ในยามนี้ เมื่อมองไปทิศทางใดบนถนนราชดำเนินใน โดยเฉพาะในบริเวณที่ใกล้กับทุ่งพระเมรุ ก็จะพบว่าใบหน้าของพสกนิกรไทยล้วนอาบนองไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความจงรักภักดี และความอาลัยรักอย่างสุดที่จะหาถ้อยคำใดมาพรรณนาได้

น้ำตาแห่งความภักดีของพสกนิกรหลั่งรินออกมาเพื่อถวายแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร พระผู้เสด็จสู่สวรรคาลัย

ทุกยามที่พสกนิกรมองเห็นพระเมรุมาศทรงบุษบก ซึ่งเปรียบเสมือนเขาพระสุเมรุ อันเป็นแกนกลางของจักรวาลตามคติไตรภูมิที่ว่าไว้ในคัมภีร์พุทธศาสนา ทุกครั้งที่เห็นพระเมรุมาศ หัวใจของพสกนิกรก็ราวจะแตกสลายลงโดยพลัน ยิ่งมองเห็น น้ำตาก็ยิ่งไหล แม้ทุกคนจะรู้ดีว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 จะเสด็จสู่สรวงสวรรค์ก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถหักห้ามความอาลัย และความจงรักภักดีที่มีต่อพระองค์ได้ แม้แต่น้อย

น้ำตาไทย หลั่งรินไหลร่วง ส่งเสด็จ พระสู่สรวงวิมานแมน

วิปโยคสุดโศก ทั่วทั้งแดน หนาวยะเยือก ไปทั่วแคว้นปฐพี

พระทรงธรรม เสด็จกลับสรวงสวรรค์ ดั่งตะวัน ลับหล้า สิ้นสุริย์ศรี

ใจจะขาด ก้มกราบบาท พระภูมี ปวงข้านี้ แสนคำนึง ถึงพระองค์

ขอพระองค์ เสวยสวรรค์ ณ ชั้นฟ้า ปวงผองข้า จะสืบสาน พระราชประสงค์

จะรักษา แผ่นดินไทย ให้ธำรง ขอพระทรง สถิตใน ดวงใจนิรันดร์