ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07044011158&srcday=2015-11-01&search=no

ช่องทางสร้างอาชีพ

ดวงกมล

“SKYBOX” รับ-ฝาก-ส่งพัสดุ บน “บีทีเอส”

วิธีการใช้บริการ ลูกค้าทั่วไป และลูกค้าเว็บไซต์อีคอมเมิร์ซ (พ่อค้าแม่ค้าที่ขายของออนไลน์) นำสิ่งของที่ต้องการส่งมาเข้าระบบ ทางสกายบ็อกซ์จะมี SMS เด้งขึ้นในโทรศัพท์มือถือทั้งผู้ฝากและผู้รับ โดยผู้รับจะต้องนำ SMS มายืนยันตัวตน ผู้รับสามารถกำหนดเวลารับได้ ภายใน 1-7 วัน

ในสหรัฐอเมริกา ยุโรป และสิงคโปร์ บริการรับ-ส่งสินค้าตามสถานีรถไฟฟ้าได้รับความนิยมมาระยะหนึ่งแล้ว เวลานี้บริการดังกล่าวได้เกิดขึ้นในเมืองไทยแล้ว ภายใต้ไอเดียคนรุ่นใหม่ “เบนซ์-อภิพัฒน์ เลิศฤทธิ์ศิริกุล” ชายหนุ่มอายุ 25 ปี จบคณะสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ผู้ให้บริการรับ-ฝาก-ส่งพัสดุ บนสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส (SKYBOX) 6 แห่งคือ ช่องนนทรี สนามกีฬาแห่งชาติ ทองหล่อ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ หมอชิต และซอยอารีย์ ในเร็วๆ นี้จะเพิ่มถึง 20 สถานี อนาคตจะขยายไปสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน และยังรับชำระค่าน้ำค่าไฟ บัตรเครดิต ค่าโทรศัพท์ ฯลฯ

ผุดไอเดียเก๋

ตอบโจทย์คนเมือง

คุณเบนซ์ เผยที่มาว่า บริการรับ-ฝาก-ส่งพัสดุ บนบีทีเอส เกิดจากปัญหาส่วนตัว อยากส่งของให้เพื่อน แต่เวลาไม่ตรงกัน บางคนมีเวลาจำกัด ประกอบกับคนที่รู้จักก็เจอปัญหานี้เหมือนๆ กัน เลยมองเห็นช่องทางทำธุรกิจ โดยทำเลที่เลือกคือ สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส เพราะเป็นทำเลทอง แต่ละวันคนสัญจรมหาศาล แถมยังไม่มีบริการดังกล่าวด้วย

ก่อนจะลงทุน ชายหนุ่มใช้เวลาเก็บข้อมูลราว 1 ปี ด้วยการเข้าไปศึกษาระบบการขนส่งสิ่งของที่ไปรษณีย์ไทย สาขา จังหวัดสมุทรสาคร ไปขอสถิติจำนวนคนขึ้นรถไฟฟ้าในแต่ละวันจาก บริษัท วี จี ไอ โกลบอล มีเดีย จำกัด (มหาชน) พบว่าจำนวนคนขึ้นรถไฟฟ้าทุกสถานีแต่ละวันราว 2 ล้านคน ไปศึกษาโมเดลธุรกิจรับส่งสินค้าจากต่างประเทศ ก็พบข้อดี ข้อเสียหลายอย่าง จากนั้นนำมาปรับใช้กับธุรกิจของตัวเอง

ช่วงที่เบนซ์เก็บข้อมูลหลายๆ ด้าน เขาบอกว่า ยิ่งมั่นใจว่าบริการดังกล่าวจะดำเนินไปด้วยดี ในที่สุดตัดสินใจเปิดบริการ “SKYBOX” (สกายบ็อกซ์) เมื่อปี 2557 ด้วยงบลงทุนจากผู้ปกครองก้อนแรก 5 ล้านบาท นำร่อง 4 สถานี ได้แก่ ช่องนนทรี สนามกีฬาแห่งชาติ ทองหล่อ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ

“ผมนำร่องสถานีช่องนนทรีเป็นที่แรก เพราะแถวนั้นมีสำนักงานเยอะ ปรากฏผิดคาด พนักงานออฟฟิศไม่ส่งพัสดุทุกวัน แถมลูกค้าส่วนใหญ่ยังไม่เข้าใจบริการดังกล่าว 6 เดือนแรกเงียบเหงามาก อาศัยใช้สื่อโซเชียลเน็ตเวิร์กช่วยประชาสัมพันธ์ ทั้งเฟซบุ๊ก ไลน์ อินสตาแกรม รวมถึงปรับแผนธุรกิจหันมาเจาะตลาดกลุ่มผู้ขาย และกลุ่มผู้ซื้อสินค้าออนไลน์”

คุณเบนซ์ เสริมว่า ช่วง 3 ปีที่ผ่านมา ธุรกิจอีคอมเมิร์ซในประเทศไทยเติบโตต่อเนื่อง ปัจจุบัน มีผู้ประกอบการธุรกิจอีคอมเมิร์ซผ่านช่องทางต่างๆ เยอะขึ้น มีคนไทยซื้อสินค้าผ่านช่องทางออนไลน์มากขึ้นด้วย ทางสกายบ๊อกซ์มองเห็นโอกาสของธุรกิจจากตรงนั้น จึงมุ่งเน้นไปที่การเป็นจุดรับสินค้าออนไลน์ เพื่อความสะดวกของกลุ่มเป้าหมาย

