ฌ็อง-ลุค โจซัวต์-แวร์กเชส ชายชาวฝรั่งเศสวัย 48 ปี เคยผ่านประสบการณ์เหลือเชื่อครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อติดอยู่ในถ้ำนานถึง 34 วัน แต่แก้สถานการณ์เฉพาะหน้าและกำลังใจ จนออกมาบอกเล่าได้ว่าเขามีชีวิตรอดมาได้อย่างไร

18 ธันวาคม 2548 ฌ็อง-ลุค โจซัวต์-แวร์กเชส รู้สึกย่ำแย่ และอยากอยู่กับตัวเอง จึงขับรถโฟร์วีลไดรฟ์ เข้าไปภายในถ้ำ ซึ่งอดีตเป็นแปลงเพาะเห็ด  ในภูเขาพิเรนีส ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส พร้อมกับเหล้าวิสกี 1 ขวด แต่เกิดอุบัติเหตุ จึงลงเดินเท้าสำรวจถ้ำ ต่อมา ไฟฉายเสียและรองเท้าหลุดหายในโคลน

เมื่อเดินเข้าไประยะหนึ่ง เขาก็หลงอยู่ในความมืด หาทางออกไม่เจอเสียแล้ว

หลังจากพยายามหาทางกลับไปที่รถ และทางออกนาน 1 สัปดาห์ ก็ล้มเลิกความคิด และปักหลักอยู่ในกองพลาสติกเก่า

ภายในถ้ำมีน้ำหยดลงมาตลอดเวลา เขากินน้ำ เศษไม้ ดิน และเลียสนิมเหล็ก ( บางสำนักข่าวระบุว่าเขาดูดหินเพื่อเอาแร่ธาตุ) ส่วนความหนาวเย็นใต้ดิน หนุ่มใหญ่ใช้พลาสติกที่พบในถ้ำมาห่มคลุมตัวไว้

โชคดีว่า เด็กนักเรียน 3 คนที่ได้วันหยุดไม่คาดฝัน จากครูฝรั่งเศสนัดหยุดงานประท้วง ไปสำรวจถ้ำ และพบรถของเขาจอดอยู่ลึกเข้าไปภายในปากทางเข้าอุโมงค์ จึงแจ้งตำรวจทันที

ตำรวจ 20 นาย กระจายกันค้นหานาน 90 นาที ก่อนพบ โจซัวต์-แวร์กเชส ในสภาพหนวดเคราเฟิ้ม อ่อนแรงและซูบผอม อยู่ในกองพลาสติกเก่า ห่างจากทางออกถ้ำเพียง 200 เมตร น้ำหนักลดลงไป 18 ก.ก.ปอนด์ แต่โดยรวมร่างกายและจิตใจยังแข็งแรง

แพทย์และผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า น้ำช่วยให้เขาดำรงชีวิตอยู่ได้ คนเราอยู่โดยไม่กินอาหารได้เป็นเวลานานหากยังได้กินน้ำ อีกอย่างที่ช่วยรักษาชีวิตก็คือพลาสติกป้องกันไฮโปเทอร์เมีย หรือร่างกายมีอุณหภูมิต่ำ

ในช่วงที่เขาหายตัวไป ญาติเริ่มทำใจว่าคงไม่ได้พบเขามีชีวิตอีก ขณะลูกชายกล่าวว่า เป็นฝันร้ายคริสต์มาส

แต่คุณพ่อลูกสองกล่าวว่า สัญชาติญาณการเอาตัวรอดและกำลังใจเข้มแข็งที่ช่วยชีวิตผมมาได้ ผมไม่ตื่นตระหนก ไม่หดหู่ หรือร้องไห้ แต่ร้องเพลง

“ผมไปที่ถ้ำเพราะรู้สึกซึมเศร้า แต่พอติดอยู่ในนั้น อยู่ในสถานการณ์ต้องเอาตัวรอด ทุกอย่างเปลี่ยนไป เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าต้องมีชีวิตอยู่”