หากเปรียบ สายน้ำตก Sekumpul เป็น “ลมหายใจ” ของบาหลีแล้ว.

ย่านUbud (Monkey Forest) ย่อมเป็น “รากเหง้า”.

และ วิถีชาวบ้าน คือ ความเป็นไป

……………………

ถึงวันที่ใกล้เข้ามา

ผมขี่มอเตอร์ไซค์ออกจากประเทศไทย นับตั้งแต่เดือนกุมภา 2560.

จนถึงวันนี้ ใช้เวลาร่วมหนึ่งปี

ผ่านมา 5 ทวีป บนผืนโลก เอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ ออสเตรเลีย.

และ กำลังย้อนกลับทวีปเอเชีย อีกครั้ง ที่ เกาะบาหลี อินโดนีเซีย.

การเดินทางที่บางครั้ง ได้ซึมซับทั้งน้ำรินจากปลายดอกหญ้า

ไปจนถึง แรงเคลื่อนไหวอันงดงามของแผ่นดิน.

นานครั้งที่

เราหยุดนิ่ง เพื่อดูความเคลื่อนไหว ปล่อยทุกอย่างเป็นไปอย่างช้า ๆ.

การเดินทางได้มอบความหมายให้แต่ละคนแตกต่างกันไป .

นั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้มนุษย์เราต่างความรับรู้ ต่างการสัมผัส

ต่างความงดงามที่เราจะเก็บ และ ถ่ายทอดมันออกมา.

“ในโลก จึงมีบทกวี ที่ไม่ซ้ำกัน”

น้ำตก“Sekumpul”

ไหลทอดยาวลงสู่เบื้องล่าง ท่ามกลางป่าฝนเขียวขจี.

ไอละออง ได้ถูกซัดตัวอย่างเงียบ ๆ ในหุบลึกมาช้านาน.

เส้นน้ำขาวนวลบ้างทิ้งตัวลงมา

บ้างก็พาพักอยู่ตามโขดหินผาชัน.

มอบความชุ่มชื้นในทุกส่วนของผืนป่า.

และ ได้มอบลมหายใจให้ผู้เดินทางได้มารับรู้…พบเห็นอย่างสุขใจ “.

กว่าจะถึงน้ำตก

ถ้านับจากที่พัก ย่าน Ubud (Monkey Forest) ก็ประมาณ 64 กิโลเมตร.

แต่ถนนหนทางบนเกาะบาหลีส่วนใหญ่

จะเหมือนกันอยู่สิ่งหนึ่ง คือ จะแคบ และ คัดเคี้ยวไปตามภูเขา.

รถราก็ขวักไขว่อยู่มากพอสมควร ไม่นับสภาพภูมิอากาศที่ปรวนแปรได้ตลอดวัน.

คือ ไม่ร้อน ก็ ฝนพรำ !!.

ออกจากที่พักก็ใช้เวลาเดินทางร่วม 3 ชั่วโมง กว่าจะถึงย่านท่องเที่ยวน้ำตก.

มีป้ายให้จอดรถตามรายทางโดยตลอด

เป็นป้ายบ้าน ๆ จอดรถก็จอดตามที่บ้านใครจะจัดสรรให้.

มีเก็บตังค์บ้าง มีให้อุดหนุนร้านค้าบ้าง ถือเป็นความน่ารัก พอดี ๆ ไม่เอาเปรียบกัน.

สุดท้าย ก็ต้องลงเท้าเดินไปตามจุดต่าง ๆ ที่จะเห็นสายน้ำที่ทอดยาวลงมา.

ป่าฝน เขียวชะอุ่ม ตลอดทาง.

มีใบไม้ ใบเฟริน์ เล็ก ๆ น้อย ๆ พอให้ได้ใช้สายตาผจญภัยมองหาสิ่งสวยงามเหล่านั้นตลอดทาง.

“ทำตัวเป็นมดแมลงบ้าง จะได้เห็นว่าโลกเรานี้มันกว้างใหญ่น่าค้นหาเพียงใด”

วัดบราตัน (Ulun Danu Bratan Temple).

ระหว่างทางไปน้ำตก จะมีวัดแห่งนี้ตังอยู่ริมทะเลสาป Bratan.

