23 มี.ค.61 ผู้สื่อข่าวประจำ จ.สุรินทร์รายงาน นางสำลี พวงประยงค์ อายุ 69 ปี หรือชาวบ้านพากันเรียกว่า คุณยายลี แม่ค้าก๋วยเตี๋ยวหมูกระดูกเตาถ่านในตำนาน อยู่บ้านเลขที่ 7 บ้านศรีตะวัน หมู่ที่ 6 ต.ยาง อ.ศีขรภูมิ จ.สุรินทร์ ขายก๋วยเตี๋ยวหมูกระดูกที่ใช้เตาถ่านธรรมดาแบบบ้านๆ แต่รสชาติไม่ธรรมดา แซ่บเวอร์ แถมยังให้กระดูกหมูเยอะอีกด้วย

นายกิตติ ลี้อุดม ท้องถิ่นอำเภอศีขรภูมิ ไปลองชิมมาแล้วยังบอกว่า แซ่บหลายเด้อ  ยังได้สอบถามกับคุณยายสำลีอีกว่าเยอะขายแล้วให้แบบนี้จะคุ้มไหม คุณยายตอบว่า คุ้มเพราะวัตถุดิบบางอย่างก็ปลูกเอง ไม่ได้ซื้อ สอบถามลูกค้านายสุทิศ ออมทรัพย์ บอกว่า ก๋วยเตี๋ยวยายสำลี อร่อยไม่ปรุงก็อร่อย ใครชอบแบบไหนก็ปรุงตามใจ แต่อย่าใส่พริกมาก พริกตำเองจะเผ็ดมาก ด้านลูกค้านายเด่นพาน ทอง บอกว่า ตนเป็นลูกค้าประจำที่นี่มากินที่นี่ทุกวัน บางทีก็ทำกินเองบ้างช่วยยายสำลีทำบ้าง แต่ต้องใจเย็นๆหน่อยเพราะยายลีทำช้า

จากการสอบถามทราบว่า คุณยายลี หรือ สำลี พวงประยงค์ เล่าว่า ตนขายก๋วยเตี๋ยวมาตั้งแต่ อายุ 18 ปี จนตอนนี้อายุ 69 ปี  ส่งลูกเรียนและทำงานจนหมดทุกคน เมื่อก่อนเดิมทีเคยหาบขนมจีนที่ทำเอง เร่ขายตามหมู่บ้าน  ตอนนั้นตนลำบากมาก ก่อนที่จะมาขายก๋วยเตี๋ยว  ตนมีลูกชาย 5 คน ทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ 4 คน รับจ้างทำทองให้ร้านทองและทำงานอยู่ที่บ้าน (ร้านป้าย)  1 คน โดยลูกชายทุกคนจะส่งเงินมาให้ใช้คนละ 2,000 บาทต่อเดือน รวมเป็นเดือนละ 10,000 บาท ทุกวันนี้ตน อยู่ได้แบบสบายๆ ไม่ต้องทำอะไรก็ได้ เพราะปกติก็ไม่ค่อยได้ใช้เงิน  สามีและลูกไม่อยากให้ขายก๋วยเตี๋ยวเพราะส่งเงินมาให้แม่ใช้ทุกเดือนแล้ว อยากให้แม่ได้อยู่เฉยๆอยากให้พักเพราะแก่แล้ว แต่ยายสำลีเป็นคนขยัน ไม่ชอบอยู่เฉยๆ  ทำร้าน ทำโต๊ะ เตียง ทำเองหมดทุกอย่าง   สามีไม่ยอมทำให้เพราะไม่อยากให้ขาย แต่ตนมีความสุขกับการขายก๋วยเตี๋ยวเพราะอยู่ว่างๆไม่รู้จะทำอะไรแก้เหงาแก้เซ็ง  ได้ขายของก็ได้คุยกับคนที่ผ่านไปมา

วันนี้วันศุกร์ตนแต่งชุดไทยกุมารขายก๋วยเตี๋ยวตามนโยบายรัฐบาลพลเอกประยุทธ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ลงทุนซื้อของวันละ 5-600 บาท ขายได้วันละ 1,000 กว่าบาท เหลือกำไรวันละ 500-600 ร้อยบาท ขายก๋วยเตี๋ยวประมาณ บ่าย 2 ก็หมด มาช้าหมดไม่ได้กิน ร้านนี้พิเศษคือลูกค้าชอบแบบไหนสามารถทำเองได้ด้วย  ส่วนวัตถุดิบเครื่องปรุงรสคุณยายสำลีทำเองใหม่สดทุกวัน ต้นหอม ผักชี ก็ปลูกเอง

ผู้สื่อข่าว สอบถามว่าทำไมให้หมูเยอะ ยายสำลีบอกว่าตนแก่แล้ว พอมีกินมีใช้จากลูกหลานส่งมาให้ เมื่อก่อนตนเองลำบากมาก่อน ก็เลยทำให้ลูกหลานได้กินเยอะๆ ทำแล้วมีความสุขดีกว่าอยู่เฉยๆ