โรงเพาะเชื้อชังชาติ? อีกหนึ่งฉากโศกนาฏกรรมรั้วมหาวิทยาลัยไทย

โรงเพาะเชื้อชังชาติ? อีกหนึ่งฉากโศกนาฏกรรมรั้วมหาวิทยาลัยไทย

โรงเพาะเชื้อชังชาติ? อีกหนึ่งฉากโศกนาฏกรรมรั้วมหาวิทยาลัยไทย

วันศุกร์ ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2568, 07.58 น.

เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2568 รศ.ดร.จักษ์ พันธ์ชูเพชร สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) ได้โพสต์ข้อความลงบนเฟซบุ๊ก ระบุว่า…

อีกหนึ่งฉากของโศกนาฏกรรมในรั้วมหาวิทยาลัยไทย
ที่บางห้องเรียนมิได้ใช้เพื่อ “ต่อยอดปัญญา”
แต่กลับกลายเป็น “โรงเพาะเชื้อชังชาติ”
โดยมี “อาจารย์หัวร้อน” เป็นหัวเชื้อชั้นดี

พวกเขาไม่สอนให้รักแผ่นดิน แต่สอนให้ “ตั้งคำถามกับทุกอย่าง”
ยกเว้น… “อุดมการณ์ของตัวเอง”
ปากพร่ำสอนเรื่องเสรีภาพ แต่พอใครเห็นต่าง…ก็รุ่มด่าประจาน
นี่หรือครูของศตวรรษใหม่?
ศตวรรษที่ความรู้ถอยหลังเพราะครูเดินนำด้วยความเกลียด

ภายใต้คราบเสื้อครุย บางคนสวม “เสื้อดำในใจ”
เดินเข้าสู่ห้องเรียนไม่ใช่เพื่อ “สร้างชาติ”
แต่เพื่อ “ล้างชาติ”
ปลุกความเกลียดในหัวเด็ก แล้วเรียกมันว่า “การตื่นรู้”

น่าสงสารไม่ใช่เด็กที่ถูกหลอก
แต่น่าสมเพชคือ “ครูที่หลอกตัวเอง” ว่ายังเป็นผู้รู้
ทั้งที่แท้คือ “นักโทษทางจิต” ที่ติดอยู่ในคุกของความชัง

เด็กบางคนต้องแลกอนาคตกับความเข้าใจผิด
ต้องยืนรับคดีในศาล ขณะที่ครูคนเดิม
ยืนรับไมค์อยู่บนเวที อ้างคำว่า “สิทธิเสรีภาพ”
แล้วหลับสบายบนเตียงนุ่ม ๆ ของเงินเดือนภาษีประชาชน

นี่หรือคือ “ครูผู้ปลดปล่อย”?
หรือแท้จริงคือ “ผู้จองจำทางปัญญา”?

และเมื่อวันหนึ่งเด็กเหล่านั้นล้มลง
ครูไม่เคยตามไปเก็บ มีแต่คำพูดซ้ำซาก
ว่า “เขาเป็นเหยื่อของรัฐ”
แต่ไม่เคยพูดเลยว่า…
“เขาเป็นเหยื่อของครูผู้สอนให้ล้มแต่ไม่เคยล้มเอง”

อย่าเรียกพวกนั้นว่าครู
เพราะ “ครู” ต้องสอนให้คนรู้จักแผ่นดิน
ส่วนพวกนี้…สอนให้คน “แค้นแผ่นดิน”
จักษ์ พันธ์ชูเพชร
๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๘

Leave a comment