ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษของ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา คนในสังคมจึงได้ยินคำเอ่ยปากขอโทษพี่หมอทั้งหลายอย่างชายชาติทหาร

นั่นคือเรื่องราวต่อเนื่องมาจากการที่รัฐบาลได้จัดแจงให้การบริหารจัดการของ กองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ หรือ สสส. ดำเนินไปในแนวทางที่ชอบที่ควรด้วยการให้ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คนในจำนวน 9 คนพ้นจากตำแหน่ง

ทั้งนี้ด้วยความเคลือบแคลงของสังคมและจากการตรวจสอบพบว่า กรรมการเหล่านี้มีสถานะที่เรียกได้ว่ามีผลประโยชน์ทับซ้อนเพราะเป็นทั้ง กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ สสส. ที่มีส่วนร่วมในการอนุมัติจัดสรรงบประมาณ ให้กับองค์กร มูลนิธิ สมาคม สถาบัน และเครือข่าย ฯลฯ ทั้งหลายรับเงินไปทำประโยชน์ต่อสาธารณะทางด้านการเสริมสร้างสุขภาพตามที่กล่าวอ้าง

แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นหรือเคยเป็น กรรมการ ผู้ก่อตั้ง หรือเป็นผู้มีอิทธิพลทางจิตใจเป็นที่เคารพนับถือศรัทธาจากองค์กรที่รับเงินดังกล่าวด้วย อันเป็นภาพที่แลดูไม่งดงามนัก

ไม่มีแม้แต่คำน้อยที่จะระบุว่ามีการทุจริตที่ตรงไหน

แต่ถ้าหากจะบอกว่าน่ากังขาในความถูกต้องเหมาะสมหรือความควรไม่ควร นั่นละใช่เลย

ถึงแม้ว่าต่อมาจะมีการผ่อนปรนว่า กรรมการที่พ้นจากตำแหน่งทั้ง 7 คนสามารถเข้ารับการสรรหาให้กลับเข้ามาทำหน้าที่ได้อีก

แต่โดยสภาพความเป็นจริงแล้วถึงไม่มีทั้ง 7 ท่านมาทำงาน ให้ องค์กรอย่าง สสส.ก็คงไม่ล่มสลายไปจากโลกนี้หรอก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นพ.วิชัย โชควิวัฒน ที่ใครๆก็ตระหนักดีว่าเป็น ขาใหญ่ ในวงการนี้น่าจะสำรวจตรวจสอบและพิจารณาตัวเองว่าถึงเวลาแล้วหรือยังที่ควรจะถอยห่างมาสักก้าวหนึ่งแล้วใช้ช่วงต่อไปนี้ติดตามการทำงานในองค์กรที่บอกว่ารักและเป็นห่วง

เปิดโอกาสให้คนรุ่นน้องรุ่นหลานได้มีจังหวะแสดงฝีมือทำงานบ้าง มีอะไรที่ไม่ชอบไม่ควรก็ออกมาเอ่ยปากทักท้วงติติงได้

หรือถ้าให้ดีให้กลับสภาพผันตัวเองไปบริหารองค์กรที่รับทุนจาก สสส.อย่างเปิดเผย เพื่อดำเนินงานให้ดูเป็นตัวอย่างว่าการเสริมสร้างสุขภาพที่ถูกต้องงดงามไม่มีที่ตินั้นควรจะทำฉันใด

ความคิดเห็นเช่นนี้ฝากไปถึงผู้มีอำนาจหน้าที่ในการสรรหาคัดเลือกตัวกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิที่ว่างอยู่ 7 ด้านว่าถึงแม้จะมีการเปิดโอกาสให้พิจารณาจากคนเดิมได้ก็ตามแต่ไม่ใช่ว่าต้องเอากลับคืนมาทั้งหมด ให้สักคนสองคนก็พอทำเนา หรือจะไม่เอาเลยก็ยังได้

หรือบางทีคนที่มีความคิดเขาอาจจะไม่อยากกลับไปก็อย่าไปแข็งขืนฝืนใจ

บอกตั้งแต่บรรทัดแรกแล้วว่าแม้แต่ทหารอย่าง บิ๊กตู่ ยังมีความเป็นสุภาพบุรุษเพียงพอ แล้วคุณหมอและไม่หมอทั้งหลายไยจึงไม่ยึดถือวัตรปฏิบัติแบบเดียวกัน

หรือถนัดแต่เพียงการข่มขู่คนที่ไม่เห็นด้วยกับแนวทางของตัวเอง.

“ซี.12”