#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/565500

‘ควาญช้าง’น้ำตาคลอ! เจอพิษโควิดไร้เงินซื้ออาหารช้าง อพยพกลับบ้านไม่รู้ชะตากรรม

วันอาทิตย์ ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2564, 19.38 น.

11 เมษายน 2564 ควาญช้างชาว จ.บุรีรัมย์ และจ.สุรินทร์ ตั้งใจจะพาช้างจำนวน 6 เชือก ทั้งพลายจำโบ้ อายุ 10 ปี, พลายรุ่งเรือง อายุ 45 ปี, พลายขนุน อายุ 15 ปี, สีดอเด่นชัย, พังวรรณลี อายุ 35 ปี และพังอุดร อายุ 35 ปี เดินเท้าจาก อ.บางละมุง จ.ชลบุรี กลับภูมิลำเนาที่อำเภอสตึก จ.บุรีรัมย์ หลังจากเจอพิษโควิดอย่างต่อเนื่องมานานกว่า 1 ปี ทำให้ตกงานไม่มีเงินเลี้ยงปากท้องและซื้ออาหารให้ช้างกิน ไม่มีแม้กระทั่งค่ารถที่จะจ้างมาบรรทุกช้างกลับบ้าน 

กระทั่งทางสมาคมสหพันธ์ช้างไทย ได้จัดหารถบรรทุกจำนวน 6 คัน มาช่วยเคลื่อนย้ายช้างทั้ง 6 เชือก และรถบรรทุกสัมภาระต่างๆ อีก 2 คัน เพื่อช่วยเหลือส่งกลับบ้าน โดยล่าสุดก็ได้เดินทางกลับถึงบ้านกระทุ่ม ต.หนองใหญ่ อ.สตึก จ.บุรีรัมย์แล้ว เมื่อคืนวันที่ 9 เม.ย.2564  ที่ผ่านมา 

โดยช้างทั้ง 6 เชือก เบื้องต้นทางควาญก็ได้นำไปล่ามไว้ที่บริเวณท้ายหมู่บ้านก่อน จนกว่าจะมีสถานที่อื่น ส่วนอาหารก็มีคนที่ทราบข่าวนำกล้วย อ้อย มาให้ช้างได้กินพอประทังความหิวบ้าง แต่ก็ไม่เพียงพอเพราะช้างแต่ละเชือกจะกินไม่ต่ำกว่า 300 – 400 กิโลกรัม หากลงทุนซื้อผลไม้ หรืออ้อยให้กินก็จะต้องมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยตัวละ 3,000 – 4,000 บาทต่อเดือน แต่หลังจากเจอสถานการณ์โควิดระบาดอย่างต่อเนื่องเป็นเวลากว่า 1 ปีก็แทบไม่มีงานไม่มีเงิน เพราะไม่มีนักท่องเที่ยวใช้บริการ  

จากผลกระทบดังกล่าวก็ทำให้ได้รับความเดือดร้อน และที่ตัดสินใจพาช้างกลับบ้านก็ยังไม่รู้ชะตากรรมด้วยซ้ำ ว่าจะหารายได้จากที่ไหนมาจุนเจือครอบครัว หรือหาอาหารมาเลี้ยงช้าง ทำให้ควาญช้างบางคนถึงกับน้ำตาคลอเพราะไม่รู้จะหาทางออกยังไง

นายปิยพงศ์ จงใจงาม อายุ 61 ปี กล่าวว่า อาชีพเลี้ยงช้างสืบทอดต่อกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ถ้าจะให้เปลี่ยนอาชีพไปทำอย่างอื่นก็ไม่รู้จะไปทำอะไร ที่สำคัญก็อยากให้ลูกหลานได้สืบทอดอาชีพเลี้ยงช้างต่อไป เพราะช้างถือเป็นสัตว์สัญลักษณ์คู่บ้านคู่เมืองของไทยก็อยากจะอนุรักษ์เอาไว้ ซึ่งขณะพูดลุงปิยพงศ์ ก็น้ำตาคลอและน้ำเสียงสั่นเครือ ส่วนผลกระทบจากสถานการณ์โควิดที่เกิดขึ้น ก็อยากให้ทางรัฐบาลหาแนวทางช่วยเหลือช้าง และควาญช้างด้วย ซึ่งก็เข้าใจว่าช่วงนี้รัฐบาลมีภารกิจเยอะ แต่หากเป็นไปได้ก็ขอให้ช่วยเหลือสนับสนุนเรื่องอาหารให้ช้างได้กิน จนกว่าควาญจะมีงานทำหรือมีรายได้มาเลี้ยงช้าง     

ด้าน น.ส.ลักขณา ก้านอิ่ม อายุ 32 ปี ควาญช้างอีกคน บอกว่า หลังจากโควิดระบาดรอบแรกก็ยังพอหากินได้ แต่พอมีการระบาดรอบสองและระลอกสามมาซ้ำเติมอีก ก็ทำให้ต้องตกงานไม่มีเงินซื้ออาหารให้ช้าง เพราะไม่มีนักท่องเที่ยวมาใช้บริการเลยทำให้ตกงานขาดรายได้  จนต้องตัดสินใจที่จะเดินเท้ากลับมาตั้งหลักที่บ้าน กระทั่งมีผู้ใจบุญและทางสมาคมสหพันธ์ช้างไทย จัดหารถบรรทุกมาช่วยเคลื่อนย้ายช้างกลับบ้าน  

ทั้งยังได้รับน้ำใจจากคนไทยที่นำผลไม้ และเงินมาบริจาคสนับสนุนซื้ออาหารช้างระหว่างเดินทางกลับก็ขอบคุณที่ช่วยเหลือ แต่สิ่งที่กังวลคือหลังจากนำช้างกลับบ้านแล้วจะหารายได้จากไหนมาเลี้ยงทั้งคนและช้าง จึงอยากให้ภาครัฐ หรือผู้ใจบุญช่วยเหลือสนับสนุนอาหารช้าง จนกว่าจะสามารถหางานทำหรือมีเงินพอซื้ออาหารเลี้ยงช้างเองได้  

หากใครต้องการจะช่วยเหลือควาญ ช้างทั้ง 6 เชือก สามารถบริจาคได้ที่ชื่อบัญชี นภาลัย หมายงาม เลขที่บัญชี  066 1347 740 กสิกรไทย หรือโทรติดต่อที่เบอร์ 093-335-7062 เตย