(ภาพ: AP)

สหประชาชาติเผยแพร่รายงานชิ้นใหม่ ระบุว่าเหตุความรุนแรงในอิรักนับตั้งแต่เดือน ม.ค. 2014 ถึงเดือน ต.ค. ปีก่อน ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากถึง 18,800 ราย…

สำนักงานต่างประเทศรายงานว่า เมื่อวันอังคารที่ 19 ม.ค. หน่วยงานขององค์การสหประชาชาติเผยแพร่รายงานชิ้นใหม่ ระบุว่า นับตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค. 2014 ถึง 31 ต.ค. 2015 เหตุความรุนแรงในอิรักทำให้มีผู้เสียชีวิตแล้วกว่า 18,800 ราย มีผู้บาดเจ็บอีก 36,245 คน ขณะที่ประชาชนราว 3.2 ล้านคนต้องกลายเป็นผู้พลัดถิ่นในประเทศ ในจำนวนนี้รวมไปถึงเด็กในวัยเรียนกว่า 1 ล้านคน

รายงานดังกล่าวเป็นของ ภารกิจช่วยเหลืออิรักแห่งสหประชาชาติ (UNAMI) และสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยสหประชาชาติ (UNHCR) ซึ่งเป็นการรวบรวมข้อมูลมาจากการสัมภาษณ์ผู้พลัดถิ่น, ผู้ประสบเหตุความรุนแรง, ผู้รอดชีวิต หรือพยานผู้เห็นเหตุการณ์โดยตรง

ผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บส่วนใหญ่ ได้รับผลกระทบจากเหตุความรุนแรงในจังหวัดอันบาร์ ทางตะวันตกของอิรัก ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกกลุ่มติดอาวุธ รัฐอิสลาม (ไอซิส) ควบคุมเอาไว้ โดยการเสียชีวิตกว่าครึ่งเกิดในกรุงแบกแดด และระเบิดแสวงเครื่องเป็นสาเหตุการเสียชีวิตหลัก

รายงานฉบับนี้ ระบุด้วยว่า กลุ่มไอซิสยังคงก่อเหตุและแพร่กระจายความรุนแรงอย่างเป็นระบบ และยังคงละเมิดกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศกับกฎหมายมนุษยธรรมอย่างต่อเนื่อง ทั้งการก่ออาชญากรรมสงคราม, ก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และอาจรวมถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุ

เด็กกว่า 900 คนถูกลักพาตัวในเมืองโมซูล ซึ่งเป็นฐานที่มั่นหลักของกลุ่มไอซิส เพื่อนำไปล้างสมองและฝึกฝนเป็นนักรบติดอาวุธ ขณะที่มีประชาชนราว 3,500 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงและเด็กชาวชนกลุ่มน้อยยาซิดี ถูกจับตัวไปเป็นทาสด้วย

แต่นอกจากกลุ่มไอซิสแล้ว สหประชาชาติยังได้รับรายงานการก่อเหตุความรุนแรงต่างๆ ซึ่งรวมถึง การลักพาตัวและการฆ่าคนอย่างผิดกฎหมาย โดยฝีมือของกองทัพรัฐบาล, กลุ่มติดอาวุธ, สมาชิกกองกำลังอาสาที่มีชื่อว่า ‘Popular Mobilisation’ และนักรบกองกำลังเปชเมอร์กาของชาวเคิร์ดด้วย

ทั้งนี้ นายแยน คูบิส ผู้แทนสหประชาชาติประจำอิรัก เรียกร้องให้รัฐบาลอิรักทำทุกวิถีทางเพื่อรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย ซึ่งจำเป็นต่อการให้ผู้พลัดถิ่นในประเทศยอมเดินทางกลับถิ่นเกิดของพวกเขา

ขณะที่นายเซอิด ราอัด อัล-ฮุสเซน ข้าหลวงใหญ่เพื่อสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ระบุว่า ตัวเลขในรายงานฉบับใหม่ที่ออกมา ไม่ได้สะท้อนให้เห็นความทุกข์ทรมานของพลเรือนที่ต้องเสียชีวิตจากการขาดการเขาถึงอาหารพื้นฐาน, น้ำดื่ม หรือการรักษาพยาบาล อย่างเต็มที่.