9 พ.ย.59 ราษฎรบนพื้นที่สูงจาก 9 ชนเผ่า จาก 20 จังหวัด ประกอบด้วย กะเหรี่ยง เมี่ยน ลาหู่ถิ่น อาข่า ม้ง ขมุ ลีซอ และรวมทั้งสิ้น 999 คน เข้าถวายสักการะพระบรมศพ เบื้องหน้าพระบรมโกศ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ภายในพระบรมมหาราชวัง และในจำนวนนี้เป็นบุคคลในภาพแห่งความทรงจำ 9 เหตุการณ์ และผู้ที่เคยร่วมทำพิธีผูกขวัญ เดินทางเข้าถวายสักการะพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เบื้องหน้าพระบรมโกศ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง ภายใต้กิจกรรม “999 ดวงใจ ร่วมอาลัยพ่อหลวง”

นาย จอนิ โอ่โดเชา ชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง อายุ 72 ปี อาชีพทำการเกษตรและเลี้ยวสัตว์ หมู่บ้านหนองเต่า ต.แม่วิง อ.แม่วาง จ.เชียงใหม่ เป็นหนึ่งในบุคคลในภาพเหตุการณ์ กล่าวว่า ตนเคยรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มา 5 ครั้ง เคยมีโอกาสผูกข้อมือตามหลักพิธีของเผ่าปกาเกอะญอเพื่อเรียกขวัญพระองค์ 2 ครั้ง เมื่อประมาณปี 2519 หรือเมื่อ 40 ปีที่แล้ว ขณะเสด็จฯ ไปทรงสร้างฝายเก็บน้ำให้กับหมู่บ้าน โดยตนได้อธิษฐานขอให้พระองค์มีพระชนมายุยืนยาว และเมื่อทราบว่าพระองค์เสด็จสวรรคตก็รู้สึกเสียใจมาก พระองค์เป็นกษัตริย์นักพัฒนา เสด็จฯ ไปทั่วทุกภาคในประเทศไทย แม้จะเป็นที่ทุรกันดาร เมื่อก่อนที่หมู่บ้านตนก็ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟ และไม่มีถนน แต่พระองค์ก็เสด็จฯ มาช่วยพัฒนาหมู่บ้าน จนทำให้พวกเรามีถนน มีอ่างเก็บน้ำ และมีไฟฟ้าใช้ รวมถึงโครงการพระราชดำริต่างๆ ที่ทำให้ชีวิตพวกเราดีขึ้น แม้เราจะเป็นชาวเขา แต่พระองค์ก็ยังให้ความสำคัญ เสด็จฯ มาเยี่ยมในพื้นที่ ในวันนี้พวกเราจึงถือโอกาสนี้มากราบสักการะพระบรมศพ ซึ่งตนได้อธิษฐานให้พระองค์พักผ่อนอยู่บนสวรรคาลัย ไม่ต้องห่วงกังวล พวกเราจะนำหลักเศรษฐกิจพอเพียงของพระองค์มาปฏิบัติทั้งหมู่บ้าน

พ.ต.ท.ดร.นาวิน วงศ์รัตนมัจฉา อายุ 62 ปี  อดีต รอง ผกก.สส.ผนพ.สภ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ เผ่าลีซู นายกสมาคมลีซู เพื่อส่งเสริมการศึกษาวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม กล่าวว่า เมื่อปี พ.ศ. 2517 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้เสด็จไปทรงตรวจเยี่ยมโครงการหลวง ต.เมืองแหง และสนับสนุนให้ชาวบ้านเลิกปลูกฝิ่น และส่งเสริมให้ปลูกกาแฟ และปลูกผักผลไม้ ซึ่งช่วงนั้นตนยังเด็กอยู่ แต่ลุงซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านและพ่อตนซึ่งเป็นน้องชายผู้ใหญ่จึงได้มีโอกาสเข้ารับเสด็จด้วย ซึ่งหลังจากที่พระองค์เสด็จมาที่หมู่บ้านแล้ว เด็กๆ ก็ได้รับการศึกษา สามารถพูดไทยได้ มีโอกาสได้เรียนสูงขึ้น บางคนได้รับราชการ เป็นเจ้าหน้าที่ประชาสงเคราะห์ ตำรวจตระเวนชายแดน ครู พยาบาล มีถนนเข้าถึงหมู่บ้าน คนในหมู่บ้านมีอาชีพ มีงานทำ มีรายได้จากการขายผักผลไม้ให้โครงการหลวง ต่างจากก่อนนี้ที่มีอาชีพปลูกฝิ่นต้องอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ ผ้าห่มรองเท้าก็ไม่มีใช้ แต่หลังจากโครงการหลวงเข้าไปแล้วชาวบ้านก็มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

“ซึ่งผมเองก็ได้รับผลนั้น โดยเข้าโครงการธรรมจาริกชาวเขาซึ่งเป็นโครงการของพระองค์ในโรงเรียนปริยติธรรม และเข้าศึกษาต่อมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จนจบดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธศาสนา และเข้ารับราชการตำรวจ ซึ่งทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดี สามารถนำความรู้ไปช่วยชาวเขาได้ และที่ผ่านมาผมยังได้เคยถวายงาน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โดยการเป็นล่ามถวาย ช่วงที่พระองค์เสด็จเยี่ยมชาวเขาตามดอยต่างๆ ด้วย” พ.ต.ท.ดร.นาวิน กล่าว