จับมือร้านโซเชียล

ระบบเสถียรเล็งขยาย

สำหรับวิธีการใช้บริการ ลูกค้าทั่วไป และลูกค้าเว็บไซต์อีคอมเมิร์ซ (พ่อค้าแม่ค้าที่ขายของออนไลน์) นำสิ่งของที่ต้องการส่งมาเข้าระบบ ทางสกายบ็อกซ์จะมี SMS เด้งขึ้นในโทรศัพท์มือถือทั้งผู้ฝากและผู้รับ โดยผู้รับจะต้องนำ SMS มายืนยันตัวตน ผู้รับสามารถกำหนดเวลารับได้ ภายใน 1-7 วัน นอกจากส่งระหว่างสถานี ยังรับส่งทั่วประเทศไทย และส่งทั่วโลก คิดอัตราเริ่มต้น กิโลกรัมละ 35 บาท หากส่งปริมาณมากก็ติดต่อกับพนักงานได้โดยตรง หรือส่งไม่กี่ชิ้นก็เดินเข้ามาใช้บริการได้ทันที จะมีพนักงานช่วยแพ็กสินค้าลงกล่องของสกายบ็อกซ์ให้

ด้านความหลากหลายของพัสดุที่ส่ง ผู้ให้บริการ ระบุว่า มีทั้งพัสดุขนาดเล็ก พวกเครื่องสำอาง เสื้อผ้า อาหารก็มีแต่ผู้ส่งต้องแพ็กมาให้ดี พัสดุขนาดใหญ่ เช่น ราวตากผ้ายาวประมาณ 2 เมตรก็เคยมี ในกรณีต้องการให้จัดส่งในจุดที่ไม่มีศูนย์บริการของสกายบ็อกซ์ จะมีพนักงานไปส่งให้ แต่ลูกค้าต้องจ่ายค่าบริการเพิ่มพิเศษ

“ผมเชื่อว่าบริการนี้เหมาะกับคนเมืองยุคใหม่ เหมาะกับคนที่อยู่บ้านไม่เป็นเวลา เวลาไม่ตรงกันระหว่างผู้ส่ง-ผู้รับ ผู้ที่เดินทางมาจากต่างจังหวัดและต่างประเทศ โดยผู้รับสามารถมาเลือกรับสินค้าเวลาไหนก็ได้ หากไม่มีผู้รับ พัสดุก็ตีกลับผู้ส่ง”

ปัจจุบัน สัดส่วนลูกค้าที่มาใช้บริการ คุณเบนซ์ ระบุว่า 40 เปอร์เซ็นต์เป็นลูกค้าทั่วไป 60 เปอร์เซ็นต์เป็นลูกค้าเว็บไซต์อีคอมเมิร์ซ เช่น Alibaba, Amazon, Lazada, Luxora

สกายบ็อกซ์เปิดให้บริการวันจันทร์ถึงวันศุกร์ ตั้งแต่เวลา 08.00-21.00 น. และวันเสาร์เปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 10.00-21.00 น. ส่วนวันอาทิตย์ปิดทำการ ยกเว้น สถานีหมอชิต เปิดให้บริการทุกวัน ส่งสินค้าก่อน 12.00 น. รับสินค้าภายในวันเดียวกัน ตั้งแต่ 16.00 น. เป็นต้นไป

สำหรับแผนธุรกิจในอนาคต ทางผู้ประกอบการตั้งเป้าหมายว่าในปี 2559 จะมีจุดให้บริการครบทุกจุดบนสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส และขยายสาขาเป็นแฟรนไชส์ตั้งแต่ช่วงไตรมาสแรกของปี 2559 ให้กระจายครอบคลุมพื้นที่ต่างๆ ทั่วประเทศไทย 100 สาขา ก่อนที่จะเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET) ในปี 2560

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07048011158&srcday=2015-11-01&search=no

เล็งทำเลธุรกิจ

มีนา

ผุด “City Park” คอมมูนิตี้มอลล์ ค้าส่ง-ค้าปลีก แห่งแรกในไทย

“อิมแพ็ค เมืองทองธานี จะเป็นหัวใจสำคัญในการโปรโมตเออีซี ไม่ว่าจะเป็นนักลงทุน ผู้ประกอบการต่างชาติในกลุ่มประเทศอาเซียนที่จะเดินทางเข้ามา ซึ่งตรงนี้ผมมองว่าจะส่งศักยภาพให้กับ City Park ด้วย เพราะเป็นคอมมูนิตี้มอลล์แห่งแรกในประเทศไทย ที่รวมเอาความเป็นค้าส่งและค้าปลีกไว้ที่เดียวกัน โดยมีพื้นที่ขายทั้งหมดราว 13,000 ตารางเมตร”

“ธนพัต ปิติวราธนกุล” เขาคือตัวอย่างของคนผ่านร้อนผ่านหนาว จนก้าวมาสู่ความสำเร็จได้ ด้วยวัยในวันนี้เพียง 37 ปีเท่านั้น

ประสบการณ์การทำธุรกิจ ทำให้เขาได้เรียนรู้ข้อผิดพลาด ปัญหา ความล้มเหลว แต่ทว่าเพียงเพราะเขามีความตั้งมั่นอยู่กับการทำงานบนพื้นฐานแห่งความตั้งใจ ทำให้ในวันนี้เขาคือ กรรมการผู้จัดการ บริษัท วราพัฒนาทรัพย์ จำกัด บริษัทให้คำปรึกษาและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์, กรรมการผู้จัดการ บริษัท อาคเนย์ แกรนิต จำกัด, กรรมการผู้จัดการ บริษัท วิวแม็กดีไซน์แอนด์อินทรีเรีย จำกัด และล่าสุด เขาคือเจ้าของโครงการ คอมมูนิตี้มอลล์ “City Park” บนพื้นที่ 17 ไร่ ในเมืองทองธานี

