https://www.naewna.com/politic/951053

หมอวรงค์ กับ 12 ปีที่รอคอย มือกระบี่ปราบโกง หวนคืนยุทธจักร

วันศุกร์ ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2569, 12.12 น.

บนถนนการเมืองที่เต็มไปด้วยนักการเมืองหน้าเก่าหน้าใหม่ กันเข้ามา ชื่อของ “นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม” คือชื่อที่ถูกจารึกไว้ในฐานะ “นักสู้” ผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้กับความไม่ถูกต้อง จากอดีตนายแพทย์ผู้รับราชการในถิ่นทุรกันดาร สู่บทบาทนักการเมืองฝีปากกล้าที่เขย่าบัลลังก์อำนาจมาแล้วหลายสมัย วันนี้เขากำลังก้าวเท้ากลับเข้าสู่สภาอันทรงเกียรติอีกครั้งในรอบ 12 ปี ท่ามกลางสายตาของมิตรรักและคู่แข่งที่ต่างเฝ้ารอคอยดู “ฝีมือ” ของมือปราบผู้นี้

ย้อนกลับไปในวันวาน เส้นทางของหมอวรงค์เริ่มต้นอย่างสง่างามในพรรคประชาธิปัตย์ เขาคือดาวสภาผู้สร้างมาตรฐานใหม่ให้กับการเป็น “ฝ่ายค้านคุณภาพ” ภาพจำที่ชัดเจนที่สุดคือการยืนหยัดกลางสภา พร้อมปึกเอกสารและข้อมูลเชิงลึกที่หนักแน่นประดุจขุนเขา ในการกระชากหน้ากากทุจริตโครงการจำนำข้าว จนได้รับฉายา “มือปราบจำนำข้าว” ซึ่งกลายเป็นตราบาปทางการเมืองของฝ่ายตรงข้ามมาจนถึงทุกวันนี้ แต่ทว่าชีวิตการเมืองไม่ได้มีเพียงชัยชนะ เมื่อเขาตัดสินใจท้าชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรคบ้านหลังเก่าแล้วพ่ายแพ้ หมอวรงค์เลือกที่จะเดินออกมาสู่โลกกว้างเพียงลำพัง เพื่อพิสูจน์ว่าอุดมการณ์ของเขานั้น “กินความ” ไปไกลกว่าชื่อสังกัดพรรค

ตลอด 12 ปีที่หายไปจากเก้าอี้ สส. หมอวรงค์ไม่ได้หายไปจากหัวใจของประชาชนผู้รักความยุติธรรม เขาเปลี่ยนสถานะจากผู้อภิปรายในสภา มาเป็น “นักตรวจสอบภาคประชาชน” ที่กัดไม่ปล่อย เราได้เห็นเขาเดินขึ้นลงโรงพักและศาลเพื่อปกป้องสถาบันหลักของชาติอย่างสุดตัว เห็นเขาออกมาตั้งคำถามเสียงดังฟังชัดถึงความผิดปกติของ “ชั้น 14 รพ.ตำรวจ” ที่กลายเป็นประเด็นร้อนแรงในสังคม และในอีกมุมหนึ่ง เรายังได้เห็นภาพของ “พ่อค้าวรงค์” ผู้นั่งตักข้าวแกงจานละ 10 บาทในร้าน ไทยรักดี เพื่อส่งต่อความปรารถนาดีถึงปากท้องคนตัวเล็กตัวน้อย เป็นการเมืองแบบลงมือทำที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง

การกลับมาครั้งนี้ในนามหัวหน้าพรรคไทยภักดี แม้จะเป็นเพียง “หนึ่งเสียง” ในสภาที่กว้างใหญ่ แต่นี่คือหนึ่งเสียงที่มีเบื้องหลังเป็นประสบการณ์อันโชกโชนและความเก๋าเกมที่ไม่เคยจางหาย คำให้สัมภาษณ์ล่าสุดของเขาที่ว่า “จะไปสภาถูกหรือเปล่า” อาจฟังดูถ่อมตัวและแฝงอารมณ์ขัน แต่นัยที่ซ่อนอยู่คือความพร้อมที่จะทำหน้าที่ทันทีที่เท้าแตะพื้นสภา เพราะสำหรับหมอวรงค์แล้ว สภาไม่ใช่ที่สำหรับนั่งประดับบารมี แต่คือสนามรบที่เขาคุ้นเคยที่สุด

บทสรุปของการรีเทิร์นครั้งนี้ จึงไม่ใช่แค่การกลับมาทวงคืนตำแหน่งที่ว่างเว้นไปนาน แต่มันคือการกลับมาเพื่อพิสูจน์ว่า ในวันที่การเมืองไทยเต็มไปด้วยคำถามและข้อสงสัย สังคมยังคงต้องการ “ดาบที่คมกริบ” เพื่อทำหน้าที่กรีดแผลร้ายและผ่าตัดเนื้อร้ายออกจากร่างกายของประเทศ และเมื่อเสียงระฆังดังขึ้นในสภาครั้งถัดไป เชื่อได้เลยว่าหัวใจของฝ่ายกุมอำนาจย่อมต้องสั่นสะท้าน เพราะ “มือปราบ” คนเดิมกลับมาแล้ว และครั้งนี้เขาพกเอาความแค้นเคืองต่อความอยุติธรรมมาเต็มกระเป๋า พร้อมจะเปลี่ยนสภาให้เป็นลานประหารทางการเมืองอีกครั้ง!