Rookies : ‘นนน-กรภัทร์’หนุ่มขี้เล่น ใฝ่เรียน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

http://www.naewna.com/entertain/256920

วันเสาร์ ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 06.00 น.

เป็นนักแสดงที่เข้าวงการบันเทิงมาตั้งแต่อายุยังไม่ถึงขวบ มาวันนี้ นนน-กรภัทร์ เกิดพันธุ์ เป็นเด็กหนุ่มที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้น เริ่มฉายแววหล่อเหลาแถมยังมีเสน่ห์ตรงลักยิ้มที่สาวๆ รุ่นเล็ก รุ่นใหญ่ต่างพากันหลงใหลและเอ็นดู มีแฟนคลับที่ตามติดทั้งไอจี และเฟซบุ๊คมากมาย อีกทั้งความสามารถเข้าตาผู้จัด และผู้กำกับฯ จนมีงานละครติดกันหลายเรื่อง และที่กระแสแรงพอควร คือเรื่อง “ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรี่ส์” ในบทของ “มังกยอชวา”

เข้าวงการมาตั้งแต่เด็ก

คุณแม่เล่าว่าผมทำงานตั้งแต่อายุ 6 เดือน เริ่มจากถ่ายงานพวกสกู๊ปสารคดี ถ่ายภาพนิ่ง ถ่ายคอลัมน์ และโฆษณาต่างๆ มีงานมาเรื่อยๆ จนถึงทุกวันนี้ ก่อนหน้านี้ไม่ได้เล่นละครเลยครับ ส่วนใหญ่งานที่รับชิ้นหนึ่งจะจบภายในสองสามวัน แต่ถ้าละครจะใช้เวลาถ่ายทำนาน ด้วยความที่ยังเด็กทางบ้านก็กลัวว่าจะเหนื่อยเกินไป ยังไม่อยากให้มีปัญหาในเรื่องของการเรียนครับ

ตอนนี้เล่นละครมีผลต่อการเรียนมั้ย

พอเริ่มรับงานละครจริงจัง ก็มาติดกัน 5-6 เรื่องเลยครับ แรกๆ กลัวว่าจะมีผลกับการเรียน ซึ่งพอถึงเวลาก็ไม่มีผลกับการเรียนเท่าไหร่เลยครับ เพราะที่ผ่านมาผมได้เกรดเฉลี่ย 3 กว่าตลอด ตอนนี้เกรดก็ไม่ตกครับได้ประมาณ 3.17 ทางบ้านมองว่าก็ยังโอเคครับ

เลือกเรียนสายไหน

ตอนนี้ผมเรียนอยู่ ม.4 เลือกเรียนสายวิทย์ เพราะมันสามารถเลือกเรียนคณะได้เยอะกว่า เลยอยากเรียนกว้างๆ ไว้ก่อน เพราะผมสนใจหลายอย่าง อยากเรียนพวกจิตวิทยา วิศวะคอมพ์ แต่ก็มีความฝันถึงอนาคตอยากเป็นผู้กำกับเหมือนกัน คือเราทำงานเบื้องหน้าแล้ว วันหนึ่งก็อยากไปทำเบื้องหลังบ้างครับ

เคล็ดลับในการเรียน

สำหรับผมไม่ได้เรียนพิเศษเลยครับ คุณแม่บอกว่าไม่อยากให้เครียดเรื่องเรียนอย่างเดียว จะให้ใช้ชีวิตตัวเองและให้ทำอะไรหลายๆ อย่าง ให้มีประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากห้องเรียน เพราะการเรียนที่มันเคร่งเครียดมากเกินไปมันจะกดดันตัวเอง ซึ่งคุณแม่เคยโดนแบบนั้นมาก่อน ส่วนเรื่องอ่านหนังสือ ผมก็ไม่ค่อยได้อ่าน แต่จะตั้งใจตอนที่อยู่ในห้องเรียน คุณแม่บอกให้เต็มที่ไปเลย บางคนก็ถามผมว่าทำยังไงถึงได้เกรด 3 อาจจะเป็นเพราะอาศัยความเข้าใจมากกว่าการจำ เช่น วิชาเลขผมไม่อ่านแต่ก็สอบได้เพราะผมเข้าใจ ผมเป็นคนที่เข้าใจอะไรปุ๊บ!ก็จะเก็ทไปเลย วิธีแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนใช้วิธีอ่านเยอะๆ และต่อด้วยเรียนพิเศษอีก แต่ผมโชคดีมากที่เป็นคนเข้าใจแล้วจบเลยครับ ส่วนการขาดเรียนก็ต้องตามเพื่อนให้ทัน เช่น เทอมที่แล้วถ่ายซีรี่ส์เรื่อง “ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช” ทางช่อง “MONO29” (โมโน ทเวนตี้ไนน์) ทำให้หยุดเรียนทุกอาทิตย์ ต้องไปตามกับเพื่อนกับครู ไปทำงานทำการบ้านส่งเพื่อชดเชยที่หยุดเรียนไป

