เรียกได้ว่าเสร็จอเมริกาไปอีกราย เพราะงานนี้ถือเป็นการขายของเชิง “กดดัน” ทางนโยบายอย่างชัดเจน โดยนับตั้งแต่วันที่ 5 มิ.ย. ที่ผ่านมา รัฐบาลกาตาร์ถูกชาติอาหรับรุมทึ้ง ทั้งซาอุดีอาระเบีย อียิปต์ บาห์เรน เยเมน ประกาศตัดความสัมพันธ์ทางการทูต ด้วยเหตุผลว่ากาตาร์ “ให้การสนับสนุนกลุ่มก่อการร้าย”

จากนั้นในวันที่ 6 มิ.ย. ต่อมา โดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ก็ประกาศเห็นด้วยกับมาตรการและข้อกล่าวหากาตาร์ของกลุ่มชาติอาหรับทันที พร้อมหักหน้าเร็กซ์ ทิลเลอร์สัน รมว.ต่างประเทศสหรัฐฯที่พยายามออกตัวให้ทุกฝ่ายใจเย็นๆกัน ด้วยการกล่าวย้ำไปอีกรอบว่า ที่ชาติอาหรับทำเช่นนี้มาจากฝีมือผมเอง จากการเดินสายตะวันออกกลางเดือน พ.ค. ก่อนหน้า และเห็นพ้องกับอาหรับว่าถึงเวลาลงโทษกาตาร์แล้ว

อย่างไรก็ตาม ปรากฏว่าในวันที่ 14 มิ.ย. รัฐบาลสหรัฐฯ ออกมาประกาศว่าวิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นกับกาตาร์ได้ผ่านพ้นไปแล้ว (แม้ว่าชาติอาหรับต่างๆยังไม่มีการเปลี่ยนท่าที) และทันใดนั้นวันที่ 15 มิ.ย. ต่อมา เจมส์ แมตทิส รมว.กลาโหมสหรัฐฯ ได้ลงนามความตกลงกับ คาหลิด อัล อัตติยาห์ รมว.กลาโหมกาตาร์ ในการขายเอฟ-15 ให้กับกองทัพอากาศกาตาร์ทันที

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า โครงการจัดซื้อของกาตาร์มีมาตั้งแต่ปี 2558 แล้ว แต่สมัยนั้นรัฐบาลบารัค โอบามาได้ดึงเรื่องไว้ เพราะต้องการลดความกดดันแก่ทางอิหร่าน ที่กำลังเจรจากับสหรัฐฯเรื่องข้อตกลงนิวเคลียร์อยู่ จึงทำให้กาตาร์ประกาศว่าจะซื้อเครื่องบินรบสมรรถนะสูง “ราฟาล” จากรัฐบาลฝรั่งเศสมาทดแทน

ด้วยเหตุนี้ฝ่ายรีพับลิกันในสหรัฐฯ จึงทำการกดดันอย่างหนัก จนในที่สุดรัฐบาลโอบามายอมผ่านเรื่องไปก่อนหมดวาระบริหารประเทศ ช่วงเดือน พ.ย.2559 แต่ปรากฏว่าคราวนี้เป็นทางกาตาร์ที่ชะลอการจัดซื้อไปอีก อ้างปัญหางบประมาณไม่เพียงพอ

ทั้งหมดมันจึงเอวังด้วยประการฉะนี้ และไม่ประหลาดใจแต่อย่างใด หากจะมีใครมองว่า เป็นอีกครั้งที่ตะวันตกใช้อำนาจทั้งทางตรงและทางอ้อม บีบให้ชาติต่างๆทำตามที่ตัวเองต้องการ เห็นไหมว่าระยะหลังทำไมไทยเราเอง จึงหันไปเปิดทางให้ค่ายอื่นหมด ทั้งรัสเซีย ยูเครน และจีน.

ตุ๊ ปากเกร็ด