ประสบการณ์สู่ธุรกิจ

ลูกจ้าง สู่ ผู้ประกอบการ

เดิมที คุณธนพัตเป็นเฉกเช่นชายหนุ่มทั่วไป หลังศึกษาจบปริญญาตรี ด้านการตลาดสาขาวิชาบริหารการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เขาทำงานรับเงินเดือนในบริษัทแห่งหนึ่งซึ่งจำหน่ายสินค้าประเภทหินแกรนิตสำหรับปูพื้นและผนังบ้าน

การได้อยู่ในตำแหน่งเซลส์แมน ทำให้ได้เรียนรู้เทคนิคการค้าขาย ให้บริการ เรียนรู้ลูกค้า และยังทำให้รู้จักสินค้าและแหล่งที่มาเป็นอย่างดี

5-6 ปีกับประสบการณ์ลูกจ้าง เขาตัดสินใจลาออก แล้วร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดบริษัทนำเข้าหินแกรนิตจากต่างประเทศ มาเสิร์ฟตลาดคนไทย โดยมีผู้ซื้อคือกลุ่มลูกค้าซึ่งศรัทธาในการดำเนินงานของเขาเป็นผู้อุดหนุน จนธุรกิจรุดหน้า

“เมื่อสมัย 10 ปีที่แล้ว ตอนนั้นผมอายุ 27 ปี การสร้างบ้านหรือคอนโดฯ ส่วนมากใช้งานกระเบื้อง และมาช่วงหนึ่ง หินเริ่มมีบทบาท ซึ่งถ้าบ้านใดใช้หินอ่อน หินแกรนิต แสดงว่าหรูมาก ตรงนี้จึงเกิดช่องว่างให้ก้าวเข้าไปทำ กอปรกับเรารู้แหล่งนำเข้า การลงทุนจึงไม่สูงมาก เริ่มต้นจาก 400,000-500,000 บาท โดยพยายามซื้อขายด้วยระบบเงินสดในช่วงแรก”

จากลูกค้าเจ้าของบ้าน ผู้รับเหมารายเล็ก เริ่มขายสู่โครงการหมู่บ้านจัดสรร ได้โอกาสจำหน่ายสินค้าให้กับผู้รับเหมารายใหญ่ ส่งรายได้ต่อเนื่องมาจนถึงทุกวันนี้

จากธุรกิจหนึ่งส่งต่อให้เกิดธุรกิจอื่นตามมา โดยอาศัยฐานลูกค้ามีอยู่ในมือ และในวัยเพียง 30 ต้นๆ คุณธนพัตก็สามารถทำรายได้สู่บริษัทสูงถึงหลักร้อยล้านบาท

หลายคนอาจมองว่านี่คือเส้นทางแห่งความสำเร็จที่ดูหอมหวาน แต่ใครจะรู้ว่า นักธุรกิจหนุ่มคนนี้มาถึงจุดซวนเซกับมรสุมครั้งสำคัญ ทำให้เขากลายเป็นหนี้ถึง 40 ล้านบาท

“ตอนนั้นใครชวนทำธุรกิจอะไร ถ้าได้กำไรยอมทำหมด บางธุรกิจไม่คุ้นเคยก็ทำ ไม่ได้ดูแลเองก็ลงทุน เพราะคิดว่าหาเงินได้เร็ว ก็กระจายไปลงทุนกับธุรกิจอื่นๆ บ้าง ลงไปธุรกิจหนึ่ง 5 ล้านบ้าง 10 ล้านบ้าง โดยไม่ศึกษาข้อมูลความรู้ในธุรกิจนั้นๆ ให้ดีก่อน ในที่สุดก็ประสบปัญหาล้มเหลว ส่งผลกระทบต่อธุรกิจหลัก ภายในระยะเวลา 6 เดือน ผมหมุนเงินไม่ทัน เกือบจะล้มละลาย เพราะเป็นหนี้ 40 ล้านบาท แต่ว่าโชคดีได้ผู้ใหญ่ซึ่งเห็นความตั้งใจในการทำงานช่วยเหลือ จากนั้น ภายใน 6 เดือนก็สามารถขับเคลื่อนธุรกิจได้ และภายใน 2 ปีสามารถปลดหนี้จนหมด ก้าวพ้นปัญหามาได้”

ผ่านบททดสอบครั้งใหญ่

เดินหน้าก้าวไปสำเร็จ

จะว่านี่คือบททดสอบบทสำคัญของคุณธนพัตคงได้ แต่บททดสอบนี้ทำให้เขาเกิดความรอบคอบ และวางเป้าหมายในการทำงานไว้เลยว่า ถ้าจะทำธุรกิจใดต้องอยู่ในความถนัด รู้จริง สำคัญคือ อย่าไว้ใจให้คนอื่นทำแทน

ความพลาดพลั้งในครั้งนั้น ส่งผลให้เส้นทางธุรกิจของคุณธนพัตเดินสู่ทิศทางที่มั่นคง จนกระทั่งเขามีโอกาสได้เข้าสู่การเป็นที่ปรึกษาด้านพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โดยเฉพาะกลุ่มโครงการคอมมูนิตี้มอลล์ และกลุ่มโครงการค้าปลีก อาทิ ศูนย์การค้าสาทร ซิตี้ พลาซ่า ที่ได้รับผลตอบรับอันดี

จากประสบการณ์ส่งผลให้ในวันนี้เขาพร้อมแล้วกับการเดินหน้าเปิดโครงการ “City Park” คอมมูนิตี้มอลล์ขนาดใหญ่บนพื้นที่ 17 ไร่ อาณาจักรค้าปลีก ค้าส่ง ตลาดอินดี้ แหล่งรวมสินค้าและบริการครบวงจร ที่ครั้งนี้คุณธนพัตทุ่มแรงกายแรงใจด้วยตนเอง บวกเงินทุนกว่า 1,000 ล้านบาท เพื่อเนรมิตให้กลายเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ในเมืองทองธานี

