ตะลอนเที่ยว : เที่ยวไป กินไป กระจายรายได้สู่ชุมชน และร่วมรักษาชุมชน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/331811

ตะลอนเที่ยว : เที่ยวไป กินไป กระจายรายได้สู่ชุมชน และร่วมรักษาชุมชน

ตะลอนเที่ยว : เที่ยวไป กินไป กระจายรายได้สู่ชุมชน และร่วมรักษาชุมชน

วันอาทิตย์ ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2561, 06.00 น.

รายได้จากการท่องเที่ยวถือได้ว่าเป็นรายได้สำคัญอย่างหนึ่งของประเทศต่างๆ ทั่วโลก รวมถึงประเทศไทยด้วย ดังนั้นยิ่งประเทศใดมีรายได้จากการท่องเที่ยวมากขึ้น ก็ย่อมหมายความว่าเศรษฐกิจของประเทศนั้นย่อมดีขึ้นตามไปด้วย

ธุรกิจการท่องเที่ยวนำมาซึ่งการดึงเงินตราจากต่างประเทศเข้าสู่ประเทศที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว แล้วถ้าหากมีแหล่งท่องเที่ยวกระจายอยู่ในชุมชนต่างๆ ของประเทศแล้ว ก็หมายถึงชุมชนจะมีรายได้จากการท่องเที่ยวตามไปด้วย เพราะคนในชุมชนจะมีรายได้และมีงานทำ อีกทั้งผลผลิตของชุมชนก็จะถูกซื้อขายได้มากขึ้น เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวเข้าไปซื้อหา

การท่องเที่ยวในแหล่งชุมชนได้รับการยอมรับมาหลายทศวรรษแล้วว่าเป็นตัวสร้างรายได้ที่สำคัญชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะถ้าหากชุมชนใดที่มีการบริหารจัดการด้านการท่องเที่ยวที่ดีซึ่งสามารถรักษาสภาพแวดล้อม และแหล่งท่องเที่ยวไว้ให้อยู่ในสภาพที่ดีได้โดยตลอดแล้ว ชุมชนนั้นก็จะสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เดินทางไปเยือนได้ตลอดเวลา

ขออ้างอิงแนวคิดของ David Fennell จากภาควิชานันทนาการและการพักผ่อนศึกษา มหาวิทยาลัยร็อก ประเทศแคนาดา ที่ทำวิจัยเรื่องคุณสมบัติสำคัญของการท่องเที่ยวชุมชน ที่เน้นว่าต้องไม่ทำลายสภาพแวดล้อม และวัฒนธรรมของชุมชน แต่จะต้องตอบสนองความต้องการของคนในชุมชนและท้องถิ่นให้มากที่สุด โดยสมาชิกของชุมชนต้องมีส่วนร่วมในการวางแผนการท่องเที่ยวของชุมชนอย่างเท่าเทียมกัน และต้องช่วยกันพัฒนาการท่องเที่ยวของชุมชนด้วย ซึ่งอาจพูดโดยสรุปคือสมาชิกของชุมชนต้องให้ความสำคัญกับเรื่องสิทธิการจัดการชุมชนเป็นอันดับแรก

สิทธิการจัดการชุมชนของสมาชิกชุมชนคือการวางแผนจัดการการท่องเที่ยว การสร้างกระบวนการเรียนรู้ด้านการจัดการท่องเที่ยว การกระจายรายได้อันเกิดจากธุรกิจการท่องเที่ยว เป็นต้น

การท่องเที่ยวชุมชนที่ดีต้องทำให้สมาชิกในชุมชนมีรายได้โดยตรงโดยไม่ต้องผ่านนายหน้าใดๆ และการท่องเที่ยวนั้นๆ ก็ต้องนำมาซึ่งความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของชุมชน เช่นมีระบบสาธารณูปโภคที่ดีขึ้นเพื่อคนในชุมชนเป็นสำคัญ มิใช่การเน้นให้บริการเฉพาะนักท่องเที่ยว แต่คนในชุมชนกลับไม่สามารถได้รับบริการที่ดีขึ้นได้ และการท่องเที่ยวชุมชนที่ดีต้องไม่นำมาซึ่งความตึงเครียด หรือความเปลี่ยนแปลงในด้านลบกับวิถีชีวิต และขนบประเพณี และวัฒนธรรมของสมาชิกในชุมชน ต้องเป็นการท่องเที่ยวที่มีจิตสำนึก และต้องเคารพวัฒนธรรมชุมชน และรักษาสิ่งแวดล้อมชุมชน และที่สำคัญคือต้องเป็นการท่องเที่ยวที่เน้นให้เกิดความสัมพันธ์ และความเข้าใจอันดีต่อกันระหว่างนักท่องเที่ยวต่างถิ่นกับคนในชุมชน โดยนักท่องเที่ยวที่ไปเยือนชุมชนต้องเคารพวัฒนธรรมที่แตกต่างและหลากหลาย ต้องไม่แสดงอาการดูแคลนวัฒนธรรมของชุมชนที่แตกต่างไปจากวัฒนธรรมของตนเอง

ตะลอนเที่ยววันนี้ดูออกจะเน้นวิชาการมากไปสักหน่อย แต่ต้องขอย้ำว่า อยากให้ผู้ไปเยี่ยมไปเยือนสถานที่ท่องเที่ยวใดๆก็ตามได้โปรดช่วยรักษาชุมชนนั้นๆ ให้ยั่งยืน และขอให้ช่วยกระจายรายได้สู่ชุมชนด้วย

ขอบอกตรงๆ ว่าค่อนข้างหงุดหงิดใจพอประมาณเมื่อเห็นนักท่องเที่ยวบางรายที่เข้าไปเที่ยวในชุมชนแล้วทำให้วิถีของชุมชนเปลี่ยนแปลงไปในทางเสื่อม เช่น ไม่เคารพประเพณีวัฒนธรรมของชุมชน แล้วที่รู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นคือเห็นนักท่องเที่ยวที่ดูเสมือนมีฐานะทางเศรษฐกิจดี แต่เวลาซื้อของจากคนในชุมชนแต่ละครั้งกลับต่อราคาแบบกดราคาสินค้าของชุมชนอย่างน่ารังเกียจ ราวกับว่าค่าของเงินของตัวเองใหญ่เหลือประมาณ แต่ทีเวลาไปเที่ยวต่างประเทศที่เจริญกว่าไทย นักท่องเที่ยวที่ชอบต่อราคาสินค้าของชุมชนในไทย กลับไม่กล้าต่อรองราคาสินค้าในแหล่งท่องเที่ยวต่างประเทศ แต่ควักเงินจ่ายโดยไม่ลังเล

ขอร้องเถอะ เวลาซื้อของจากชุมชนที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวของไทย ขออย่าได้กดราคาจนน่าเกลียดเลย ขอให้ถือว่าเป็นการช่วยเหลือคนไทยด้วยกัน และกระจายรายได้ในประเทศของเราเถอะนะ ขอได้โปรด


สดจากไร่และสวน ขอชวนเชิญชิม


อาหารคาว-หวาน พรั่งพร้อม

Leave a comment