บ่อออนเซนส่วนตัวในห้องโรงแรมหยางหมิงซาน เทียน หลาย ไทเป

มีข้อมูลเชิงวิชาการระบุว่า คนไต้หวัน (ซึ่งคนไต้หวันไม่ชอบให้เรียกเขาว่าคนจีน) มีอายุเฉลี่ย 80 ปี (อ้างอิงจาก Radio Taiwan International) สาเหตุที่ทำให้คนไต้หวันมีอายุค่อนข้างยืนเมื่อเทียบกับคนชาติอื่นๆ ในเอเชีย (ยกเว้นคนญี่ปุ่น) ก็เพราะว่ามีคุณภาพชีวิตที่ดี กินดี อยู่ดี มีสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติที่สะอาดบริสุทธิ์ และมีเทคโนโลยีทางการแพทย์ที่เจริญก้าวหน้าทันสมัย

ดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจที่เมื่อเวลาไปเที่ยวไต้หวัน โดยเฉพาะเมื่อออกไปในเขตนอกเมือง เช่นทางตอนเหนือของไต้หวัน ซึ่งเป็นเขตป่าเขาที่อุดมไปด้วยต้นไม้ใหญ่น้อย เหล่าสรรพสัตว์ น้ำตกน้อยใหญ่ และทะเล แล้วเราจะพบเห็นว่ามีผู้สูงอายุของไต้หวันเดินขึ้นเขากันแบบชนิดที่เรียกได้ว่า “ตัวปลิว” เพราะแม้อายุอายุเกือบจะ 80 ปี แล้วก็ตาม แต่ผู้สูงอายุเหล่านั้นก็ยังเดินขึ้นเนินเขา เพื่อออกกำลังกายเป็นประจำทุกวัน แถมยังมีการพบปะสังสรรค์กับหมู่เพื่อนฝูง อันทำให้เกิดสัมพันธภาพที่ดีต่อกันอีกด้วย

นอกจากนั้น ในเขตทางตอนเหนือ และทางตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวัน ยังอุดมไปด้วยแหล่งน้ำแร่ธรรมชาติชนิดน้ำแร่ร้อน ที่เหมาะสำหรับการนอนแช่แบบออนเซน แถมสภาพของบ้านเรือน และสภาพแวดล้อมก็ยังดูละม้ายคล้ายคลึงกับบ้านและสิ่งแวดล้อมของชาวญี่ปุ่นในชนบทเป็นอย่างมาก ดังนั้นหลายคนที่ไปเที่ยวในเขตตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวันจึงหลงใหลกับการได้ลงแช่ออนเซนเป็นอย่างมาก ซึ่งก็ต้องบอกว่าเป็นออนเซนแบบญี่ปุ่นโดยแท้ เพราะเวลาลงแช่นั้น ร่างกายต้องเปลือยเปล่าร้อยเปอร์เซนต์ แต่บ่อออนเซนแยกเป็นบ่อของชายและหญิง (เมืองที่ผู้คนนิยมไปแช่ออนเซนมีหลายเมือง แต่ที่ขึ้นชื่อมากๆ ก็คือเมืองเป่ยโถว ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากไทเปมากนัก นั่งรถยนต์ไปเพียง 40 นาทีก็ถึงแล้ว)

นอกจากแช่ออนเซนแล้ว ผมก็ขับรถต่อไปเพื่อไปปีนภูเขาขึ้นไปดูปากปล่องภูเขาไฟเสี่ยวโหย่วคัง ซึ่งยังคงพ่นควันบางๆ ออกจากปากปล่อยตลอดเวลา แถมในบริเวณใกล้ปากปล่องก็ยังมีความร้อนจากใต้พิภพปรากฏให้เห็น เช่น บ่อน้ำร้อนที่ยังคงเดือด และแอ่งดินที่ยังคงร้อนจนควันลอยขึ้นตลอดเวลา ความน่าสนใจอีกอย่างหนึ่งของบริเวณนี้คือ ได้ออกกำลังกายด้วยการเดินแล้วได้สูดอากาศบริสุทธิ์ เพราะอยู่บนยอดเขาที่มีลมสะอาดพัดเวียนอยู่ตลอดเวลา บางคนอาจสงสัยว่าไม่มีกลิ่นกำมะถันหรือก๊าซอื่นๆ ผสมด้วยหรือ ก็ต้องตอบว่ามีบ้าง แต่ได้กลิ่นน้อยมาก ส่วนบางคนถามว่าไม่กลัวภูเขาไฟระเบิดหรือ ก็ต้องบอกว่า ไม่กลัว เพราะเขามีการ monitor การไหวตัวของเปลือกโลกอยู่ตลอดเวลา

