บทความพิเศษ : ‘นิทานแห่งความดี’ ภูเขาซากุระ

บทความพิเศษ : ‘นิทานแห่งความดี’ ภูเขาซากุระ

บทความพิเศษ : ‘นิทานแห่งความดี’ ภูเขาซากุระ

วันอาทิตย์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569, 06.00 น.

                 กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  ที่ประเทศญี่ปุ่น สมัยเฮอัน  มีหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งอยู่เชิงภูเขาไฟฟูจิ  ในสมัยนั้น ภูเขาฟูจิที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น  เคยเขียวขจี มีต้นไม้มากมาย     เด็กๆ วิ่งเล่นใต้ร่มไม้ และนกก็ร้องเพลงอย่างมีความสุข

                 แต่ต่อมา เกิดสงครามและความอดหยาก     ต้นไม้บนภูเขาถูกตัดจนเกือบหมดเพื่อใช้เป็นฟืนจุดไฟให้ความอบอุ่น และหุงหาอาหาร   ภูเขากลายเป็นสีน้ำตาล แห้งแล้ง และเงียบเหงา  เวลาฝนตก ภูเขาก็ถล่ม ดินหินและต้นไม้ก็ไหลลงมา  

                 ในหมู่บ้านนั้น มีชายคนหนึ่งชื่อ คิสุเกะ  ทุกวันเขาจะยืนมองภูเขา แล้วพูดเบาๆ ว่า“ถ้าภูเขาฟูจิกลับมาสวยอีกครั้งก็คงดีนะ…”

                 วันหนึ่ง คิสุเกะนำเงินส่วนตัว   ไปซื้อต้นกล้าซากุระ    

                 ชาวบ้านบางคนหัวเราะเยาะ และพูดว่า   “ดอกซากุระกินไม่ได้หรอกคุณตา กว่าจะต้นชากุระนี้จะโตออกดอก   คุณตาคงแก่ หรือตายไปแล้ว”

                 คุณตาคิสุกะ เพียงยิ้ม ไม่โกรธ  แล้วพูดว่า  “ไม่เป็นไร ปลูกไว้ให้เด็กๆดูดอกซากุระ ในอนาคต”

                 ทุกเช้า คุณตาจะแบกจอบกับถังน้ำ   เดินขึ้นภูเขาช้าๆ  ขุดดินแข็งๆ และปลูกต้นซากุระทีละต้น    แม้จะเหนื่อย แต่คุณตาก็ไม่ยอมแพ้     บางวันฝนตกหนัก  ต้นกล้าเล็กๆ ก็ล้มลง   บางวันแดดร้อนจัด ต้นไม้ก็แห้งตาย

                 คุณตาเหนื่อยจนต้องนั่งพัก แล้วคุณตาก็ลุกขึ้นดูแลต้นซากุระต่อไป

                 ต่อมาก็มี หน่วยราชการ  องค์กรและประชาชนญี่ปุ่นจำนวนมาก พากันทำตามคุณตาโดยร่วมกันปลูกต้นซากุระหลายล้านต้นทั่วประเทศญี่ปุ่น

                 เวลาผ่านไป20ปี  คุณตาคิสุเกะอายุมากขึ้น   และต้นซากุระก็ค่อยๆ โตขึ้นเช่นกัน   จนถึงวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ  ดอกซากุระทั่วประเทศญี่ปุ่นบานพร้อมกัน    ภูเขาไฟฟูจิกลายเป็นสีชมพู สวยงามราวกับความฝัน      เด็กๆ วิ่งเล่นอย่างมีความสุข  ผู้คนมายิ้มและถ่ายรูป    หมู่บ้านกลับมาสดใสอีกครั้ง

                นักท่องเที่ยวทั่วโลกหลายล้านคนเดินทางข้ามทะเล  มาดูดอกซากุระที่ญี่ปุ่น  และนำเงินมาใช้จ่ายที่ญี่ปุ่นจำนวนมาก

                คุณตาคิสุเกะนั่งมองดอกซากุระที่ปลูกไว้  อย่างมีความสุขเพราะรู้ว่าเขาไม่ได้ปลูกแค่ต้นไม้   แต่ปลูก ความหวังและความรัก ไว้ในหัวใจของทุกคน

                การกระทำของคุณตาคิสุเกะ เป็นการทำความดีตามบุญกิริยาวัตถุ 10 ข้อ 3   การเพียรพยายาม ตั้งใจมั่น  แน่วแน่ (ภาวนามัย)  ทำให้เกิดผลสำเร็จโดยไม่ต้องนั่งสมาธิ หรือสวดมนต์

                นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  “ควรทำความดีไว้ แม้ไม่มีใครเห็น    ความพยายามเล็กๆ อาจเติบโตเป็นสิ่งยิ่งใหญ่   และ การคิดถึงผู้อื่น คือหัวใจของความดี”

                เรียบเรียงจากนิทานญี่ปุ่น เรื่อง ผู้มีวิสัยทัศน์แห่งซากุระ The Sakura Visionary  (桜の先見者 Sakura no Senken-sha)

อาทร จันทวิมล

Leave a comment