31 ม.ค.61 ผู้สื่อข่าวประจำ จ.สุรินทร์ รายงานว่าได้พบกับนายจิตรกร อย่าลืม อายุ 32 ปี ชาวบ้านนาโพธิ์ ต.เขวาสินรินทร์ อ.เขวาสินรินทร์ จ.สุรินทร์ ชายหนุ่มผู้อนุรักษ์ว่าวพื้นบ้าน ว่าวไทย สไตล์อีสาน กล่าวว่า ปัจจุบันนี้มีเพียงตนเท่านั้นที่ยังคงเล่นว่าว เพราะคนอื่นเขาไม่เล่นและประดิษฐ์ว่าวเองไม่เป็น ปกติว่าวจะมีหลายขนาด ตามแต่ใจชอบ โดยส่วนตัวจะประดิษฐ์ว่าวขนาดใหญ่ เพราะจะได้ติดธนูเพื่อให้ว่าวมีเสียงดังเวลาปล่อยขึ้น บางครั้งก็เกรงใจชาวบ้านกลัวจะรบกวน แต่ชาวบ้านกลับบอกเสียงไพเราะมากให้เพิ่มเสียงได้อีก

โดยการประดิษฐ์ว่าวและธนูนั้น เป็นภูมิปัญญาที่ได้รับการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น คุณตากล่าวว่า ว่าวที่นิยมคือ “ว่าวแม่ลูก” มีลักษณะส่วนบนจะใหญ่ เรียกว่าแม่และส่วนล่างจะเล็ก เรียกว่าลูก ใช้ไม่ไผ่ขึ้นเป็นโครงและใช้กระดาษปูนซีเมนต์ทำว่าว เพราะกระดาษจะมีความเหนียวและทนได้ดีกว่า ส่วนธนูว่าวจะมีลักษณะคล้ายธนู มีสายทำมาจากสายรัดกล่องพลาสติกเป็นเศษวัสดุเหลือใช้และเสียงจะดังหรือเบา ขึ้นอยู่กับการขึ้นสายให้ตึงหรือหย่อน

นายจิตรกร กล่าวอีกว่า ว่าปัจจุบันนี้ หลังจากได้เล่นว่าวแม่ลูกไปนั้น ก็เริ่มมีชาวบ้านมาขอให้ประดิษฐ์ว่าวขายให้เป็นจำนวนมาก ตนจึงเริ่มรับออเดอร์ โดยทำขายตามขนาดเล็กใหญ่ ราคาเริ่มตั้งแต่ 400 – 1,000 บาท มีรายได้สุดปังโดยเฉพาะช่วงลมหนาวมาเยือน