https://www.naewna.com/politic/959919

กระปุกอุดมการณ์ร่อยหรอ! พรรคส้มในยุค ‘ซ้ายสุขโข-สส.สายอินฟลูฯ’

วันพุธ ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2569, 12.43 น.

บรรยากาศภายในพรรคประชาชน หรือ “พรรคส้ม” เวลานี้ ดูไม่ปกตินัก เมื่อคนระดับหัวขบวนทางความคิดอย่าง “ปิยบุตร แสงกนกกุล” ออกมาพูดแรงว่า พรรคซึ่งเคยถูกสร้างให้เป็น “ยานพาหนะ” แห่งความเปลี่ยนแปลง วันนี้กลับมีบางคนใช้พรรคเป็นเพียงทางผ่านสู่ตำแหน่ง สส. มากกว่าจะใช้ขับเคลื่อน “อุดมการณ์”

ถัดมาไม่นาน “วิโรจน์ ลักขณาอดิศร” หนึ่งใน 44 อดีต สส. ที่กำลังเผชิญคดีจริยธรรมจากกรณีร่วมลงชื่อเสนอแก้ไข “มาตรา 112” ก็โพสต์ข้อความยาวราวกับฝากถ้อยคำไว้ล่วงหน้า ก่อนวันที่ 24 เมษายน ซึ่งศาลฎีกาจะพิจารณาว่าจะ “รับคำร้อง” หรือไม่

ใจความสำคัญของวิโรจน์ ไม่ได้พูดถึงชะตากรรมของตัวเองมากนัก แต่หันไปเตือนคนในพรรคมากกว่า เขาตำหนิพฤติกรรม สส. รุ่นปัจจุบันที่หมกกับการสร้าง “คอนเทนต์” ทำตัวเป็น “อินฟลู” ถ่ายรูป เช็กอิน อัปเดตชีวิตประจำวัน มากกว่าทำหน้าที่ผู้แทนราษฎร

เมื่อสองคนที่อยู่ต้นสายของพรรคพูดตรงกัน ปัญหานี้ย่อมไม่ใช่เสียงเมาท์จากคนนอก แต่เป็นรอยร้าวที่คนในเห็นเต็มตา พรรคส้มวันนี้จึงไม่ได้ขาดคนดัง หากกำลังมีคนดังมากกว่าคนทำงาน

พรรคส้มเคยขายภาพ “การเมืองแบบใหม่” ใช้ภาพลักษณ์คนรุ่นใหม่ ใช้ถ้อยคำเรื่องความหวัง การเปลี่ยนแปลง และความต่างจากพรรคการเมืองเดิมเป็นแรงขับสำคัญ แต่เวลาผ่านไป หลายภาพกลับย้อนมาหาตัวเองอย่างเจ็บแสบ

สส.บางส่วนใช้ตำแหน่งเป็นฐานสร้างชื่อ ใช้ทุกประเด็นร้อนเป็นเวทีโชว์ตัว ใช้กล้องมือถือเป็นเครื่องมือหลัก และใช้ยอดแชร์เป็นตัวชี้วัดความสำเร็จ พูดเก่งไม่ได้แปลว่าทำงานเก่ง คลิปดังไม่ได้แปลว่าช่วยประชาชนได้จริง ผู้ติดตามมากไม่ได้แปลว่าผลงานมากตามไปด้วย

หน้าที่ของ สส. คือออกกฎหมาย ตรวจสอบฝ่ายบริหาร รับเรื่องร้องทุกข์ และตามงานให้เกิดผล แต่ภาพที่เห็นบ่อยขึ้นกลับเป็นการทุ่มเวลาไปกับ “คอนเทนต์” เพื่อรักษากระแสของตัวเอง

คำเตือนของวิโรจน์จึงสะท้อนปัญหาภายในพรรคอย่างชัดเจน ว่า สส.บางส่วนอาจให้เวลากับการสร้างภาพลักษณ์ มากกว่างานผู้แทนที่ประชาชนคาดหวัง

หลักฐานที่เห็นชัด คือทริปดูงานต่างประเทศล่าสุด ซึ่งมี “วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร” “ศิริกัญญา ตันสกุล” และ “ไอซ์ รักชนก ศรีนอก” ร่วมเดินทาง

จะเดินทางในนามพรรค หรือใช้งบจากช่องทางใด สายตาประชาชนมองไม่ต่างกัน เพราะผู้เดินทางคือผู้แทนราษฎร ผู้ถือสถานะสาธารณะ

แต่ภาพที่สื่อสารออกมากลับหนักไปทางกิน เที่ยว ถ่ายรูป ปั่นจักรยาน เดินชมเมือง และกินไอศกรีมเย็นฉ่ำ มากกว่าสาระของการดูงาน