เวลาว่างจากการเรียนและการทำงาน

ผมชอบเล่นเกมส์ ดูบอล เป็นคนชอบอยู่บ้านไม่ค่อยออกไปเที่ยวข้างนอก ชอบเล่นกีฬาหลายอย่าง บาส บอล ปิงปอง ตีแบด เทนนิส เล่นได้เกือบทุกอย่าง แต่ที่ชอบมากคือ ฟุตบอล บางครั้งก็ชอบทำอาหาร ทำขนม ถ้าว่างก็จะขอคุณแม่ทำครับ

นิสัยส่วนตัว

นิสัยส่วนตัวผมจะเป็นคนกวนๆ ขี้เล่น ค่อนข้างติดคุณแม่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มีคนถามว่ากลัวไหมโตมาจะโดนว่าติดแม่ ผมไม่คิดแบบนั้นนะครับ เพราะคุณแม่ดูแลผมทุกอย่างทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องตารางเวลาในแต่ละวันมีคุณแม่ไปรับส่งตลอด บางครั้งไอจี เฟซบุ๊คก็มีดูให้บ้างครับ (ดื้อบ้างไหม?) ผมว่าผมไม่ดื้อนะครับ (หัวเราะ) แต่ช่วงนี้ก็เริ่มอยากอยู่คนเดียว ชอบเล่นเกมส์ ดูหนัง ฟังเพลง เล่นกีตาร์อยู่ในห้องคนเดียวอยู่ได้ทั้งวัน คุณแม่บอกว่าอาจจะเป็นเพราะเริ่มโตขึ้น กำลังเป็นช่วงวัยรุ่นก็ได้ครับ ส่วนที่บ้านไม่ดุเท่าไหร่ มีบ้างทีผมเล่นเกมส์นานเกินไปก็จะมีดุกัน แต่ไม่ได้มีกรอบเคร่งครัดมาก อย่างเช่น ที่บ้านนอนสองทุ่ม ทุ่มครึ่งก็ควรจะเข้าห้องได้แล้วเพราะกว่าจะได้นอนจริงๆ ก็ประมาณสามทุ่มแล้ว ทำให้มีวินัยกับตัวเองครับ

มีสาวๆ กรี๊ดเยอะ มีแฟนหรือยัง

ยังไม่มีแฟน เคยจีบผู้หญิงนานมาแล้วครับ ผมไม่มีสเปกหรือผู้หญิงในอุดมคติเลยครับ ถ้าคุยแล้วใช่ก็ใช่เลยครับ ส่วนผมจะชอบผู้หญิงอายุมากกว่า เพราะน่าจะคุยรู้เรื่อง แบบมีเหตุผลหน่อยครับ

ไอดอลที่ยึดเป็นแบบอย่าง

ผมจะแยกไอดอลเป็นเรื่องๆ ถ้าเรื่องกีฬาผมชอบนักฟุตบอล ทาร์ซาน และ โรนัลโด เขาเก่งเพราะว่าเขาฝึกฝน พัฒนาและมีความพยายาม ส่วนไอดอลเรื่องการทำงาน แนวทางการใช้ชีวิตคงเป็นคุณพ่อครับ เพราะคุณพ่อสอนให้เป็นนักแสดงที่มีวินัย มีความรับผิดชอบในงานแสดง อ่านบททำการบ้านก่อนไปถึงหน้ากอง ให้รู้จักตรงต่อเวลา รวมถึงมารยาทในการทำงานด้วยครับ

สิ่งที่ภาคภูมิใจ

ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ทำอะไรให้ครอบครัวได้ แต่ผมภูมิใจในตัวเองอย่างหนึ่งคือผมสามารถหาเงิน เลี้ยงดูครอบครัวได้ในระดับหนึ่ง สามารถพาครอบครัวไปทานข้าวด้วยเงินของผมเอง ผมสามารถซื้อของให้พ่อ-แม่ได้ แค่นี้คือภูมิใจในตัวเองแล้วครับ

 

Leave a comment