22 ต.ค.60 ที่โรงเรียนบ้านหน้าเขา อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช คุณยายแจ่ม ธนาวุฒิ หรือ นามสกุลเดิม รักศรีทอง อายุ 89 ปี อยู่บ้านเลขที่ 65 หมู่ 9 ต.ควนกรด อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช เปิดเผยถึงความเป็นมาของบ่อน้ำเจ้าตัก ที่ตั้งอยู่ในโรงเรียนบ้านหน้าเขา ว่าบ่อน้ำดังกล่าว นายเขียน ธนาวุฒิ สามีของตน ที่มีลูกๆ ด้วยกัน 5 คน เป็นคนขุดบ่อน้ำให้เด็กนักเรียนและครู รวมทั้งชาวบ้านได้ใช้น้ำในสมัยก่อน เนื่องจากสมัยก่อนนายเขียนได้อุทิศที่ดินส่วนตัวให้กับส่วนรวมเพื่อสร้างโรงเรียน จำนวนเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา หลังจากนั้นเป็นต้นมาเด็กได้เรียนหนังสือใกล้บ้าน จนมาถึงปัจจุบัน

สำหรับที่มาของคำว่า “บ่อน้ำเจ้าตัก” สืบเนื่องจากเมื่อปี พ.ศ.2516 ในหลวง รัชกาลที่ 9 พร้อมพระราชินีและเชื้อพระวงศ์ เสด็จมาที่โรงเรียนบ้านหน้าเขา โดยไม่ได้มีการนัดหมาย อยู่ๆ ชาวบ้านและตน เห็นรถจิ๊ปขับเข้ามาจอดในโรงเรียน โดยมีเจ้าหน้าที่ทหารติดตามมาติดๆ หลังจากนั้นได้มีพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินีและบุคคลในเชื้อพระวงศ์เสด็จลงมาจากรถ แล้วเดินไปที่บ่อน้ำแห่งนี้ พร้อมทั้งทรงใช้ หมาน้ำตักน้ำขึ้นมา (หมาน้ำหมายถึงภาชนะที่คนโบราณใช้ตักน้ำ ทำมาจากตอกหมาก หรือกาบหมาก นำมาเย็บด้วยไม้ไผ่เป็นรูปร่างทรงสี่เหลี่ยมเพื่อใช้ตักน้ำในบ่อ) โดยที่ชาวบ้านวางหมาน้ำเอาไว้ข้างบ่อน้ำ หลังจากนั้นได้มีทหารเรียกนายเขียน สามีของตนให้นำถังเหล็กที่มีอยู่ในบ้านที่อยู่ใกล้ๆ กับโรงเรียน มาตักน้ำให้พระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 นำไปใส่รถ

ตอนนั้นคิดว่าน้ำในหม้อน้ำของรถที่พระเจ้าอยู่หัวฯ ประทับ น้ำคงจะแห้ง จึงได้จอดหาน้ำเพื่อเติมน้ำ นายเขียนจึงรีบเอาถังมาตักน้ำถวายพระเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ 9 ตนจำได้ว่าตอนนั้นนายเขียนเองก็ไม่ได้สวมเสื้อ ไม่สวมรองเท้าเพราะเร่งรีบ หลังจากนายเขียนตักน้ำถวายแล้ว ทหารก็ได้กันตัวให้ออกมาอยู่ห่างๆ ก่อนที่พระองค์ จะเสด็จกลับไป และมาทราบภายหลังว่าครั้งนั้นพระองค์เสด็จมาประทับที่โรงปูนซิเมนต์ อ.ทุ่งสง และวันนั้นขบวนเสด็จกำลังจะไปที่ไหนสักแห่ง แต่ในหลวง รัชกาลที่ 9 ทรงขับรถด้วยพระองค์เอง และเลี้ยวรถมาตามถนนเพื่อเยี่ยมประชาชน จนพบโรงเรียนบ้านหน้าเขา จึงแวะเข้ามาเพื่อหาน้ำไปเติมในรถ ขณะนั้นตนได้นั่งมองอยู่ไม่ห่าง พร้อมทั้งเอามือไปตบที่ตัวของลูกชายคนสุดท้องที่ยังแบเบาะและอุ้มอยู่ในตักพร้อมทั้งบอกลูกว่าลูกเอ๋ยเป็นบุญวาสนาของวงศ์ตระกูลของเราแล้วที่ ในหลวงทรงเสด็จมาถึงบ้าน และเหยียบบนแผ่นดินที่พ่อของลูกอุทิศให้กับโรงเรียน และเป็นพระมหากรุณาอย่างล้นพ้นไปมากกว่านั้นคือพระองค์ทรงตักน้ำในบ่อที่พ่อของลูกเป็นคนขุด และพ่อของลูกก็ยังได้ตักน้ำถวายในหลวงด้วยตัวเอง นับว่าเป็นบารมีอันล้นพ้นอย่างหาที่สุดมิได้แล้ว ต่อมาเมื่อปี 2558 นายเขียน เสียชีวิตลงด้วยโรคชราวัย 90 ปี เหลือเพียงความดีและบ่อน้ำเจ้าตักเป็นอนุสรณ์

ส่วนนางแจ่ม เปิดเผยว่า มีความสุขและภูมิใจในตระกูลที่ได้ทำความดี จนพระเจ้าอยู่หัวฯ เสด็จมาเยือน ภายหลังตนเข้าพระราชวังไปกราบพระบรมศพ มาแล้ว 1 ครั้ง และในวันที่ 26 ต.ค.นี้ จะไปร่วมพิธีถวายดอกไม้จันทน์ที่วัดใกล้บ้านเพื่อถวายความอาลัย และรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