“จากประสบการณ์การทำงาน ทำให้เห็นว่าคอมมูนิตี้มอลล์เป็นธุรกิจที่เติบโตมาก สวนทางกับธุรกิจอสังหาฯ อื่นๆ ที่เริ่มซบเซาลง กอปรกับได้เห็นศักยภาพของทำเล ซึ่งจากผลวิเคราะห์จะเห็นว่า คนในเมืองทองธานีซึ่งมีอยู่ราว 70,000 คน และยังมีกลุ่มพนักงานราชการ วิสาหกิจ ประมาณ 15,000 คน ที่ไปทำงานที่นั่น ล่าสุดมีกองบัญชาการตำรวจแห่งชาติสร้างบนเนื้อที่ 128 ไร่ คาดว่าในปี 2561 จะแล้วเสร็จไปพร้อมๆ กับ City Park

นอกจากนั้น ยังมีกลุ่มนักศึกษา มสธ. และกลุ่มคนที่เข้าไปใช้พื้นที่ในอิมแพ็ค ซึ่งเรามองว่าสามารถเชื่อมต่อกับอิมแพ็คได้ด้วย”

ผุดคอมมูนิตี้มอลล์

แลนด์มาร์กเมืองทองธานี

คุณธนพัต กล่าวอีกว่า การค้าส่วนใหญ่ในเมืองทองธานีจะอยู่ในรูปตึกแถว สำหรับพื้นที่ส่วนกลาง ไม่ว่าจะที่จอดรถ จุดพักผ่อน สังสรรค์ของครอบครัว ไม่ค่อยอำนวยความสะดวกมากนัก การผุดโครงการ City Park จึงตอบโจทย์ในทุกๆ ด้าน โดยจะสร้างให้เป็นปอดในเมืองทองธานี โดยใส่พื้นที่สีเขียวลงไปมากที่สุด อย่าง อุโมงค์ต้นไม้ความยาว 350 เมตร ที่สร้างขึ้นมาเพื่อรองรับการพักผ่อนและกิจกรรมต่างๆ

การผุดโครงการ City Park ยังเป็นการส่งเสริมระบบเศรษฐกิจ การค้าขายที่จะไม่ได้อยู่แค่ในประเทศ แต่จะตอบโจทย์การเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี)

“อิมแพ็ค เมืองทองธานี จะเป็นหัวใจสำคัญในการโปรโมตเออีซี ไม่ว่าจะเป็นนักลงทุน ผู้ประกอบการต่างชาติในกลุ่มประเทศอาเซียนที่จะเดินทางเข้ามา ซึ่งตรงนี้ผมมองว่าจะส่งศักยภาพให้กับ City Park ด้วย เพราะเป็นคอมมูนิตี้มอลล์แห่งแรกในประเทศไทย ที่รวมเอาความเป็นค้าส่งและค้าปลีกไว้ที่เดียวกัน โดยมีพื้นที่ขายทั้งหมดราว 13,000 ตารางเมตร”

คุณธนพัต ยังกล่าวถึงการแบ่งพื้นที่หลักๆ ออกเป็น 4 โซน ได้แก่ พื้นที่ค้าส่งราว 2,500 ตารางเมตร รองรับร้านค้าได้กว่า 400 ร้านค้า ต่อมาคือโซนค้าปลีก บนพื้นที่ 7,000 ตารางเมตร รองรับร้านค้าสุดฮิตกว่า 50 แบรนด์ ส่วนต่อมาตลาดนัดอินดี้ บนพื้นที่ 2,500 ตารางเมตร และส่วนเอาใจหนูๆ กับโซนสวนสนุกบุกมอลล์ บนพื้นที่กว่า 1,000 ตารางเมตร

City Park ยังมีความโดดเด่นในด้านการออกแบบโครงการ ที่ให้ความร่มรื่นเป็นธรรมชาติ บวกกับความเย็นฉ่ำกับการเดินจับจ่ายด้วยการติดตั้งเครื่องปรับอากาศ เพื่อดึงให้ผู้คนเดินทางเข้ามาแม้ช่วงอากาศร้อน ส่วนที่จอดรถนั้นก็จัดเตรียมไว้รองรับได้ถึง 1,000 คัน (สามารถเทิร์นรอบได้วันละ 4 รอบ จึงเท่ากับ 4,000 คัน) สามารถรองรับผู้เข้ามาใช้บริการได้ราว 5,000 คน ต่อวัน

กับการผุดโครงการ City Park คอมมูนิตี้มอลล์ขนาดใหญ่ในครั้งนี้ คุณธนพัต ว่า คือการก้าวสู่ความเติบโตที่หลอมรวมมาจากประสบการณ์ทำงานกว่า 20 ปี

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07050011158&srcday=2015-11-01&search=no

ช่องทางสร้างอาชีพ

ปาณตะวัน pantawan@hotmail.com

ไนซ์ แอพพาเรล ส่งออกเสื้อกีฬาแบรนด์ดังระดับโลก เผยความลับ ยอดผลิตไม่เคยตก

ไนซ์ แอพพาเรล ผู้ผลิตและส่งออกเสื้อผ้ากีฬารายใหญ่สุดของไทย ผู้รับจ้างผลิตสินค้าให้กับลูกค้ารายใหญ่ซึ่งมีแบรนด์ดังระดับโลก 4 แบรนด์ ได้แก่ adidas, NIKE, UNDER ARMOUR และ Mizuno และผลิตให้อีก 1 แบรนด์ซึ่งทำตลาดร้านขายปลีก ได้แก่ Foot Locker

