
โรงเรียนเล็ก…หัวใจใหญ่ ‘วังหินกิตติวิทยาคม’ ปลุกอนาคตด้วยรัก-ความหวัง
วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2568, 07.15 น.
ในชุมชนเล็กๆ ต.วังหิน อ.เมือง จ.ตาก มีโรงเรียนแห่งหนึ่งที่อาจไม่มีห้องเรียนทันสมัย หรือสนามฟุตบอลใหญ่โตเหมือนในเมือง แต่ที่นี่กลับมี “พลัง” อันยิ่งใหญ่ ที่หล่อหลอมด้วยหัวใจของครูทั้ง 10 คน และผู้อำนวยการอีก 1 คน ที่เชื่อมั่นว่า “การศึกษา…คือรากฐานของชีวิต”
วังหินกิตติวิทยาคม โรงเรียนมัธยมขนาดเล็กในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตาก มีนักเรียนเพียง 53 คน ส่วนใหญ่มาจากครอบครัวที่มีรายได้น้อย หลายคนต้องอาศัยอยู่กับปู่ย่าตายาย เพราะพ่อแม่ต้องดิ้นรนหาเลี้ยงชีพในเมืองใหญ่ แต่ในโรงเรียนเล็กๆแห่งนี้ เด็กๆกลับได้รับสิ่งที่ยิ่งใหญ่…คือ “ความรัก ความเข้าใจ และโอกาส”
.jpg)
ทุกเช้า…ก่อนสู่ห้องเรียน เด็กๆ จะต่อแถวรับประทานอาหารจากโครงการ “น้องอิ่มท้อง สมองพร้อมเรียนรู้” อาหารที่ได้มาจากน้ำใจของผู้ใหญ่ใจดีในสังคม ที่ร่วมกันบริจาคทั้งวัตถุดิบและแรงใจ เพื่อให้เด็กๆ ได้เริ่มต้นวันใหม่ด้วยท้องที่อิ่มและหัวใจที่เบิกบาน
“เราอาจไม่มีงบประมาณมากมาย แต่เรามีหัวใจ…ที่อยากเห็นเด็กๆได้อิ่มท้อง พร้อมที่จะเรียนรู้จากบทเรียนที่ครูสอน” ธวัช ยะสุคำ ผู้อำนวยการโรงเรียนกล่าวไว้เช่นนั้น
.jpg)
มากกว่าการสอนตามหลักสูตร โรงเรียนวังหินกิตติวิทยาคมยังมุ่งเน้น “ทักษะชีวิต” ที่จะเป็นพลังขับเคลื่อนอนาคตของนักเรียน ด้วยความร่วมมือกับวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีตาก โรงเรียนได้จัดหลักสูตรระยะสั้นที่ตอบโจทย์ความถนัดของนักเรียน ไม่ว่าจะเป็นการปลูกไม้ประดับ การแปรรูปอาหาร การทำเว็บเพจ หรือแม้แต่การเลี้ยงสุกร
หนึ่งในกิจกรรมที่สร้างความภาคภูมิใจให้ทั้งชุมชน คือโครงการ “สานตะกร้าจากเส้นพลาสติก” ที่นำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาถ่ายทอดให้เยาวชน ผ่านการลงมือทำจริงกับครูภูมิปัญญาในชุมชน เพราะที่นี่เชื่อว่า…อนาคตที่ยั่งยืน อาจเริ่มต้นจากสิ่งใกล้ตัว
.jpg)
ภายใต้แนวคิด “โรงเรียนแห่งความสุข” โรงเรียนวังหินกิตติวิทยาคมได้วางหัวใจไว้กลางแผนการสอน ทุกเช้า…นักเรียนและครูจะกล่าวคำว่า “เราทำได้” ด้วยพลังใจเต็มเปี่ยม พร้อมแท็กมือ โอบกอด และรอยยิ้มที่เป็นเสมือนยาชูกำลังให้กันและกัน ผลลัพธ์คือ นักเรียนมีผลการเรียนที่ดีขึ้น มีความมั่นใจในตัวเอง กล้าคิด กล้าแสดงออก และกล้ามีฝัน ขณะที่ครูเอง…ก็ได้ค้นพบว่า “การเป็นครู” คือการเป็นพ่อแม่ พี่ เพื่อน และผู้ร่วมทางในชีวิตของเด็กๆไม่ใช่แค่ผู้สอนในห้องเรียน
ทั้งนี้ โรงเรียนเล็กๆแห่งนี้ จึงไม่ใช่เพียงสถานที่ให้ความรู้ แต่คือพื้นที่แห่งชีวิต พื้นที่ที่ปลูกฝังความหวัง จุดประกายความฝัน และเติมเต็มความรักให้เบ่งบาน
เพราะเมื่อรากฐานแข็งแรง…ต้นไม้แห่งความฝัน ก็พร้อมจะผลิดอกออกผลเสมอ