#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

หนุ่มซาเล้งขายกุยช่ายตลาดนัดปลื้มจนน้ำตาไหลคนใจดีช่วยส่งถึงบ้านหลังรถเสีย

วันพฤหัสบดี ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 10.48 น.

หนุ่มวัย 41 ชาวอุดรธานีสู้ชีวิตขับซาเล้งขายกุยช่ายเลี้ยงครอบครัวขับมาไกลเกือบ 50 กม.รถซาเล้งเครื่องเกิดน็อคกลับบ้านไม่ได้ คิดไม่ออกจะขับกลับบ้านอย่างไร คิดถึงพี่อุ้ยบ้านดุงอัพเดตร้องขอความช่วยเหลือขับรถมารับทันที เจ้าตัวปลื้มจนน้ำตาไหล ชาวโซเซียลแห่ชื่นชมครอบครัวสู้ชีวิต

เมื่อเวลาประมาณ 22.30 น.คืนวันที่ 23 พ.ย.65 ที่ผ่านมา นายวีระพล รักเสมอวงศ์ รองประธานสภาเทศบาลเมืองบ้านดุง แอดมินเพจ “บ้านดุงอัพเดท” ได้รับแจ้งจากนายพี อายุ 41 ปี ชาว อ.บ้านดุง หนุ่มขายกุ้ยช่ายตามตลาดนัดคลองถมเดินทางมาขายของที่บริเวณวัดสระแก้ว ต.บ้านเชียง อ.หนองหาน จ.อุดรธานี แต่รถซาเล้งเกิดเครื่องน็อคหลังเสร็จจากการขายของขับกลับบ้านไม่ได้ จึงร้องขอความช่วยเหลือ

ต่อมานายวีระพล จึงขับรถไปรับพบว่า รถซาเล้งของนายพี สตาร์ทไม่ติด สอบถามเบื้องต้นทราบว่า ไปเปลี่ยนน้ำมันเครื่องรถมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แต่ปรากฎว่าน้ำมันซึมไหลออกตรงน็อตขันน้ำมันเครื่องจนแห้งทำให้เครื่องน็อตสตาร์ทไม่ติดและขับกลับบ้านไม่ได้

นายพี บอกอีกว่า ตนและภรรยามีอาชีพขายกุยช่ายตามตลาดนัด วันนี้ขับจาก อ.บ้านดุง มาขายที่ตลาดนัดบ้านเชียงระยะทางเกือบ 50 กม.ปกติก็มาขายประจำทุกวันพุธโดยตนจะขับรถซาเล้งมีภรรยาขับรถ จยย.อีกคันตามกันมา แต่ปรากฏว่าวันนี้รถมีปัญหาตั้งแต่ตอนขับจะมาตลาดนัด เครื่องรถเสียครั้งแรกที่ อ.ทุ่งฝน ขับมาดีๆ เครื่องก็ดับ เพื่อนๆ จึงช่วยเข็นมาขายของให้เสร็จ

แต่พอตลาดนัดเลิกจะขับรถกลับบ้านปรากฏว่าสตาร์ทไม่ติดจึงบอกให้ภรรยาขับรถ จยย.คนเดียวขับกลับบ้านมาก่อนเพราะมีลูกรอที่บ้าน จากนั้นจึงทักไปหาพี่อุ้ยแอดมินเพจ “บ้านดุงอัพเดท” เพื่อขอความช่วยเหลือพอพี่อุ้ยมาถึงก็มีเจ้าหน้าที่ป้องกันเทศบาลตำบลบ้านเชียง ขับรถสายตรวจผ่านมาพอดีจึงได้ช่วยกันยกรถซาเล้งขายกุยช่ายขึ้นกระบะ เพื่อไปส่งตนที่บ้าน

โดยนายพี ได้ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือตนในวันนี้ หากไม่ได้พี่อุ้ยวันนี้คงไม่ได้กลับบ้านเป็นแน่ พูดไปน้ำตาคลอไป นายพี บอกอีกว่า คงต้องเก็บเงินสักระยะเพื่อหารถมือสองมาใช้ขายของ เมียจะได้ไม่ลำบากขับรถมอไซด์ไปขายกุ้ยช่ายไกล ขณะที่ชาวโซเซียลแห่ชื่นชมสองสามีภรรยาคู่นี้ที่เป็นคนสู้ชีวิตตระเวณขายกุยช่ายไปเกือบทุกอำเภอ

เรื่องราววันนี้ชื่นชมคนทำมาหากินชีวิตสู้ไม่ถอย ตระเวนขายของแม้ไกลเกือบ 50 กม. และชื่นชมคนที่ไปช่วยไกล แค่ไหนก็ไม่หวั่น สุขใจทั้งคนขอให้ช่วยและคนไปช่วย – 003