รู้จักบริษัทในเครือไนซ์ แอพพาเรล

ไนซ์กรุ๊ป ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2526 ปัจจุบันได้ขยายทั้งในประเทศและต่างประเทศรวม 8 บริษัท ได้แก่ 1) บริษัท ไนซ์ แอพพาเรล จำกัด (จังหวัดนนทบุรี) 2) บริษัท ไนซ์ แอพพาเรล จำกัด (เมืองพล จังหวัดขอนแก่น) 3) บริษัท เอ็น เอ แอพพาเรล จำกัด (จังหวัดนครราชสีมา) 4) บริษัท เอ็น เค แอพพาเรล จำกัด (จังหวัดขอนแก่น) 5) บริษัท เอ็น ซี แอพพาเรล จำกัด (ชุมแพ จังหวัดขอนแก่น) 6) บริษัท เอ็น บี แอพพาเรล จำกัด (จังหวัดหนองบัวลำพู) 7) บริษัท เอ็น อี แอพพาเรล จำกัด (เมืองชิงเต่า ประชาชนจีน) 8) บริษัท เค เค เอ็น แอพพาเรล จำกัด (เกาะกง ประเทศกัมพูชา) ทั้งนี้ยอดพนักงานของไนซ์กรุ๊ปล่าสุดมีทั้งหมดประมาณ 20,000 คน (ในไทยประมาณ 16,100 คน ในจีนประมาณ 1,400 คน และกัมพูชา 2,500 คน)

เหตุผลขยายฐานการผลิตสู่กัมพูชา

จากปัญหาค่าแรงขั้นต่ำในประเทศไทยสูงถึง 300 บาท ส่งผลให้ผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมสิ่งทอของไทยใช้นโยบายย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศเพื่อนบ้านในอาเซียน เพื่ออาศัยความได้เปรียบจากต้นทุนค่าแรงงานที่ต่ำกว่า และสิทธิประโยชน์ด้านภาษี หรือ GSP สำหรับสินค้าที่ส่งออกไปยังสหภาพยุโรปและสหรัฐอเมริกา การย้ายฐานการผลิตไปตั้งโรงงานในประเทศเพื่อนบ้าน ถือว่าเป็นทางเลือกในการรักษาฐานลูกค้าเอาไว้อีกทางหนึ่ง

คุณอดิศักดิ์ อังศรีประเสริฐ ผู้บริหารระดับ COO (Chief Operating Officer) ของกลุ่มบริษัท ไนซ์ แอพพาเรล จำกัด หรือ “ไนซ์กรุ๊ป” ให้เหตุผลว่า เลือกขยายฐานการผลิตไปตั้งโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมเกาะกง ประเทศกัมพูชา เมื่อปี 2555 เพราะเห็นว่ามีข้อดีหลายอย่าง เช่น รัฐบาลกัมพูชาให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ คนงานพูดภาษาไทยและฟังภาษาไทยรู้เรื่อง วัฒนธรรมประเพณีใกล้เคียงกันมาก และยังมีค่าจ้างที่ต่ำกว่าเมืองไทย นอกจากนี้ ยังได้สิทธิประโยชน์ทางการค้าอีกมากมาย เช่น ภาษีเงินได้ ภาษีนำเข้าเครื่องจักรและอุปกรณ์ ที่สำคัญคือ การเดินทางระหว่างกัมพูชากับเมืองไทย ผ่านจังหวัดตราดใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้เลือกขยายฐานการผลิตมากัมพูชา

ตามแผนการผลิตที่เกาะกง จะมีจักรเย็บผ้าประมาณ 1,500 จักร คนงานและพนักงาน 2,500 คน เพื่อให้ผลิตเสื้อผ้าได้ 8 ล้านตัว ต่อปี ใช้เม็ดเงินลงทุน 200-300 ล้านบาท โดยได้รับการส่งเสริมการลงทุนจาก BOI ของกัมพูชา ซึ่งมีส่วนคล้ายของประเทศไทย ในเรื่องปัจจัยพื้นฐานการลงทุนไม่มีความแตกต่างกันมากมายนัก นอกจากนี้ ไนซ์กรุ๊ปยังได้นำระบบการผลิตที่ถือว่าเป็นจุดแข็งของบริษัทที่ได้พัฒนาต่อเนื่องมายาวนานจนเป็นที่ยอมรับของคู่ค้ารายสำคัญ ซึ่งบริษัทได้นำระบบการผลิตนั้นมาใช้ในโรงงานที่กัมพูชาอย่างเต็มระบบ

ความแตกต่างอาจจะมีบ้างก็เรื่องคุณภาพของแรงงานและจำนวนแรงงาน ที่เกาะกงมีแรงงานน้อยกว่าไทย โดยเฉพาะคุณภาพของพนักงาน ช่วงแรกต้องฝึกฝนฝีมือกันอย่างหนัก แต่ขณะนี้ ฝีมือมีคุณภาพทัดเทียมแรงงานของไทยแล้ว ปัจจุบันเป็นที่ยอมรับของคู่ค้า แต่ที่แตกต่างจากไทยและถือเป็นข้อได้เปรียบก็คือ ค่าจ้างที่เกาะกงจะต่ำกว่าไทยมาก

คุณอดิศักดิ์ COO ของไนซ์กรุ๊ป อธิบายถึงแนวทางในการบริหารโรงงานในประเทศกัมพูชาว่า เมื่อ 3 ปีก่อนได้ส่งคีย์แมนหลักเข้ามาคุมเกือบทุกแผนก ที่ต้องเน้นหนักมากที่สุดคือระบบการผลิต เพราะถือเป็นหัวใจหลักของการวางระบบโรงงานทั้งหมด เริ่มแรกมีการวางโครงสร้างการบริหารจัดการเหมือนที่เมืองไทย พร้อมกับนำระบบไอทีมาใช้เพื่อการสื่อสารไปยังโรงงานต่างๆ อย่างทั่วถึง ช่วงนั้นต้องเดินทางบ่อย เพื่อติดตามงานและให้คำปรึกษาทีมงาน เฉลี่ยเดือนละครั้ง

