ในหลวงของเราคือต้นแบบแห่งความดีทั้งปวง ที่คนไทยควรน้อมนำมาเป็นแบบอย่าง ภาพพระมหากษัตริย์ผู้ตรากตรำทรงงานหนัก ใช้ชีวิตสมถะและใกล้ชิดราษฎร ถือเป็นภาพคุ้นชินตามาหลายต่อหลายทศวรรษ และเป็นแรงบันดาลใจสำคัญให้ประชาชนชาวไทยอยากลุกขึ้นทำดีเพื่อพ่อ โดยเฉพาะในห้วงเวลานี้ ในยามที่ประเทศไทยของเราไม่มี “พ่อ” อีกแล้ว

หนึ่งในคุณธรรมสำคัญที่ทรงยึดถือเสมอมาคือ “ความกตัญญู” ทรงปฏิบัติต่อแม่ “สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี” ด้วยหัวใจยอดกตัญญู ไม่ว่าสมเด็จพระบรมราชชนนีจะเสด็จฯไปแห่งหนใด ในหลวงก็จะทรงประคองอย่างใกล้ชิด คอยดูแลห่วงใย มิให้ห่างสายพระเนตร ยิ่งในยามที่สมเด็จพระบรมราชชนนีทรงพระ ประชวรหนัก ในหลวงจะเสด็จฯจากพระตำหนักจิตรลดาฯ ไปวังสระปทุมทุกเย็น ไปเสวยพระกระยาหารค่ำกับแม่ โดยทุกครั้งทรงเข้าไปกราบที่ตัก แล้วแม่จะดึงลูกเข้ามากอดมาหอมแก้มด้วยความรักใคร่เสมอ ในวาระสุดท้ายของพระชนม์ชีพ ในหลวงยังทรงเฝ้าสมเด็จพระบรมราชชนนีถึงตี 4 ตี 5 จับมือแม่ กอดแม่ ปรนนิบัติแม่ กระทั่งแม่หลับ จึงเสด็จฯกลับ พอเสด็จฯไปถึงวัง ทรงได้รับโทรศัพท์กราบทูลว่า สมเด็จพระบรมราชชนนีสวรรคตแล้ว ในหลวงทรงรีบเสด็จฯ กลับไปยังศิริราช ตรงเข้าไปคุกเข่ากราบลงที่หน้าอกแม่ พระพักตร์ตรงกับหัวใจแม่ รับสั่งแผ่วเบาว่า “ขอหอมหัวใจแม่เป็นครั้งสุดท้าย”

“ความพอเพียง” ในหลวงของเราทรงเป็นแบบอย่างในเรื่องความพอดีและประหยัดมาช้านานแล้ว เพราะไม่โปรดคนฟุ่มเฟือย ชอบทำอะไรเกินตัว แม้จะร่ำรวยสุดท้ายก็มักขัดสน ตรงข้ามกับคนนิสัยประหยัด แม้จะยากจนก็มักมีเหลือเก็บ หลักสำคัญของความพอเพียงคือ ความไม่เดือดร้อน ไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น คำว่าพอเพียงคือ การอยู่ได้ด้วยตนเอง พอประมาณคือ ไม่สุดโต่ง ไม่โลภมาก ส่วนพอดีคือ พอแล้วดี มิใช่ดีแล้วจึงพอ พระองค์ ทรงเป็นต้นแบบของความพอเพียงในทุกด้าน แม้แต่ห้องทรงงานในพระตำหนักจิตรลดาฯ ก็เป็นห้องเล็กๆขนาด 3×4 เมตรเท่านั้น ภายในห้องมีวิทยุ โทรทัศน์ โทรศัพท์ โทรสาร คอมพิวเตอร์ เครื่องบันทึกเสียง เครื่องพยากรณ์อากาศ และแผนที่ สำหรับการทรงงานเพื่อประชาชน ยามเสด็จฯออกตรวจงานภายนอก ก็จะมีรับสั่งกับข้าราชบริพารเสมอว่า การนั่งรถคนละคันเป็นการสิ้นเปลืองให้นั่งรวมกัน และไม่โปรดให้มีขบวนรถยาวเหยียดเด็ดขาด

“ความอ่อนน้อมถ่อมตน” ทุกครั้งที่เสด็จเยี่ยมราษฎร ในหลวงของเราไม่เคยเสด็จแบบผ่านๆ แต่จะทรงตรงเข้าไปหาประชาชนจนใกล้ชิด น้อมพระวรกายถามไถ่ด้วยความห่วงใยอย่างอ่อนโยน เวลาทรงคุยกับราษฎรไม่โปรดทรงยืน ทรงถือขนบธรรมเนียมไทยที่ไม่ยืนค้ำผู้เฒ่าผู้แก่ จะประทับลงรับสั่งกับราษฎรเสมอ แม้เป็นตอนเที่ยงแดดร้อนจ้า เพราะทรงใคร่รู้ในทุกข์สุขของประชาชนอย่างลึกซึ้ง ภาพพระเจ้าแผ่นดินทรงโน้มพระองค์ลงมาจนพระพักตร์เกือบชิดกับศีรษะของแม่เฒ่าตุ้มที่จังหวัดนครพนม ยังคงติดตาตรึงใจคนไทยทั้งประเทศ จะมีพระมหากษัตริย์องค์ใดในโลกที่รักและเมตตาประชาชนได้เพียงนี้.

มิสแซฟไฟร์