#ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์คมชัดลึก
อย่าจมปลักกับอดีต กับกรณีของ ร.อ.ธรรมนัส …

คอลัมน์… แสงเทียนกลางพายุ โดย… ฉาย บุนนาค หนังสือพิมพ์ กรุงเทพธุรกิจ
“ถ้าอยากรู้ประวัติตัวเอง (ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน)… ให้ลงเล่นการเมือง… เพราะคุณจะรู้ทุกสิ่งอย่าง แบบที่ตัวคุณเองก็ไม่เคยรู้!!”
วลีเด็ดเกี่ยวกับลักษณะและผลสำเร็จของ “การเมืองไทย”… ว่าด้วยเรื่อง “การขุดอดีต”… “คุ้ยประวัติ”… และ “เติมแต่งสีสัน” เพื่อมุ่งเน้นการทำลายความน่าเชื่อถือของฝ่ายตรงข้าม หรือใครก็ตามที่ขวางอยู่บนเส้นทางสู่อำนาจ
เช่นเดียวกับกรณีล่าสุดที่เกิดขึ้นกับ “ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า” ส.ส. เขต 1 จังหวัดพะเยา ผู้ควบตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา และประธานกรรมการยุทธศาสตร์ภาคเหนือของ “พรรคพลังประชารัฐ”…
โดยบริบทของเรื่องนี้… ประชาชนส่วนใหญ่คงได้ทราบกันดีแล้วถึงข้อกล่าวหาและคำชี้แจงที่ “ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า” ได้อธิบายแล้ว… ไม่ว่าจะเป็นเรื่องคดีที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อกว่า 30 ปีก่อน หรือ เรื่องวุฒิการศึกษาระดับปริญญาเอกก็ตาม
ส่วนบทสรุปของเรื่องนี้ จะเป็นเช่นไรนั้น… ความจริงเท่านั้นที่จะเป็นเครื่องตัดสิน
หากแต่ถ้ามองในสายตาของมนุษย์ที่มีความเข้าใจมิติที่หลากหลายของสังคม… มองแบบไม่มีประเด็นการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง… ใครบ้างที่ไม่เคยกระทำสิ่งผิดพลาดในอดีต ?… ใครบ้างที่ไม่เคยอยู่ผิดที่ผิดเวลา ?… ใครบ้างที่เลือกได้แล้วชอบทำความชั่วทั้งหลาย?
สังคมไทยควรกลับมาทบทวนเรื่องนี้อย่างจริงจัง ไม่ใช่แค่ปล่อยอารมณ์และความคิดคะนองไปกับกระแสสังคมที่ถูกสร้างขึ้น…
คนไทยควรก้าวข้ามวิธีการเดิมๆ ของการเมืองแบบเก่าๆ ที่มุ่งเน้นสร้างความเกลียดชัง… เราควรเรียนรู้ที่จะให้โอกาสคนที่พร้อมตั้งใจทำความดีเพื่อสังคมในวันนี้… ไม่ใช่ร่วมสหบาทาเหยียบย่ำผู้อื่นผู้ใดที่มีโอกาสทำดีเพื่อประเทศชาติให้ต้องจมปลักอยู่กับอดีต…
ดั่งที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยตรัสไว้ว่า
“ความเกลียดเอาชนะความเกลียดไม่ได้ มีแต่ความรักความเมตตาถึงเอาชนะได้”… และ “เราควรหยุดโหยหาอดีต ไม่วิตกกับอนาคต อย่าอยู่กับอดีต อย่าฝันถึงอนาคต ตั้งสติอยู่กับปัจจุบัน… เพราะปัจจุบันเท่านั้นสำคัญที่สุด”
ดังนั้นคนที่สังคมควรน่านับถือและได้รับโอกาสจริงๆ ก็คือคนที่พร้อมแก้ไขสิ่งผิดจากเรื่องที่ผ่านมาในอดีต… คนที่ยืดอกรับผลลัพธ์ของความผิดพลาด… คนที่พร้อมทำดี ทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม…
เมื่อ “สี่ตีนยังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง” … จะนับอะไรกับชีวิตเด็กหนุ่มจากท้องนาที่มุ่งหาดวงดาว?!?