ยอดผลิตไม่ตก เพราะอิงลูกค้าระดับโลก

คุณอดิศักดิ์ กล่าวเสริมว่า ผลิตภัณฑ์จากบริษัท เค เค เอ็น แอพพาเรล จำกัด ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศกัมพูชา จะเป็นรูปแบบเดียวกับที่ผลิตในเมืองไทยคือ เน้นเสื้อกีฬาเป็นหลัก เป็นการผลิตให้กับเจ้าของแบรนด์เนมดังๆ ทั้ ง 4 แบรนด์ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว โรงงานที่กัมพูชาใช้เทคโนโลยีการผลิตตลอดจนรูปแบบการบริหารงานแบบเดียวกับเมืองไทย สามารถผลิตได้คุณภาพจนเป็นที่ยอมรับของคู่ค้า

ปัจจุบัน กำลังการผลิตของบริษัท เค เค เอ็น แอพพาเรล จำกัด ยังไม่เพียงพอกับความต้องการของลูกค้า ไนซ์กรุ๊ปจึงวางแผนขยายการผลิตแห่งใหม่เพิ่ม ขณะนี้ได้ทำการสำรวจพื้นที่ในประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นประเทศเป้าหมายอีกแห่งที่ไนซ์กรุ๊ปจะเข้าไปลงทุนเพิ่มขึ้น

แม้อุตสาหกรรมสิ่งทอในประเทศไทยจะอยู่ในช่วงขาลง มีผู้ประกอบการจำนวนไม่น้อยที่ต้องปิดกิจการไป หรือย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศที่มีต้นทุนค่าแรงที่ต่ำกว่า แต่สำหรับไนซ์ แอพพาเรล หรือไนซ์กรุ๊ป กลับสวนกระแส โดยมียอดผลิตเพิ่มจนต้องขยายโรงงานไปหลายประเทศ และยังได้รับความไว้วางใจจากลูกค้า จนทำให้ยอดออร์เดอร์หลั่งไหลเข้ามามากมาย เมื่อสอบถามถึงเหตุผลที่ทำให้ไนซ์กรุ๊ปเติบโตอย่างสวนกระแสได้เช่นนี้ เป็นเพราะเหตุใด

คุณอดิศักดิ์ กล่าวอย่างภาคภูมิใจ พร้อมเผยความลับเรื่องนี้ว่า เป็นเพราะไนซ์กรุ๊ปได้ร่วมงานกับบริษัทคู่ค้ารายสำคัญของโลก และเหตุผลสำคัญที่ทำให้ไนซ์กรุ๊ปเติบโตอย่างมั่นคงสวนกระแส เป็นเพราะคู่ค้าสำคัญของไนซ์กรุ๊ปมีความมั่นคงทางการตลาดในระดับโลกนั่นเอง

แนะ SMEs เรื่องลงทุนใน AEC

ต้องมีความรู้เรื่องกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เพราะการทำผิดกฎหมายของประเทศนั้นๆ เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำเด็ดขาด หลักการลงทุนอีกอย่างคือ ต้องมีคนที่เรามั่นใจได้ ไว้ใจได้ในพื้นที่ประเทศนั้น การลงทุนในต่างแดนสิ่งที่มองข้ามไม่ได้เลยคือ ต้องส่งทีมเข้าไปสำรวจพื้นที่จนกระทั่งมั่นใจจึงค่อยตัดสินใจ เงินลงทุนเป็นปัจจัยสำคัญแต่ไม่ใช่ปัจจัยแรกที่ใช้ในการตัดสินใจลงทุน

การไปทำธุรกิจในต่างประเทศ สิ่งที่เป็นเรื่องที่ยากสำหรับ SMEs โดยเฉพาะเรื่องภาษาที่จะต้องสื่อสารกันในหลากหลายระดับ ความเข้าใจในภาษาและการสื่อสาร นับเป็นเรื่องสำคัญไม่น้อย อยากแนะนำ SMEs อยู่เรื่องหนึ่งก็คือ ควรมีที่ปรึกษาที่ดี และต้องเป็นที่ปรึกษาในพื้นที่นั้นๆ จะทำให้ง่ายกว่าการที่เราจะมาดำเนินการเองเสียทั้งหมด

————————————————-

บริษัท ไนซ์ แอพพาเรล จำกัด

โทรศัพท์ (02) 589-0120-5

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07052011158&srcday=2015-11-01&search=no

อาหารสร้างอาชีพ

ดวงกมล

“วรพร” มะม่วงดองร้อยล้าน จากอาชีพหลังบ้าน ดังไกลโกอินเตอร์

นอกจากตลาดในประเทศ วรพรขยายตลาดส่งไป 30 ประเทศทั่วโลก ตัวอย่าง ประเทศจีน แคนาดา อเมริกา อังกฤษ สวีเดน เนเธอร์แลนด์ ยอดขายของวรพรแบ่งสัดส่วนส่งเข้าร้าน 7-ELEVEN ประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ อีก 40 เปอร์เซ็นต์ ส่งออกไปจีน ส่วนที่เหลือจะกระจายตามจุดต่างๆ ในประเทศ

