7 กันยายน 2569 เวลา 13:18 น.

ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาคดีพิพาทเรื่องลิขสิทธิ์เพลงระหว่างนักแต่งเพลงชื่อดังกับค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ RS อาร์เอส โดยใช้แนวทางการพิจารณาแบ่งตามกลุ่มเพลง เช่นเดียวกับคดีของ “เวสป้า อิทธิพล” ส่งผลให้ฝ่ายผู้สร้างสรรค์ผลงานได้รับสิทธิ์ในบทเพลงส่วนใหญ่คืนมาสรุปผลคำพิพากษาทั้ง 2 คดี

1. คดี วีระเดช ไกรวัลย์ (ฟ้องรวม 19 เพลง)ศาลชั้นต้นตัดสินให้สิทธิ์ในบทเพลงเป็นของ วีระเดช ไกรวัลย์ จำนวน 15 เพลง ได้แก่  ล้างใจ, ขอแรง, มือที่สาม, ไม่มีที่ไป, ไม่รักก็เกลียดเลย ด้วยน้ำตา, ด้วยรักและจริงใจ, ดาวพระศุกร์, บอดี้การ์ด, เพราะมีเธอ ทำไม่ได้นะ, ไฟตกน้ำ, รักไม่มีวันตาย, เกินห้ามใจ, นาทีที่สวยงาม

ส่วนบทเพลงที่ศาลตัดสินให้ยังคงเป็นสิทธิ์ของ อาร์เอส มีจำนวน 4 เพลง ได้แก่  เพื่อใคร, รักไม่ลง, ส่องไฟขึ้นฟ้า, อย่าปิดแผ่นฟ้าด้วยฝ่ามือ

2.คดี หนึ่ง ณรงค์วิทย์ (ฟ้องรวม 15 เพลง)ศาลชั้นต้นตัดสินให้สิทธิ์ในบทเพลงเป็นของ หนึ่ง ณรงค์วิทย์ จำนวน 13 เพลง ได้แก่ สี่ห้องหัวใจ, ขอแค่มีเธอ, เขาไม่แคร์, แข็งใจ, แค่ดิน , ด้วยสองเรา, ได้เวลาแจม, โทรหากันหน่อย, บอกกันได้ไหม, ยิ่งรักเธอ, จากฉันถึงเธอ, แอบมีเธอ, น้อยใจส่วนบทเพลงที่ศาลตัดสินให้ยังคงเป็นสิทธิ์ของ อาร์เอส มีจำนวน 2 เพลง ได้แก่ หยุดตรงนี้ที่เธอ, รักคนอื่นไม่เป็น

การตัดสินครั้งนี้นับเป็นอีกหนึ่งบรรทัดฐานสำคัญของวงการเพลงไทยในการจัดสรรและคุ้มครองสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานบทเพลงในอดีต