สังเกตมานานแล้วถึงการทำงานของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาในยุคสมัยปัจจุบันที่มีผลงานออกมาสู่สังคมแทบไม่ขาดสาย

นอกจากการจัดการเรียนการสอนทางด้านอาชีวศึกษาซึ่งเป็นหน้าที่หลักแล้ว หน่วยงานนี้ยังมีอะไรๆที่น่าสนใจเป็นอันมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งการตอบสนองแนวทางการส่งเสริมให้เยาวชนหันมาสนใจการเรียนต่อในสายอาชีวศึกษาให้มากขึ้น

หรืออย่างในเทศกาลต่างๆอันเป็นช่วงวันหยุดยาวและมีการใช้รถสัญจรไปมาทั่วประเทศอย่างเช่น ช่วงปีใหม่ สงกรานต์ ก็มีการจัดนักเรียนนักศึกษาในสังกัดที่มีความรู้ทางด้านเครื่องยนต์กลไกออกมาตั้งหน่วยบริการประชาชนตรวจสอบแนะนำการใช้รถใช้ถนนไปจนถึงการช่วยเหลือแก้ไขเวลารถเสีย

เป็นการเรียกศรัทธาความเชื่อมั่นที่สังคมมีต่อนักเรียนอาชีวะได้ดีทีเดียว

เอ่ยถึงเรื่องนี้แล้วต้องชื่นชมในความพยายามของ นายชัยพฤกษ์ เสรีรักษ์ ที่เป็น เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ในอันที่จะสรรค์สร้างความมีศักดิ์ศรีและเกียรติภูมิให้วงการอาชีวศึกษาอย่างจริงจัง

มีอยู่โครงการหนึ่งซึ่งน่าประทับใจคือการใช้นวนิยายมาเป็นส่วนหนึ่งของมาตรการที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้นักเรียนระดับมัธยมศึกษาหันมาเรียนสายอาชีวะมากขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของการพัฒนาประเทศที่ยังขาดแคลนแรงงานมีฝีมือ

ด้วยการเชื้อเชิญให้นักเขียนนวนิยายเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของชาวอาชีวะ แล้วสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา นำไปจัดพิมพ์เผยแพร่ต่อเพื่อสร้างแรงจูงใจดังกล่าว

ผลงานที่ออกมาแล้วก็เช่น นวนิยายเรื่อง ใต้ปีกรัก ของผู้ใช้นามปากกาว่า คณิตยา เป็นนวนิยาย รักโรแมนติก สู้ชีวิต เกี่ยวกับอาชีวะสาขาอุตสาหกรรม จุดประกายให้เด็กนักเรียนสายสามัญอยากมาเรียนอาชีวะมากขึ้น โดยในเรื่องสื่อให้เห็นว่า แม้ตัวเอกของเรื่องจะไม่ได้ร่ำรวย ตรงกันข้ามมาจากครอบครัวชาวนาที่มีฐานะค่อนข้างขัดสนจนถึงกับถูกส่งไปอยู่กับหลวงลุงที่วัด กลายเป็นเด็กวัด แต่เขาก็ใฝ่ดีมุมานะในการเรียนจนสำเร็จระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ความยากจนในวัยเด็กทำให้เขาไม่อาจหาซื้อเครื่องเล่นวิทยุบังคับ ซึ่งเป็นของเล่นที่เขาโปรดปรานมาเล่นได้ ทำให้เขาฝังใจและมุมานะที่จะผลิตมันขึ้นเองมาให้ได้ เมื่อเขาสำเร็จการศึกษาจึงออกมาตั้งบริษัทของตัวเองและใช้ความรู้ที่ร่ำเรียนมาจากสายอาชีวะผลิตเครื่องเล่นวิทยุบังคับจนสำเร็จ

อีกเรื่องคือ วางหัวใจไว้บนก้อนดิน ของ พิมพิสุธญ์ เป็นนวนิยาย รักโรแมนติกการพึ่งพาตนเอง การดำรงชีวิตด้วยความพอเพียง คุณค่าของการเรียนสายอาชีพด้านเกษตรกรรม เพื่อให้ผู้เรียนสาขานี้เกิดความภาคภูมิใจ และเห็นความสำคัญในสาขาเกษตรที่เป็นรากเหง้าของคนไทย โดยในเรื่องสื่อผ่านทางตัวละครเอก ซึ่งเป็นศิษย์เก่าวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเชียงราย โดยเรียนจบจากสถาบันนี้ในระดับ ปวส. แผนกวิชาพืชศาสตร์ ตัวละครเอกเป็นเด็กที่เคยมีปัญหาครอบครัวมาก่อนแต่สามารถปรับปรุงตัวให้เป็นคนดี และมีใจช่วยเหลือสังคมส่วนรวมจากความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมา นวนิยายเรื่องนี้จะเสริมสร้างให้ผู้ที่เรียนสายการเกษตรทุกคนรู้สึกภาคภูมิใจในวิชาชีพนี้ จากที่อาจจะเคยน้อยเนื้อต่ำใจบ้างจากการถูกมองจากคนภายนอกด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจจากค่านิยมที่ว่าการเกษตรเป็นอาชีพของคนระดับล่าง ซึ่งแท้จริงแล้วพวกเขาเป็นเสาหลักต้นหนึ่งของประเทศด้วยความอดทน และไม่ย่อท้อของตัวละครเอกในเรื่องทำให้เขาสามารถเอาชนะอุปสรรคปัญหาต่างๆไปได้ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่นในอาชีพอันเป็นลักษณะสำคัญ

ผลงานเหล่านี้จะเป็นแรงผลักดันที่จะกระตุ้นให้เด็กสายสามัญอยากมาเรียนสายอาชีวะมากยิ่งขึ้น เพื่อเป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนประเทศสมดังนโยบาย อาชีวะสร้างชาติ ของรัฐบาล.

“ซี.12”