ชื่อมีความหมายถึง พลังแห่งสายน้ำบราตัน

สร้างขึ้นเพื่อเป็นการบูชาเทวีแห่งสายน้ำแห่งนี้ ของชาวฮินดู .

ถูกยกเป็นสถานที่สำคัญของเกาะบาหลี

มีผู้คนมากมายมาเยือนเพื่อเก็บภาพอันงดงาม ของตัววัดที่ทอดยอดสูงเป็นเชิงชั้นกลางทะเลสาป.

ตัดกับฉากด้านหลังเป็นขุนเขาอันยิ่งใหญ่ที่ถูกปรกคลุมด้วยม่านหมอกได้อย่างลงตัว.

เพียรให้นึกถึงที่มาของความลุ่มลึกในงานสถาปัตย์กรรมฮินดู ผสม บาหลี

ที่ได้วางตัวอย่างเหมาะเจาะมาอย่างช้านาน.

“เพราะความงดงามทางความเชื่อ ความศรัทธา และ ความรัก

ได้มอบความเพียรอันยิ่งใหญ่แก่มวลมนุษย์ชาติ เพื่อบรรจงสร้างสิ่งที่มีค่าสูงล้ำได้มากมายขนาดนี้”

 Ubud เป็นย่านวัฒนธรรมเก่าแก่บนเกาะบาหลี.

อย่างที่กล่าว ถ้าอยากจะเสพ “รากเหง้า” ที่แท้จริงขอจงมาอยู่ย่านนี้

มีวัดวาอารามให้ดูมากมาย มีการจัดแสดงฟ้อนรำตามวัฒนธรรมของชาวบาหลี หาดูได้ไม่ยากที่นี่.

แต่ที่เห็นเด่นชัดมากที่สุด คือ วิถีชีวิตของชาวบาหลี ที่ยังคงดำรงความเป็นมาอย่างช้านานเป็นพันปี.

การจัดวางพานพุ่มดอกไม้บนทางเท้า หน้าบ้านเรือน ร้านค้า ต่าง ๆ จะมีให้เห็นอยู่แทบทุกบ้าน.

ถ้าโชคดีได้เจองานบุญตามวัดต่าง ๆ

จะเห็นพ่อแก่ แม่เฒ่า หนุ่มสาวชาวบาหลี เทินตระกร้าใส่เครื่องสักการะไว้บนศรีษะ.

และ สวมชุดงดงามตามธรรมเนียมท้องถิ่นเดินไปทำบุญตามวัดต่าง ๆ .

ช่างเป็นภาพที่น่ามองเสียจริงๆ

แม้ครั้งหนึ่งที่แผ่นดิน บาหลี ถูกการยึดครองของชาติตะวันตก

แต่ก็ไม่เคยทำให้ประเพณีวัฒนธรรมเหล่านี้เลือนหายไป.

มันเป็นภาพสะท้อนเล็ก ๆ ถึงความเข้มแข็งในการรักษาวัฒนธรรมให้คงอยู่.

บ้านเราเสียอีก ที่มีโครงสร้างวัฒนธรรมที่ลึกซึ้ง มีรากเหง้าที่งดงาม

แต่บางครั้งเรากลับได้ทำให้มันเลือนหายไปได้อยางไม่น่าเชื่อ.

รู้หรือไม่ ตลอดระยะเวลาในชีวิตที่ได้มีโอกาสเดินทางไปในที่ต่าง ๆ ทั่วโลก.

สิ่งหนึ่งเลยที่คงอยู่คู่คนไทย และ ไม่เคยมีใครเอาสิ่งนี้จากเราไปได้.

คือ “รอยยิ้มสยาม” ของเรา.

ยิ้มสยามของชาวไทยมีความงดงามเสมอในสายของชาวต่างชาติ

เราอาจไม่ใช่ประเทศที่มี Amazing อะไรมากมายเมื่อเทียบกับชาติอื่น ๆ.

แต่สิ่งที่เรามีมันอยู่ตลอดเวลา คือ “ Thailand Land of Smile ”

นำมันกลับมาเถอะครับ เราหลงทางจากสิ่งที่เราเป็นมามากแล้ว