“อากง อพยพจากเมืองจีนเข้ามาอยู่จังหวัดฉะเชิงเทรา อาม่าเห็นว่าเมืองไทยมีมะม่วงเยอะเอามาดองขาย ปรากฏขายดิบขายดี กิจการตกทอดรุ่นสู่รุ่น ปัจจุบัน ผมยกระดับการผลิตตามหลักมาตรฐานสากล พร้อมเข็นผลไม้เม็ดแข็งชนิดนี้เป็นเมนูขายดีของร้านสะดวกซื้อเซเว่นอีเลฟเว่น ห้างสรรพสินค้า และส่งออกไปใน 30 ประเทศทั่วโลกได้สำเร็จ” คำยืนยันของ “ชัยพร โสธรนพบุตร” กรรมการผู้จัดการ บริษัท ผลไม้แปรรูป วรพร จำกัด เจ้าของแบรนด์ “วรพร” ผู้ผลิตมะม่วงแปรรูปพร้อมรับประทาน ที่ใช้มะม่วง 2,000 ตัน ต่อปี มีรายได้ต่อปีเฉียด 100 ล้านบาท เป็นผู้ผลิตมะม่วงดองรายใหญ่ที่สุดในประเทศ

สืบทอดกิจการ 3 รุ่น

เปิดตลาดเมืองนอก

คุณชัยพร หรือ คุณแชมป์ เล่าว่า ย้อนไป 60 ปีที่แล้ว อากงชื่อ “ไต่ไห้ แซ่โค้ว” อพยพมาจากเมืองจีน ทำมาหากินที่จังหวัดฉะเชิงเทรา อาม่าเห็นว่าแปดริ้วมีมะม่วงเยอะ เลยเปิดร้านเล็กๆ ขายมะม่วงดองใส่โหลแก้ว สร้างรายได้เลี้ยงครอบครัว พอมารุ่นคุณพ่อ ชื่อ ชัยรัตน์ โสธรนพบุตร อาชีพครูวิชาเคมี ท่านใช้วันหยุดตระเวนส่งมะม่วงดองขายตามร้านขายของฝาก ตามปั๊มน้ำมัน ทำแบบนี้อยู่ 3-4 ปี จนรายได้เสริมมากกว่างานประจำ หนที่สุดพ่อลาออกมาทำธุรกิจมะม่วงแปรรูปเต็มตัว

พ่อคุณแชมป์เป็นครูวิชาเคมี ท่านใช้ความรู้ด้านนี้มาปรับใช้ เป็นสูตรมะม่วงดองรสจัดจ้าน ไม่ต้องจิ้มพริกกะเกลือ ปรับกระบวนการผลิตด้วยการลงทุน 3 ล้านบาท เปิดโรงงานเพื่อขยายพื้นที่และปรับกระบวนการผลิตยกระดับมะม่วงดองเป็นเกรดพรีเมี่ยม ได้การรับรองมาตรฐาน อาทิ GMP, HACCP, CODEX ต่อมา พ.ศ. 2538 จดทะเบียนรูปแบบบริษัท ชื่อ ผลไม้แปรรูป วรพร จำกัด พร้อมกับไปเปิดตลาดที่จีน

เปิดโรงงานยกระดับมะม่วงดองตามรถเข็น สู่ผลไม้แปรรูปเกรดพรีเมี่ยม ตรงนี้เป็นจุดเปลี่ยนทำให้มะม่วงดอง “วรพร” เติบโตแบบก้าวกระโดด

“พ.ศ. 2539 ปรับโฉมการผลิต คุณพ่อลงทุนซื้อมะม่วงมาดองเตรียมไว้ตั้งใจจะขาย 1 ปีเต็ม ทว่าแค่ 3 เดือนกลับขายหมด พร้อมกับไปเปิดตลาดที่จีน ตรงนี้เป็นจุดเปลี่ยนทำให้มะม่วงดองวรพร เติบโตแบบก้าวกระโดด”

สำหรับคุณแชมป์เข้ามาช่วยกิจการครอบครัว พ.ศ. 2552 เขาจบการศึกษาด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ชายหนุ่มพัฒนาสินค้าด้วย “นวัตกรรม” หันมาเจาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ พร้อมกระจายสินค้าไปสู่ตลาดโลก

“ผมมองว่า ถ้าจะขายมะม่วงดองแบบเดิมๆ ไม่สามารถจะทำตลาดให้กว้างได้ เลยนำมาบรรจุถุงทำในระบบปิด นับเป็นเจ้าแรกของประเทศ กระทั่ง ร้านเซเว่นอีเลฟเว่นเห็นว่าสินค้ามีนวัตกรรมเลยติดต่อไปขายในร้าน ตอนนั้นยังมีเพียง 80 สาขา ผลปรากฏว่าเติบโตเร็วมากต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบันส่งร้านสะดวกซื้อดังกล่าว 7,600 สาขา”

จีน ชอบอันดับ 1

ใช้มะม่วงปีละ 2 พันตัน

นอกจาก มะม่วงดอง ชายหนุ่มเพิ่มความหลากหลายของเมนูมะม่วง อยากเสิร์ฟความต้องการทานมะม่วงมากยิ่งขึ้น โดยเปลี่ยนเป็นของทานเล่นที่ชิ้นเล็กลง สวยขึ้น ทานทันที ทั้งมะม่วงกวนซอฟท์แคนดี้ มะม่วงแช่อิ่มแห้ง มะม่วงกวนอบแห้งปรุงรส สายพันธุ์มะม่วงที่ใช้เป็นโชคอนันต์ พิมเสน แก้วเขียว น้ำดอกไม้ แหล่งที่มาของมะม่วง รับซื้อจากแปดริ้วเกือบทั้งหมด ปริมาณที่ใช้ทั้งปีเกือบ 2,000 ตัน

