สงครามโลกครั้งที่ 2 รบกันนาน 6 ปี คนตาย 55 ล้านคน ระยะแรก เยอรมนีที่นำโดยฮิตเลอร์ชนะ ทว่าตั้งแต่ พ.ศ.2485 เยอรมนีก็เริ่มแพ้และเพิ่มความทารุณโหดร้าย ทำให้ยิวตายไปมากถึง 6ล้านคน ฮิตเลอร์ฆ่าตัวตายเมื่อ 30 เมษายน 2488 เยอรมนีก็แพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 อย่างเด็ดขาด สมาชิกนำของนาซีถูกจับ และถูกพิจารณาโทษในการพิจารณาคดีนูเรมเบิร์กข้อหาร่วมวางแผนก่อสงครามและข้อหาก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติ

ผู้ชนะสงครามคือ โซเวียตและสหรัฐฯ จึงแบ่งกันปกครองเยอรมนี โดยเอาเบอร์ลินเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาธิปไตย เยอรมันที่อยู่ในอิทธิพลของโซเวียต ส่วนสหรัฐฯ เอากรุงบอนน์เป็นเมืองหลวงของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน ปกครองในระบอบประชาธิปไตย สมัยนั้นชาวโลกจะชินกับคำว่าเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออก

การทะเลาะกันของคนเยอรมันที่แบ่งเป็นหัวประชาธิปไตยและหัวคอมมิวนิสต์แรงขึ้นเรื่อยๆ คนเยอรมนีตะวันออกหนีไปอยู่ในเยอรมนีตะวันตกเยอะ ฝั่งตะวันออกจึงต้องสร้างกำแพงเบอร์ลินเมื่อ 13 สิงหาคม 2504

ผู้อ่านท่านคงจะเคยได้ยินชื่อนายกรัฐมนตรีเยอรมันตะวันตก นายเฮลมุท ชมิดท์ นะครับ เป็นช่วงที่ความตึงเครียดระหว่างเยอรมนี 2 ประเทศมีมากที่สุด เยอรมนีตะวันตกเป็นสมาชิกนาโต ส่วนเยอรมนี ตะวันออกเป็นสมาชิกกติกาสัญญาวอร์ซอ

นาโตนำขีปนาวุธเปอร์ชิง 2 และขีปนาวุธนำวิถีมาให้เยอรมนีตะวันตก โซเวียตก็นำขีปนาวุธพิสัยกลางมาให้เยอรมนีตะวันออก

ขณะที่เหตุการณ์ตึงเครียดถึงที่สุดนั้น ก็มีพระเอกขี่ม้าขาวเข้ามาเป็นนายกรัฐมนตรีของเยอรมนีตะวันตกเมื่อ 1 ตุลาคม 2525 พระเอกท่านนั้นชื่อ นายเฮลมุท โคห์ล

นโยบายใหม่เอี่ยมอ่องที่ ฯพณฯ เฮลมุท โคห์ล นำมาประกาศก็คือ ความพยายามที่จะรวมยุโรปเข้าด้วยกันภายใต้กรอบของสวัสดิภาพและความมั่นคง

เฮลมุท โคห์ล เป็นนายกรัฐมนตรีได้ 2 ปี เยอรมนีตะวันตกก็พัฒนาทางเศรษฐกิจมาก พวกเยอรมันตะวันออกก็หนีเข้ามาตะวันตกกันเยอะ ใครไปสถานทูตเยอรมนีตะวันตกที่กรุงปรากและที่กรุงวอร์ซอ รวมทั้งที่สำนักงานผู้แทนสหพันธรัฐเยอรมนีที่ตั้งอยู่ในเขตเบอร์ลินตะวันออก จะพบแต่คนเยอรมันตะวันออกมาขอลี้ภัยการเมืองไปอยู่เยอรมนีตะวันตก

นอกจากเฮลมุท โคห์ลแล้ว พระเอกขี่ม้าขาวอีกคนหนึ่งที่ทำให้สถานการณ์โลกในขณะนั้นตึงเครียดน้อยลงคือ นายมิฮาอิล กอร์บาชอฟ ซึ่งเพิ่งขึ้นเป็นเลขาธิการใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต นายกอร์บาชอฟนี่ล่ะครับเป็นคนบอกว่า เป้าหมายทางการเมืองของข้าพเจ้าคือ ต้องการกำจัดอาวุธนิวเคลียร์ให้หมดไปจากโลกภายในศตวรรษที่ 20

ขณะนั้น สหรัฐฯมีประธานาธิบดีชื่อนายโรนัลด์ เรแกน ท่านผู้นี้รับนัดนายกอร์บาชอฟเพื่อเจรจาลดอาวุธ สุดท้าย ก็มีการลงนามในสนธิสัญญาระหว่างสหรัฐฯกับโซเวียตว่า ทั้ง 2 ฝ่ายจะย้ายและทำลายขีปนาวุธรัศมีทำการ 500-5,000 กม. ที่ตั้งในยุโรป

บรรยากาศการเมืองโลกคลายลงยิ่งขึ้น เมื่อ ฯพณฯ เฮลมุท โคห์ล ออกมาตะโกนก้องร้องบอกว่า เยอรมนีจะทำลายขีปนาวุธเปอร์ชิง 1 จำนวน 72 ลูก จากนั้น ท่านก็ไปเจรจากับเยอรมนีตะวันออกเพื่อร่วมมือทางวัฒนธรรม การศึกษา และวิทยาศาสตร์

พ.ศ.2542 ขณะที่โลกอยู่ร่มเย็นเป็นสุข แต่นายเฮลมุท โคห์ล ต้องเผชิญกับหายนะกรรมในชีวิตครั้งใหญ่ ท่านถูกสอบสวนในคดีรับเงินช่วยเหลือพรรคสหภาพคริสเตียนประชาธิปไตยแห่งเยอรมนีโดยมิชอบ ในระดับนานาชาติ ทุกคนขอบคุณเฮลมุท โคห์ล แต่การเมืองในเยอรมนีเล่นท่านแรง แรงขนาดภรรยาสุดที่รักของท่านต้องล้มป่วยและฆ่าตัวตาย

คนที่ติดตามความเคลื่อนไหวการเมืองระหว่างประเทศมาตลอดต่างใจหาย เมื่อทราบข่าวว่า ฯพณฯ เฮลมุท โคห์ล ถึงแก่อสัญกรรม ผมเองตั้งใจว่าในห้วงช่วง 2 วันนี้ จะนำเรื่องของท่านเฮลมุท โคห์ล ให้พวกเราระลึกถึงสิ่งที่ท่านเคยช่วยโลกไว้.

นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย

songlok1997@gmail.com