ช่วงเวลาเดียวกัน คนไทยจำนวนมากกำลังเผชิญอากาศร้อนทะลุ 40 องศา ค่าไฟสูง ค่าน้ำมันแพง ค่าครองชีพบีบรายได้ คนหาเช้ากินค่ำจำนวนมากยังต้องตากแดดทำงาน ภาพนักการเมืองกินไอติมในต่างแดนจึงติดตาคนดูได้ง่าย เพราะสะท้อนความห่างระหว่างชีวิตผู้แทน กับชีวิตประชาชน

ภาพเช่นนี้ยิ่งตอกย้ำว่า สส.บางส่วนกำลังให้ความสำคัญกับ “คอนเทนต์” มากกว่าความรู้สึกของคนที่กำลังรับภาระค่าครองชีพทุกวัน

คนที่พูดเรื่องประชาชนทุกวัน ควรรู้ว่าภาพบางภาพทำลาย “เครดิต” ได้มากกว่าคำชี้แจงหลายรอบ พรรคที่เคยโจมตีคนอื่นเรื่องดูงานไร้สาระ วันนี้กำลังเจอคำถามแบบเดียวกันย้อนกลับมาใส่ตัวเอง

แก่นของเรื่องนี้ไม่ใช่เที่ยวหรือไม่เที่ยว แต่อยู่ที่ความย้อนแย้งทางการเมือง ปากพูดเรื่องปากท้องประชาชน แต่ภาพที่ออกมากลับเป็นชีวิตสบาย ๆ ไกลจากความจริงของคนส่วนใหญ่

พรรคส้มตั้งแต่อนาคตใหม่ มาถึงก้าวไกล และมาถึงพรรคประชาชน มักวางตัวอยู่ในแนวคิดแบบ “ซ้ายสมัยใหม่” พูดเรื่องรัฐสวัสดิการ ความเท่าเทียม สิทธิพลเมือง การกระจายอำนาจ และวิจารณ์โครงสร้างชนชั้นอยู่เสมอ

แต่เมื่อภาพที่ออกมากลับเป็นการเมืองแบบ “ซ้ายสุขโข” พูดเรื่องชนชั้นอย่างเคร่งเครียด แต่ใช้ชีวิตสาธารณะอย่างสำราญ ความน่าเชื่อถือก็ย่อมลดลงเอง

ประชาชนจำนวนมากไม่ได้ติดใจว่าผู้แทนจะกินอะไร แต่มองว่าผู้แทนรู้จักจังหวะชีวิตคนธรรมดาหรือไม่ เมื่อคนส่วนใหญ่กำลังรัดเข็มขัด ภาพผู้แทนเพลิดเพลินย่อมบาดตาเป็นธรรมดา

วิโรจน์ใช้คำว่า “กระปุกอุดมการณ์” เปรียบว่า คนรุ่นก่อนช่วยกันหยอดสะสมไว้ เพื่อให้คนรุ่นหลังนำไปใช้และต่อยอด หากใช้แต่ไม่เติม สุดท้ายก็ร่อยหรอ

คำเปรียบนี้ตรงกับสภาพพรรคส้มอย่างเจ็บแสบ พรรคยังใช้ “ทุนทางการเมืองจากอดีต” ใช้ภาพจำเรื่องความต่างจากพรรคเดิม และใช้ชื่อของผู้นำรุ่นก่อนเป็นแรงส่งอยู่เสมอ

แต่ สส. รุ่นปัจจุบันบางส่วนกลับนำทุนนั้นไปสร้างชื่อให้ตัวเอง มากกว่าสร้างผลงานใหม่ให้พรรค ขณะเดียวกันกลับใช้เวลาหมกอยู่กับยอดไลก์ ยอดแชร์ และภาพลักษณ์ส่วนตัวมากเกินไป

ความลักลั่นจึงเห็นชัด พรรคกำลังเผชิญแรงกดดันทางการเมืองรอบด้าน แต่ สส.บางส่วนกลับส่งภาพความสบาย เดินสายสร้างคอนเทนต์ และใช้ชีวิตราวกับไม่รับรู้ว่าพรรคกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญ

พรรคการเมืองอยู่ได้ด้วย “ผลงาน” ไม่ใช่กระแสชั่วคราว อยู่ได้ด้วย “ความเชื่อมั่น” ไม่ใช่ยอดวิวรายวัน อยู่ได้ด้วยคนลงมือทำไม่ใช่คนเก่งสร้างภาพ

“กระปุกอุดมการณ์” ของพรรคส้มจึงไม่ได้ร่อยหรอเพราะศัตรูภายนอก หากร่อยหรอเพราะคนในพรรคบางส่วนกำลังควักมันไปแลกชื่อเสียงให้ตัวเองทุกวัน.

ทีมข่าวแนวหน้าออนไลน์