#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/560011

ทำไมคนบราซิลติดโควิดจำนวนมาก : อาทร จันทวิมล

วันเสาร์ ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2564, 07.30 น.

การระบาดใหญ่ของ โรคโควิด-19 ตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2562 เป็นต้นมา เป็นเครื่องทดสอบประสิทธิภาพการสาธารณสุขของประเทศต่างๆได้เป็นอย่างดี    ประเทศที่มีการรับมือกับโรคระบาดครั้งนี้อย่างเลวร้ายที่สุดประเทศหนึ่ง คือ บราซิล ซึ่งอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ ที่มีประชากรราว 213 ล้านคน แต่ติดเชื้อโควิดกว่า 11 ล้านคน เสียชีวิตไปแล้วกว่า 267,000 คน โดยมีผู้เสียชีวิตวันละเกือบ 2,000 คน และมีผู้ติดเชื้อรายใหม่วันละ กว่า 70,000 คน

หลักฐานในบราซิลปรากฏให้เห็นจากหลุมฝังศพจำนวนมากในเมืองเซาเปาโลและมาเนาส์ ซึ่งเกิดจากผู้นำที่ไม่เข้มแข็งในเรื่องโควิด และสภาพสังคมที่ย่ำแย่ไม่เท่าเทียมกันของบราซิล   การวิเคราะห์ว่าเหตุใดบราซิลจึงมีผู้ติดเชื้อมากมายได้แก่

1.ความแตกต่างระหว่างคนรวยกับคนจน    ถึงแม้จะมีคนรวยในบราซิลอยู่บ้าง แต่หนึ่งในสี่ของประชากรบราซิลนั้นอยู่ในภาวะยากจน ซึ่งไม่สามารถเข้าไปรับการรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลที่มีค่าใช้จ่ายสูงและไม่สามารถจ่ายเบี้ยประกันสุขภาพราคาแพงได้     ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาชาวบราซิลได้รับความทุกข์ทรมานจากไข้เลือดออกชิคุนกุนยาซิกา H1N1 และภัยพิบัติอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า สร้างความทุกข์ทรมานให้กับคนยากจนอย่างมาก

2.การไม่ตื่นตัวป้องกันแก้ไขโควิดตั้งแต่เริ่มระบาด   โรคโควิดในบราซิลเริ่มมาจากนักท่องเที่ยวที่เซาเปาโลและริโอเดจาเนโร ซึ่งกลับจากการพักผ่อนที่อิตาลีแล้วแพร่ไปในกลุ่มคนยากจนภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ

3.ความประมาทและความไม่สนใจของผู้นำประธานาธิบดีบราซิล ฌาอีร์โบลโซนารู JairBolsonaro มองการระบาดของโควิด ว่าเป็นเรื่องของไข้หวัดเล็กน้อยไม่ได้หาทางป้องกันโรคอย่างจริงจัง  และกล่าวหาว่าสื่อมวลชนทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เขาโยนความรับผิดชอบไปให้ผู้ว่าราชการจังหวัดและนายกเทศมนตรี ทำให้เกิดความลักลั่นในวิธีการปฏิบัติ เช่น เมืองหนึ่งต้องปิดศูนย์การค้าแต่อีกเมืองหนึ่งที่อยู่ใกล้กันให้เปิดได้    หรือบางเมืองต้องใช้หน้ากากเมื่อขึ้นรถสาธารณะแต่อีกเมืองหนึ่งไม่ต้องใช้เป็นต้น      แม้แต่ในเมืองเดียวกันเช่นในเซาเปาโลที่ศูนย์การค้าเปิดให้บริการ แต่สวนสาธารณะปิดให้บริการกฎต่างๆที่กำหนดขึ้นบางอย่างไม่ค่อยมีเหตุผลมีการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบตามแรงกดดันในท้องถิ่นแทนที่จะเป็นไปตามหลักปฏิบัติการแพทย์

4.การไม่เตรียมเวชภัณฑ์ล่วงหน้ารับมือกับโรคร้าย และการใช้ยาต้านมาลาเรีย ไฮดรอกซี่คลอโรควิน มาใช้รักษาผู้ติดเชื้อ (ซึ่งต่อมาปรากฏว่าไม่ได้ผลดี)  มีรายงานว่าบางโรงพยาบาลขาดแคลนออกซิเจนสำหรับผู้ป่วยหนัก

5.การไม่เคร่งครัดในการเว้นระยะห่างทางสังคม และการรวมกลุ่มของคนจำนวนมาก

6.การกลายพันธ์ของโควิดสายพันธุ์บราซิล (P1)ซึ่งพบที่เมือง มานาอัส ทำให้ยาที่เคยใช้มาแต่ก่อนใช้ได้ผลน้อยลง

7.เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ที่เหนื่อยล้า เพราะต้องดูแลรักษาผู้ติดเชื้อโควิดต่อเนื่องกันมาหลายเดือน