แม้นไม่อยากให้มาถึง แต่วันนี้ก็ต้องมาถึง

“26 ตุลาคม 2560” วันพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร พระผู้เปรียบเสมือนดั่ง “พ่อ” ผู้ดูแลทุกข์สุขของลูกหลานพสกนิกรชาวไทยทุกคนมาตลอดระยะเวลากว่า 70 ปี ที่ทรงครองสิริราชสมบัติ

ผมเองเชื่อเหลือเกินว่า เราคนไทยที่อยู่ในยุคสมัยร่วมกันนี้ทุกคน แม้จะอยู่กันต่างที่ ต่างถิ่น มาจากสังคม มาจากบริบทที่แตกต่างกันไป แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเราทุกคนมีเหมือนกันชนิดที่แทบจะไม่ผิดเพี้ยนไปเลยก็คือ ภาพความทรงจำเกี่ยวกับในหลวง รัชกาลที่ 9 ของเรา

ผมเชื่อว่า สิ่งที่เราเป็นเหมือนๆ กัน คือ นับตั้งแต่เริ่มจำความได้ จนเติบโตมาถึงทุกวันนี้ ภาพที่คุ้นตามากที่สุดภาพหนึ่งในชีวิตของพวกเรา ก็คือภาพของชายใส่แว่นตาที่เอาแต่เดินทางขึ้นเหนือลงใต้บุกป่าฝ่าดงไปพบปะเยี่ยมเยียนชาวบ้านชนิดไม่เคยหยุดหย่อน

เป็นชายใส่แว่นคนเดียวกับที่ครูในโรงเรียนสอนว่าพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ครองแผ่นดิน แต่หันไปหาปู่ ย่า ตา ยาย พี่ ป้า น้า อา ทุกคนต่างเรียกขานพระองค์ท่านว่า “พ่อ” ด้วยความภาคภูมิใจ

ที่สำคัญ อดีตที่ผ่านมา ไม่ว่าประเทศไทยจะเผชิญกับปัญหาอะไร ไม่ว่าการเมือง เศรษฐกิจ ภัยแล้ง น้ำท่วม ภัยธรรมชาติ หรืออุปสรรคปัญหาอื่นใด เราทุกคนก็ต่างได้ “พ่อ” ของเรานี่แหละที่คอยออกมาช่วยคลี่คลายปัญหาให้ผ่านพ้นไปด้วยดี

กว่า 70 ปี หรือ 1 ชั่วอายุคนที่ผ่านมา คนไทยจึงมี “ในหลวง” รัชกาลที่ 9 เป็นเสาหลักที่คอยยึดเหนี่ยวจิตใจมาโดยตลอด

นาทีนี้จึงเชื่อว่า เราทุกคนคงมีความรู้สึกไม่ต่างกัน นั่นคือ เราต่างกำลังรู้สึกสูญเสีย

แต่ก่อนที่เราจะจมดิ่งไปกับความเศร้าโศกมากไปกว่านี้ จึงขออนุญาตอัญเชิญพระราชดำรัสของพระองค์ท่าน เมื่อครั้ง สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ สิ้นพระชนม์เมื่อปี 2551 ว่า “เสียใจได้ แต่อย่าละเลยหน้าที่ คนที่อยู่ทางนี้ ก็ต้องดำเนินชีวิตต่อไปให้ได้”

นี่คือคำพ่อสอน ที่เราอาจต้องนำมาเตือนสติตัวของเราเองเอาไว้ให้หนักแน่นในเวลานี้ “เสียใจ” ได้ แต่ต้องไม่ลืมหน้าที่ และเราต้องดำเนินชีวิตกันต่อไปให้ได้ ซึ่งโดยส่วนตัวผมเองก็ค่อนข้างเชื่อมั่นว่า พระองค์ผู้อยู่บนสรวงสวรรค์คงไม่ทรงปรารถนาที่จะมองลงมายังแผ่นดินไทย แล้วเห็นลูกหลานของพระองค์เอาแต่จับเจ่าอยู่กับความทุกข์โศก

ดังนั้นจึงอยากขอเชิญชวนเราคนไทยทุกคน แปรเปลี่ยนความเศร้าโศกเสียใจมาเป็น “พลัง” ในการสืบสานพระราชปณิธานของพระองค์ท่าน โดยการยึดถือเอาแนวทางของพระองค์มาปฏิบัติ เพื่อแก้ไขปัญหา และพัฒนาคุณภาพชีวิตทั้งของตนเองและสังคมตามแบบอย่างที่พ่อทำ โดยเฉพาะการสืบสาน “ศาสตร์พระราชา” ที่พระองค์ท่านเคยพร่ำสอนและเตือนสติคนไทยมาโดยตลอดรัชสมัย

ไม่ว่าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง… การเกษตรทฤษฎีใหม่… ความรู้รักสามัคคี… แนวพระราชดำริ เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา… ต่างๆ เหล่านี้ล้วนเป็น “มรดกทางปัญญา” ที่เราสามารถนำมาปรับใช้เพื่อสร้างประโยชน์สุขให้กับตัวเองและสังคมโดยรวมได้

ที่สำคัญ การน้อมนำคำสอนของพระองค์ท่านมาปฏิบัติ ก็เหมือนกับว่า พระองค์ท่านยังคงอยู่กับเรา ไม่ได้จากเราไปไหนไกลแม้แต่นิดเดียว

“พ่อ”ยังอยู่กับเราเสมอครับ

มะลิลา