#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/634260

วันพุธ ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 08.34 น.

9 กุมภาพันธ์ 2565 ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งจากชาวบ้านบ้านหนองครอบ ต.สองชั้น อ.กระสัง จ.บุรีรัมย์ ว่า​มีเหตุสุนัขในหมู่บ้านหลายตัวรุมกัดเด็กหญิงวัย 4 ขวบ ได้รับบาดเจ็บสาหัส ถูกนำตัวส่ง รพ.กระสัง เมื่อลงพื้นที่ไปตรวจสอบตามที่ได้รับแจ้งจากชาวบ้าน ก็พบ ด.ญ.คณิตฐา หรือน้องน้ำหวาน อายุ 4 ขวบ เหยื่อที่ถูกสุนัขกัด ซึ่งหมอได้ทำแผลและอนุญาตให้กลับมาพักที่บ้าน จากการตรวจสอบพบว่าน้องน้ำหวาน ถูกสุนัขกัดมีบาดแผลบริเวณข้อเท้าข้างขวาและกลางหลังหลายจุด และน้องยังอยู่ในอาการตื่นตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น    

จากการสอบถาม น.ส.เดือน น้าของน้องน้ำหวาน เล่าว่า ปกติน้องน้ำหวาน ก็จะไปเดินเล่นวิ่งเล่นอยู่บริเวณจุดเกิดเหตุบ่อย เพราะอยู่ไม่ห่างจากบ้านของน้อง ช่วงเกิดเหตุตนก็อยู่ในบ้าน ได้ยินเสียงคนร้องตะโกนโวยวาย จึงเดินออกไปดู ก็พบสุนัขจำนวน 5 ตัวกำลังรุมขย้ำหลาน อยู่ในลักษณะนอนคว่ำหน้าร้องเสียงหลง จึงรีบวิ่งไปดูเคราะห์ดีที่ตอนนั้นมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งถือไม้ช่วยไล่สุนัข ไม่งั้นอาจจะเจ็บหนักมากกว่านี้ จึงได้นำหลานส่ง รพ.พบมีแผลจากการถูกสุนัขกัดทั้งบริเวณขาและกลางหลังหลายแผล โดยมีตาและยายดูแลใกล้ชิด     

น.ส.เดือน ยังบอกด้วยว่า ที่ผ่านมาสุนัขบ้านหลังนี้ มักจะไล่กัดคนมาแล้วหลายคน ทั้งสามีตนเอง และยายของน้องน้ำหวาน ก็เคยถูกกัดมาแล้ว แต่ไม่เจ็บหนักเหมือนน้องน้ำหวาน แค่มีรอยเคี้ยวสุนัขเท่านั้น จึงแค่ไปฉีดวัคซีนป้องกันพิษสุนัขบ้า แต่หลังจากหลานถูกสุนัขกลุ่มนี้รุมกัดบาดเจ็บสาหัส ชาวบ้านในหมู่บ้านต่างก็รู้สึกหวาดกลัวจะถูกสุนัขดังกล่าวกัด ก็อยากให้เจ้าของดูแลให้ดีทำคอกให้มิดชิด หากเป็นไปได้ก็อยากให้นำออกไปจากหมู่บ้านเพราะกลัวลูกหลานจะถูกกัดอีก   

 
ด้านนางน้อย อายุ 53 ปี เจ้าของสุนัข บอกว่า ตนเองเลี้ยงสุนัขทั้งหมด 6 ตัว เป็นสุนัขพันธุ์ไทยและพันธุ์ผสม ปกติก็ไม่ได้มีนิสัยดุร้ายก็เลี้ยงแบบปล่อยไม่ได้ทำกรงขัง แต่ก็ยอมรับว่าเคยกัดชาวบ้านแต่ก็ไม่เจ็บหนักอะไร ก็ตกใจที่สุนัขไปรุมกัดน้องน้ำหวานจนเจ็บสาหัส แต่ก็ยินดีจะดูแลทั้งค่าเดินทางและค่ารักษาพยาบาลให้ทั้งหมด เพราะจริงๆแล้วน้องน้ำหวานก็มีศักดิ์เป็นหลาน ส่วนที่ชาวบ้านอยากให้นำสุนัขออกไปจากหมู่บ้าน ตนเองก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร หากมีเจ้าหน้าที่นำไปดูแลตนก็ยินดีให้ไปเพื่อความสบายใจของคนในหมู่บ้าน. 012