มูลนิธิคึกฤทธิ์ ๘๐ ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ถือฤกษ์ 20 เมษายนของทุกปี ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดของ ศาสตราจารย์ พลตรี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช จัดงาน “วันคึกฤทธิ์” เพื่อเป็นการรำลึกถึงและร่วมกันสืบทอดเจตนารมณ์ในการอนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรม โดยจัดพิธีมอบรางวัลคึกฤทธิ์ให้กับผู้มีผลงานดีเด่นและสร้างคุณประโยชน์ด้านศิลปะวัฒนธรรมแก่ชาติในปีนี้มีบุคคลที่มีผลงานเป็นที่ยอมรับจนคว้ารางวัลคึกฤทธิ์ 4 ท่านคือนาวาอากาศโท ณรงค์ อรรถกฤษณ์ สาขาดุริยางค์ไทย   นางเกลียว  เสร็จกิจ หรือแม่ขวัญจิต ศรีประจันต์ สาขาคีตศิลป์ นายทองแถม นาถจำนง สาขาวรรณศิลป์  นายปกรณ์ วิชิต สาขานาฏศิลป์ไทย- โขน (ยักษ์)”

โดย แม่ขวัญจิต ศรีประจันต์ หนึ่งในสี่ศิลปินที่เข้ารับรางวัลคึกฤทธิ์ในสาขาคีตศิลป์ เป็นแม่เพลงพื้นบ้าน คนดังของสุพรรณบุรีที่เต็มไปด้วยความสามารถในการเล่นเพลงอีแซว เพลงฉ่อย เพลงลำตัด แบบหาตัวจับได้ยาก ปัจจุบันอุทิศชีวิตส่วนหนึ่งให้กับการอนุรักษ์ฟื้นฟู เผยแพร่และถ่ายทอดเพลงพื้นบ้านด้วยตัวเอง  แต่แม่เพลงขวัญจิตก็ยังเป็นห่วงอนาคตของศิลปะแขนงนี้

“นาฎศิลป์ไทย อย่างโขน อย่างรำ เขามีสถาบัน มีมหาวิทยาลัย มีสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์เป็นหลักอยู่แล้ว แต่อย่างเรามันไม่มีใครเลย แล้วก็ไม่รู้ว่าต่อไปข้างหน้า ถ้าฉันชักจะอ่อนแอกว่านี้ ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครหาทุน คือมันจะต้องมีทุนให้เด็กกิน – นอน พ่อแม่ลงทุนก็แค่จะต้องนั่งรถมา  ก็ห่วงมากตรงศิลปะพื้นบ้านเรา หนึ่งมันไม่โก้หรู สองมันต้องใช้คนมีพลังเสียง ใช้เสียงพลังยาวๆ อย่างพวกเรา ต้องใช้เสียงกันเป็นชั่วโมงยังมี ปัจจุบันหาเสียงเหล่านี้ไม่ค่อยได้  ขนาดฉันเองยังขาดพ่อเพลงที่จะร้องโต้ตอบมาหลายปีแล้ว เพราะหาตัวไม่มี  เด็กเดี๋ยวนี้ จะพูดไม่ค่อยชัด เสียงเบา ถ้าเรื่องกรี๊ดละก็ยกให้เขา เพราะฉะนั้นฉันก็เป็นห่วงค่ะ ไม่รู้ว่าจะไปได้อีกนานมั๊ย คนที่ต่อเนี่องจากเราก็มี ผู้ช่วยศาสตราจารย์ บัวผัน สุพรรณยศ  ที่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ฉะนั้นถ้าหากคนนี้เขาไม่ไหวอีกคนนึง  มองอนาคตไม่เห็น  ตอนนี้เราสองแรงช่วยกัน มานะตะเกียกตะกายอยู่  ถ้าผศ.เขาไม่ไหว สงสัยเพลงพื้นบ้านจะขาดการสืบทอด”