‘อิคารัส’ในชุดสูท เมื่ออำนาจคือขี้ผึ้งเคลือบนามสกุล บุตรสาวแห่งชินวัตร สู่การร่วงหล่น
วันอาทิตย์ ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2568, 10.22 น.
‘อิคารัส’ในชุดสูท เมื่ออำนาจคือขี้ผึ้งเคลือบนามสกุล บุตรสาวแห่งชินวัตร สู่การร่วงหล่น
29 มิถุนายน 2568 รศ.ดร.พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต ผู้อำนวยการหลักสูตรการเมืองและยุทธศาสตร์การพัฒนา คณะพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) โพสต์ภาพ พร้อมข้อความผ่านเฟซบุ๊ก “พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต” ระบุว่า…
อิคารัสในชุดสูท: เมื่ออำนาจคือขี้ผึ้งเคลือบนามสกุล”
ณ ท้องฟ้าแห่งการเมืองไทย
บุตรสาวแห่งตระกูลชินวัตรเหินฟ้าด้วยปีกที่ไม่ได้เย็บจากหยาดเหงื่อของตนเอง
หากแต่สานด้วยเส้นใยของชื่อเสียงบิดา ภาพลวงของอำนาจ และกาวตราช้างแห่งการประนีประนอมในพรรคร่วมรัฐบาล
ความสูงที่เธอบินขึ้นไปนั้น ไม่ได้มาจากแรงลมของประชาชนทั้งประเทศ แต่เป็นแรงลมอัดจากกลุ่มทุน กลุ่มอำนาจเก่า และการตลาดเชิงอารมณ์ที่เป่าลมเข้าไปในปีกเธอราวกับบอลลูนวันเด็ก
“อย่าบินใกล้ดวงอาทิตย์เกินไป” แดดาลัสเคยเตือนอิคารัส
เช่นเดียวกับที่รัฐธรรมนูญ ประวัติศาสตร์ และความหวาดระแวงของประชาชน พยายามเตือนเธอว่า “ความชอบธรรม ไม่สามารถสืบทอดผ่านสายเลือดได้”
แต่แพทองธาร—อิคารัสแห่งรัตนโกสินทร์ตอนปลาย—กลับหลงใหลในแสงไฟของสปอตไลต์ เธอสลัดความเงียบสงบของธุรกิจครอบครัว เพื่อก้าวขึ้นเวทีการเมือง
ด้วยความเชื่อที่อาจบริสุทธิ์ แต่อันตราย ว่า การบริหารประเทศก็ไม่ต่างอะไรกับการจัดอีเวนต์ : พูดดี ใส่สูท เรียบร้อย อ่อนเยาว์ โลกก็จะปรบมือโดยไม่ตั้งคำถาม
เมื่อดวงอาทิตย์แห่งความจริงเริ่มแผดเผา เธอก็ต้องเผชิญกับคลื่นความร้อนของปัญหาจริง
ทั้งราคาพลังงานที่ประชาชนตะโกนว่า “แพงกว่ายุคประยุทธ์”
ทั้งคลิปหลุดจากการทูตที่สะท้อนภาพ “ภาวะผู้นำที่ยังตามหาไม่เจอ”
ปีกของเธอ—ที่เคลือบไว้ด้วยขี้ผึ้งแห่งคำพูด—เริ่มละลายลงทีละชั้น
“มีกิน มีใช้ มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี”
ฟังดูคล้ายคำปลุกใจจากโฆษณาประกันชีวิตมากกว่านโยบายชาติ
“ยืนเคียงข้างประชาชน”
กลายเป็นสโลแกนที่เหมาะอยู่บนป้ายโฆษณาของบริษัทมือถือ มากกว่าบนโพเดียมนายกรัฐมนตรี และในที่สุด สายตาที่เคยมองเธอด้วยความหวัง
ก็เริ่มจ้องมองด้วยคำถามที่ไม่ต้องใช้ดัชนีชี้นำทางเศรษฐกิจใด ๆ
“เราฝากประเทศไว้กับผู้นำที่เพิ่งเรียนรู้จะบิน…
หรือแค่คนที่เล่นเครื่องบินกระดาษอยู่กลางพายุ?”
ดวงอาทิตย์แห่งความจริงย่อมเผาผลาญขี้ผึ้ง แห่ง ‘ประชานิยมครึ่งๆ กลางๆ จนมลายหายไป
แต่ปีกของเธอกำลังหลุดทีละเส้น
หลุดเพราะคำถามจากสังคม
หลุดเพราะการชุมนุมที่สื่อสังคมมิอาจปัดตก
หลุดเพราะเสียงประชาชนที่ไม่ยอมถูกเงียบอีกต่อไป
เพราะโลกแห่งความจริงมันซับซ้อนกว่า story บน Instagram
และความไว้วางใจของประชาชนทั้งประเทศ…ไม่ใช่ปุ่ม Like บน Facebook
ปีกที่ใหญ่โตของเธอไม่ได้สร้างจากแรงสนับสนุนที่มั่นคงของประชาชน
หากประกอบขึ้นจากเศษซากของอดีตทางการเมืองที่ถูกโบกขึ้นมาใหม่
บินได้ไม่ไกลนัก… ก็ร่วงหล่น
ไม่ใช่เพราะดวงอาทิตย์โหดร้าย
แต่เพราะขี้ผึ้งที่เคลือบปีกไว้ ไม่เคยแข็งแรงพอที่จะต้านแสงแดด
เมื่อผู้ใดบินด้วยปีกของผู้อื่น
ความสูงจะไม่ใช่ชัยชนะ
แต่คือระยะเวลานับถอยหลัง… สู่การร่วงหล่น
SootinClaimon.Com 