุ่มที่ต้องการความแตกต่าง โดยนำความแตกต่างมาเป็นจุดเด่นให้กับตนเองหรือกลุ่มของพวกเขา เช่น การแต่งกายด้วยชุดไทยไปดูคอนเสิร์ตนักร้องเกาหลี การสร้างพื้นที่เล็กๆ ในการโชว์การแสดง ตามแหล่งวัยรุ่นทั่วไป เช่น ตลาดนัดรถไฟ สยามสแควร์ เป็นต้น จึงมั่นใจได้ว่าน้องนักศึกษาวัยรุ่น หรือรุ่นใหม่ยังคงให้ความนิยมให้ความรัก ความหวงแหนและไม่มีทางหายไปอย่างแน่นอน

     การได้มาแสดงในประเทศอียิปต์ ดินแดนแห่งประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ เป็นโอกาสดีมากที่ทำให้น้องๆนักศึกษาได้มาเรียนรู้และปรับตัวให้เข้ากับสิ่งต่างๆทั้ง ภาษา วัฒนธรรม ความเป็นอยู่ อาหาร เวลา อากาศ ฯลฯ ที่ได้สัมผัสมานั้นล้วนเป็นสิ่งสามารถนำไปเพิ่มพูนเป็นต้นทุนของประสบการณ์เรื่องราวในชีวิตของพวกเขาได้เป็นอย่างมาก

        การแสดงทั้งในไคโร และที่ต่างจังหวัดเมืองชาร์มเอลเชคนั้น เป็นการแสดงที่เห็นได้รับความสนใจจากผู้ชมจับจ้องมองเราเหมือนกับทุกคนเป็นรูปปั้น นั่งนิ่งเหมือนโดนมนต์สะกดไปกับการแสดงของพวกเราในทุกชุด

     ยิ่งทำให้รู้สึกถึงคุณค่าของการแสดงที่ทำให้ทุกคนอึ้งได้เพียงนี้เชียวหรือ ยิ่งรู้สึกรักประเทศไทย รู้สึกหวงแหนในการเป็นครูสอนนาฏศิลป์ให้ดียิ่งขึ้น เพราะนี่คือการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทยที่ดีที่สุดอีกหนึ่งเส้นทาง