“ประเทศไทยจะก้าวสู่ ไทยแลนด์ 4.0” ได้นั้น  ต้องเกิดจากความร่วมกันของทุกภาคส่วน  “คณะอนุกรรมการสถาบันอุดมศึกษาร่วมภาคเอกชน พัฒนาการศึกษา การวิจัย นวัตกรรม และสิ่งประดิษฐ์” อีกหนึ่งความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนในการพัฒนาระบบการศึกษาและการวิจัย ที่สอดคล้องกับความต้องการของประเทศ

 ศ.นพ.อุดม คชินทร รมช.ศึกษาธิการ กล่าวภายหลังการประชุมคณะอนุกรรมการสถาบันอุดมศึกษาร่วมภาคเอกชน ฯ ครั้งที่ 2/2560  ว่า ที่ประชุมได้มีการพิจารณาใน 2 ประเด็นหลักๆ คือ 1.การปรับแก้พระราชบัญญัติเครื่องมือแพทย์  พ.ศ.2551  เนื่องจากพ.ร.บ.ฉบับดังกล่าวไม่สามารถทำให้เกิดการผลักดันในเรื่องต่างๆ ให้สอดคล้องกับความต้องการ มาตรฐานระดับนานาชาติได้ ไม่ว่าจะเป็น เรื่องอุปกรณ์ทางการแพทย์ทั้งในคนและสัตว์  การควบคุมมาตรฐาน การทดลอง  การวิจัย เป็นต้น โดยเฉพาะอุปกรณ์ทางการแพทย์ในสัตว์ ประเทศไทยยังไม่ได้มองเรื่องดังกล่าวเท่าที่ควร ซึ่งหากจะยกระดับประเทศสู่มาตรฐานนานาชาติได้นั้น ต้องมีการปรับพ.ร.บ.ฉบับดังกล่าวให้มีความทันสมัย ครอบคลุม และมีความคล่องตัว ส่งเสริมอุตสาหกรรมทางการแพทย์ ซึ่งเป็น 1 ใน 10 อุตสาหกรรมที่ประเทศไทยมีศักยภาพมาก และสามารถแข่งขันในเวทีโลกได้ ดังนั้น ที่ประชุมได้มอบหมายให้ กระทรวงสาธารณสุข เป็นเจ้าภาพในการปรับแก้พ.ร.บ.ดังกล่าว

2.ต้องปรับกระบวนการตั้งแต่การศึกษาวิจัยจากมหาวิทยาลัย การออกใบรับรอง มาตรฐาน การตลาด จนนำไปสู่การผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์ เป็นผลงานที่สามารถขายได้จริง มีประสิทธิ์ภาพและได้รับมาตรฐานนานาชาติ โดยที่ผ่านมามี 2 หุบเหว ทำให้การผลิตงานวิจัยจากมหาวิทยาลัยสู่การขายไม่สามารถเกิดขึ้นได้จริงนั้น คือ 1. หลังจากมหาวิทยาลัยผลิตผลงานต้นแบบได้แล้วนั้น ไม่มีหน่วยงานภาคเอกชนเข้ามาให้การสนับสนุนหรือมาร่วมลงทุน เนื่องจากภาคเอกชนไม่ทราบ และผลงานดังกล่าวอาจไม่ตอบโจทย์ ซึ่งถือเป็นปัญหาเดิมๆ และได้รับการแก้ไขไปบางส่วน ดังนั้น รัฐบาลจะเป็นตัวประสานให้สถาบันอุดมศึกษาและภาคเอกชนได้ดำเนินการร่วมกันมากยิ่งขึ้น เกิดการสนับสนุนมากยิ่งขึ้น 2. การดำเนินการทางการตลาดที่จะทำให้เกิดการซื้อขาย ใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เกิดจากการศึกษาค้นคว้าฝีมือของนักวิจัยไทยจริงๆ ซึ่งเบื้องต้น ได้มีการเสนอให้จัดทำคูปองงบสนับสนุนวิจัย เพื่อส่งเสริมให้นักวิจัยที่ผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่สามารถใช้งานได้จริง มีทุนในการทำการตลาด เพราะที่ผ่านมานอกจากทำการตลาดไม่สำเร็จแล้ว ปัญหาเกิดจากคนไทยไม่เชื่อใจกันเอง ถ้าเป็นของที่ผลิตในประเทศไทยกลับไม่ใช่ เช่น หุ่นยนต์ดินสอ หุ่นยนต์ดูแลผู้สูงอายุ ผลงานของอาจารย์คนไทย ตอนแรกที่เปิดขายในประเทศกลับไม่มีผู้ซื้อ แต่เมื่อไปขายที่ประเทศญี่ปุ่นกลับได้รับความสนใจจำนวนมาก พอนำกลับมาขายที่ไทยอีกครั้งกลับขายได้ ซึ่งเรื่องนี้รัฐบาลต้องให้การสนับสนุน ทำให้เกิดการตลาด เพิ่มยอดขาย