นอกจากการเดินเที่ยว ขึ้นเขาลงห้วย ดูปากปล่องภูเขาไฟ แล้วก็ยังไปดูน้ำตก ดูทะเล (จากมุมสูง) ดูนก ดูผีเสื้อ ดูต้นไม้แล้ว ผมก็ได้กินอาหารอร่อยแบบ Clean & Green โดยเลือกเฉพาะอาหารทะเลเป็นหลัก ซึ่งรูปลักษณ์ของการจัดอาหารก็ดูละม้ายคล้ายกับแบบของญี่ปุ่นมาก ซึ่งถ้าหากนำเสนอแค่เพียงรูป แล้วไม่บอกว่าถ่ายจากที่แห่งใด ผู้ชมภาพก็อาจจะเข้าใจผิดคิดว่าถ่ายจากญี่ปุ่นได้ (ซึ่งก็ไม่ประหลาด เพราะญี่ปุ่นเข้าไปมีอิทธิพลเหนือไต้หวันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อยู่ระยะเวลาหนึ่ง)

หลายคนอาจจะถามว่าไปไต้หวันแล้วทำไมกินอาหารแบบญี่ปุ่น ทำไมไม่กินอาหารไต้หวัน ก็ต้องบอกว่า กินด้วยครับ โดยขึ้นไปกินอาหารไต้หวันสไตล์ญี่ปุ่นบนตึกไทเป 101 (ตึกที่สูงที่สุดของไต้หวัน) แล้วก็ยังไปกินอาหารไต้หวันแบบไต้หวันแท้ๆ ตามร้านอาหารซึ่งตั้งอยู่ในชุมชน ซึ่งบางคนอาจเรียกว่าร้านริมถนน แต่รสชาติถูกปากมาก แม้บางอย่างอาจจะไม่เผ็ดจัดจ้านเท่าอาหารรสชาติแบบไทย แต่เราก็มีพริกขี้หนูไว้เพิ่มความเผ็ดด้วย แถมบางโรงแรมยังมีน้ำจิ้มแจ่วไว้บริการอีกด้วย แซ่บ! หลายเด้อ ครับ

เขียนเรื่องอาหารมากไปนิดหนึ่ง พื้นที่สำหรับเขียนบรรยายก็หมดเสียแล้ว จึงยังไม่ได้พูดถึงการพาไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งจูหมิง และหมู่บ้านแสดงงานศิลปวัฒนธรรมอี้หลาน แต่ชมภาพไปก่อนนะครับ ส่วนคำถามที่ว่าแล้วจะได้นอนในไทเป และได้เที่ยวในไทเปด้วยไหม รับรองว่าได้นอนและได้เที่ยว แน่นอนครับ

สำหรับทริปเที่ยวไต้หวันแบบ Clean & Green กับแนวหน้า by Mr.Flower จะเกิดขึ้นในวันที่ 9-14 มกราคม (นอนที่ไต้หวัน 4 คืนเต็ม ไม่นับการนอนบนเครื่องบินเหมือนทัวร์อื่นๆ ที่ชอบนับกันจัง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะนับไปเพื่ออะไร) ทัวร์กับ Mr.Flower เน้นเที่ยวแบบกลุ่มเล็กๆ ไม่เกิน 14 คน ไม่เที่ยวแบบเร่งร้อนเพียงแค่ดมๆ แต่ไม่ได้สาระอะไรเลย ไม่ต้องเก็บกระเป๋าย้ายโรงแรมทุกวัน ไม่เน้นตื่นเช้า กลับดึก แต่เน้นเที่ยวแบบอ่อนละไมนุ่มละมุน กินดี นอนดี เที่ยวกับกลุ่มคนน่ารัก อัธยาศัยดี ถ้าหากคุณสนใจไปเที่ยวละไมกับเรา โปรดติดต่อ 09-1723-3615