นายอดิศร พร้อมเทพ อธิบดีกรมประมง ชี้แจงถึงการออกพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. 2558 และแก้ไข ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการปฏิรูปการประมง โดยทุกกระบวนการที่เกี่ยวข้องต้องโปร่งใสเป็นธรรม ตรวจสอบย้อนกลับได้ตลอดสายการผลิต บางเรื่องไม่เคยมีมาก่อน เช่น ชาวประมงและผู้ประกอบการต้องทำเอกสาร เพื่อให้ผู้ซื้อตรวจสอบแหล่งที่มาของสินค้าตั้งแต่จับสัตว์น้ำจนถึงส่งออก ให้ผู้ซื้อปลายทางมั่นใจว่าสินค้าเหล่านั้นมีแหล่งที่มากถูกต้อง เพื่อลดภาระผู้ประกอบการและเพิ่มประสิทธิภาพตรวจสอบย้อนกลับ กรมฯจึงพัฒนาระบบอิเล็กทรอนิกส์รองรับและอำนวยความสะดวกการส่งออกสินค้าประมง (FSW) ซึ่งผู้ส่งออกเพียงระบุเลขที่หนังสือกำกับการซื้อขายสัตว์น้ำ (Marines Catch Purchasing Document : MCPD) หรือใบรับรองการจับสัตว์น้ำของวัตถุดิบที่ซื้อและนำมาผลิต จะตรวจสอบได้ว่าสินค้ารุ่นนี้ผลิตมาจากวัตถุดิบที่ได้มาจากการจับของเรือประมงลำไหน จับที่ไหน เมื่อไหร่ มีแรงงานกี่คน ชื่ออะไร เพื่อสร้างความมั่นใจให้ผู้บริโภคปลายทางว่าสินค้าสัตว์น้ำนั้นไม่มาจากการทำประมงผิดกฎหมายหรือเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นจุดแข็งของสินค้าประมงไทยที่ผู้ซื้อปลายทางมั่นใจและยังซื้อสินค้าไทย

ภายใต้กรอบการค้าเสรี กรมประมงติดตามสถานการณ์นำเข้า พบว่าปริมาณสินค้าสัตว์น้ำ เพื่อบริโภคในประเทศที่ได้จากการทำการประมงทะเลจากประเทศเพื่อนบ้านที่ยังติดปัญหา IUU อยู่นั้น จากข้อมูลนำเข้าของด่านตรวจสัตว์น้ำกรมประมง พบว่ามีปริมาณนำเข้าเพียง 9,000 ตัน/ปี เมื่อเปรียบเทียบกับผลผลิตในประเทศ ถือว่าเป็นปริมาณน้อยมาก เพียงร้อยละ 0.6 อย่างไรก็ตาม กรมมีมาตรการเข้มงวดในการควบคุมการนำเข้าเช่นเดียวกับมาตรการที่ไทยใช้ตรวจสอบย้อนกลับสัตว์น้ำในประเทศ กล่าวคือ ผู้นำเข้าต้องแสดงเอกสารที่รัฐบาลประเทศที่นำสินค้าเข้าออก เพื่อแสดงว่าสัตว์น้ำที่นำเข้ามานั้นไม่เกี่ยวข้องกับการทำประมงผิดกฎหมาย โดยต้องแสดงชื่อเรือที่จับสัตว์น้ำเลขที่ใบอนุญาต วันที่ทำประมง ตลอดจนน้ำหนักสัตว์น้ำที่จับได้ ของสินค้าที่นำเข้าทั้งหมด นอกจากนี้ กรมยังกำหนดมาตรการสุขอนามัย โดยสุ่มตรวจตัวอย่างสัตว์น้ำที่นำเข้าที่ด่านตรวจสัตว์น้ำตรวจสอบคุณภาพมาตรฐานต่อเนื่อง