#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

แหวกฟ้าหาฝัน : Portrait in Modernism in Museum National d’Art de Catalunya

วันอาทิตย์ ที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563, 06.00 น.

The Sculptor by Antoni Fabres

นักท่องเที่ยวที่มาเยือนมิวเซียมเป็นประจำจะทราบดีว่ามิวเซียมแทบทุกแห่งจะมีหมวดภาพเหมือนหรือ Portraitซึ่งเป็นที่ประชันผลงานที่สำคัญของศิลปินทุกยุคทุกสมัยโดยเฉพาะศิลปินหลังยุค Medieval ทั้งนี้เพราะตั้งแต่ยุค Renaissance เป็นต้นมา แม้งานศิลปะส่วนใหญ่จะเน้นเพื่อกษัตริย์และศาสนจักร แต่ขุนนางและคหบดีเริ่มมีจำนวนมากขึ้นและเริ่มอุปถัมภ์หรือจ้างศิลปินเพื่อมาวาดภาพเหมือนของตัวเองมากขึ้น ศิลปินที่มีฝีไม้ลายมือดีและชื่นชอบการวาดภาพเหมือนจึงมีลูกค้าที่เป็นขุนนางและคหบดีเพิ่มขึ้นและมีฐานะดีขึ้น ศิลปินที่ไม่สามารถวาดภาพเหมือนได้เป็นอย่างดีก็จะมีลูกค้าน้อย และไม่สามารถมีชื่อเสียงได้ ยิ่งเมื่อเข้าสู่ยุคModernism หรือคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมาด้วยแล้ว ศิลปินที่สามารถวาดภาพเหมือนได้เหมือนจริงมากเท่าไหร่ ยิ่งมีโอกาสมั่งคั่งมากขึ้นเท่านั้น

งาน Modernism ใน Museum National d’Art de Catalunya เป็นผลงานที่เริ่มต้นมาจากการจัดนิทรรศการในเมืองบาร์เซโลน่าในปี 1888 นับจากนั้นมาทางมิวเซียมก็ได้ของจัดแสดงเพิ่มขึ้นจากการจัดนิทรรศการทุกปีหรือจากเอกชนบริจาคให้ ซื้อมาหรือศิลปินบริจาคมาให้จึงสะท้อนรสนิยมตามเวลาที่แตกต่างกันไม่ว่าจะเป็นงานภาพร่างงานตกแต่ง ภาพเขียนหรือแม้แต่เหรียญกษาปณ์

Portrait of Bruno Cuadros by Antoni Fabres

นักท่องเที่ยวที่ได้เยือนมิวเซียมจะเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของศิลปะและวัฒนธรรมอย่างค่อยเป็นค่อยไปจากช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 สู่ครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 หากสังเกตให้ดีนักท่องเที่ยวจะพบว่า ลักษณะงานที่เริ่มเป็น Modernism นั้นจะไม่เป็นไปตามแบบอย่างของสถาบันการศึกษา แต่มักมีอัตลักษณ์เฉพาะตัวของศิลปินมากขึ้น แม้แต่ศิลปินในแนวทางศิลปะเดียวกันก็ตาม หากนักท่องเที่ยวศึกษาอย่างลึกซึ้งก็จะสามารถสังเกตเห็นเอกลักษณ์เฉพาะของศิลปินรายบุคคลได้เลย ยิ่งในช่วงเวลานั้นเศรษฐกิจแทบทั้งยุโรปกำลังรุ่งเรือง คหบดีมีมากขึ้นศิลปินไม่จำเป็นต้องอาศัยศาสนจักรยังชีพบางคนสามารถทำตัวดั่งศาสนจักรโดยดำรงตนเสมือนหนึ่งเป็นพระเสียเอง นั่นคือ กำหนดแนวทางศิลปะและแนวทางในการทำมาหากินเองด้วย ในสังคมที่กำลังยุ่งเหยิงและมีการต่อสู้กันระหว่างชนชั้น ศิลปินส่วนหนึ่งเสนอตัวเป็นตัวแทนของความมีอิสรภาพความหรูหรา ผู้ต่อต้านขนบ หรือกองหน้าของกลุ่มปฏิวัติ กลุ่มหลังสุดนี้ได้กลายเป็นผู้นำของตลาดศิลป์หรูหรายุคใหม่อันเป็นที่มาของงานภาพเหมือนที่รุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์

Portrait of Bruno Cuadros detail by Antoni Fabres

โดยทั่วไปก่อนที่ศิลปินจะมีความชำนาญในการวาดภาพเหมือนจนถึงขนาดมีชื่อเสียง พวกเขามักวาดภาพเหมือนของตัวเอง คนใกล้ชิดและเพื่อนศิลปินด้วยกันเองก่อนพวกเขาจะใช้ผลงานภาพเหมือนตัวเองเป็นเสมือนเครื่องนำทางสู่รายได้มหาศาลหากแนวทางผลงานของเขาเป็นที่ชื่นชอบของคหบดี หรือแม้แต่ราชวงศ์ นักท่องเที่ยวที่มาเยือนMuseum National d’Artde Catalunya จะเห็นว่า ผลงานภาพเหมือนของศิลปินเกือบทุกคนที่ภัณฑารักษ์เลือกมาเป็นผลงานที่ศิลปินรังสรรค์งานเพื่อนศิลปินกันเองโดยงานของ AugustusRodin นักประติมากรชาวฝรั่งเศสมีอัตลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุด งาน The Sculptor by Antoni Fabres นั้นก็ดูเหมือนจริงมาก สำหรับงาน Portrait of Painter Xavier Nogues by Pablo Gargalloแม้ศิลปินจะมิได้มีชื่อเสียงโด่งดังเทียบเท่ากับ Augustus Rodin แต่นักท่องเที่ยวจะเห็นว่าผลงานชิ้นนี้ไม่ได้ด้อยกว่างานของRodin แต่อย่างใด ส่วนงานของศิลปินพื้นเมืองทั้ง Maria Fortuny และ Maria Pidelasserraก็ไม่เป็นรองศิลปินนานาชาติแต่อย่างใดอันแสดงให้เห็นว่านับจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา ความเท่าเทียมกันของฝีไม้ลายมือของศิลปินพื้นเมืองหรือนานาชาติแทบไม่แตกต่างกันแล้วPortrait of Painter Joaquim Vayreda by Antoni CabaPortrait of Painter Pere Ysern by Maria PidelaserraPortrait of Painter Sebastia Junyent by Antoni CabaPortrait of Painter Xavier Nogues by Pablo GargalloPortrait of Sculptor Alexandre Figuiere by Augustus RodinPortrait of Sculptor Jeroni Sunol by Maria FortunySelf Portrait by Maria Fortuny