เนื่องจากแต่ละปี วรพรใช้มะม่วงในปริมาณมหาศาล ถามว่ามีแนวคิดปลูกเองหรือไม่

ชายหนุ่ม บอกว่า การปลูกมะม่วงเพื่อนำมาผลิตเป็นอุตสาหกรรมเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เพราะต้องใช้ต้นทุนที่ถูกที่สุดเพื่อเอาไปแข่งขัน ต้องเอาผลไม้ที่เหลือกินเหลือใช้แล้วมาทำ ถ้าปลูกเองแสดงว่ามีต้นทุนการผลิต มันไม่คุ้มค่า ไปส่งเสริมให้ชาวสวนได้กำไรเยอะๆ ดีกว่า

นอกจากตลาดในประเทศ วรพรขยายตลาดส่งไป 30 ประเทศทั่วโลก ตัวอย่าง ประเทศจีน แคนาดา อเมริกา อังกฤษ สวีเดน เนเธอร์แลนด์ ยอดขายของวรพรแบ่งสัดส่วนส่งเข้าร้าน 7-ELEVEN ประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ อีก 40 เปอร์เซ็นต์ ส่งออกไปจีน ส่วนที่เหลือจะกระจายตามจุดต่างๆ ในประเทศ เช่น ห้างสรรพสินค้า และร้านของฝาก รวมถึงส่งออกประเทศต่างๆ ผลประกอบการปีที่แล้ว 94 ล้านบาท

โดยประเทศจีนมีสัดส่วนการส่งออกมากที่สุด เมนูมะม่วงแช่อิ่มขายดี เหตุผลที่คนจีนชอบมะม่วงจากไทย เพราะที่จีนมะม่วงแพง ปลูกมะม่วงได้แค่ไม่กี่เมือง น้ำตาลก็แพงกว่า มะม่วงดองเลยได้รับความนิยมในตลาดจีนมาก ส่วนอเมริกาชอบมะม่วงแช่อิ่ม อังกฤษชอบมะม่วงกวน

สินค้าขายได้ตลอดปี

ธุรกิจโตปีละ 10%

ปัจจุบัน คนหันมาห่วงสุขภาพมากขึ้น “ของดอง” ได้รับผลกระทบหรือไม่ คุณแชมป์ เผยว่า คนห่วงสุขภาพก็ทานผลิตภัณฑ์ของวรพรได้ ไม่เป็นอันตราย เพราะดองมีคุณภาพ ใช้เวลาดองนาน ไม่ใส่สารเคมีเร่ง คนแพ้ท้องทานได้

ด้านภาพรวมของการเติบโตในธุรกิจ คุณแชมป์ ระบุว่า ธุรกิจเติบโตค่อนข้างสม่ำเสมอ เฉลี่ยโตปีละ 10 เปอร์เซ็นต์ ส่วนหนึ่งมาจากเน้นทำธุรกิจแบบไม่เกินตัว ขยายธุรกิจลักษณะค่อยเป็นค่อยไป ประกอบกับมะม่วงดองเป็นสินค้าอาหารที่ไม่ยึดติดกับแฟชั่น หรือปัจจัยภายนอกทางเศรษฐกิจจะดีหรือแย่ สามารถขายได้เรื่อยๆ เพราะเป็นผลไม้ทานเล่นง่ายๆ และราคาไม่สูง

อย่างไรก็ตาม เจ้าของกิจการ เสริมว่า สิ่งที่เป็นปัจจัยเสี่ยงในธุรกิจมาจากการพึ่งพาแรงงานคน เพราะในกระบวนการผลิต โดยเฉพาะการปอกมะม่วงไม่สามารถใช้เครื่องจักรทดแทนได้ อีกทั้งราคาวัตถุดิบมะม่วงมีความผันผวน ดังนั้น วิธีลดความเสี่ยงจะรับซื้อมะม่วงสดไว้ให้มากที่สุดในช่วงฤดูที่ผลผลิตออกพร้อมกัน ราวเดือนเมษายนและพฤษภาคมของทุกปีเพื่อเก็บสต๊อกไว้ แล้วทยอยแปรรูปส่งขายได้ตลอดทั้งปี

สำหรับผู้ประกอบการธุรกิจเอสเอ็มอีที่สนใจนำสินค้าเข้ามาจำหน่ายที่เซเว่นอีเลฟเว่น สามารถติดต่อบริษัทได้หลายช่องทาง อาทิ เว็บไซต์ http://www.cpall.co.th หรือ http://www.7eleven.co.th และติดต่อผ่านทางสำนักจัดซื้อของเซเว่นฯ โทรศัพท์ (02) 677-9000 นอกจากนี้ บริษัท 24 shopping จำกัด ในกลุ่มซีพี ออลล์ ยังได้ทำการตลาดผ่านเซเว่นฯ แค็ตตาล็อก ซึ่งเป็นระบบเมลออร์เดอร์ที่ทันสมัย และผ่านช่องทางร้านสาขา รวมไปถึงเว็บไซต์ http://www.7catalog.com, http://www.Shopat7.com และให้บริการลูกค้าผ่าน Call Center (02) 711-7666 ตลอด 24 ชั่วโมง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07054011158&srcday=2015-11-01&search=no

อาหารสร้างอาชีพ

พารนี

Apple Blossoms เค้กโฮมเมด…จัดเต็มสุด Cool

“ตอนนั้นแค่อยากทำให้อร่อย อยากให้คนที่บ้านกินได้ เพื่อนกินได้ แทนที่จะไปซื้อเค้กราคา 400-500 บาท เพิ่มเงินอีกไม่กี่บาทก็ได้เรียนวิชาการทำแล้ว”

เศรษฐกิจฝืดเคืองอย่างนี้ ใครต่อใคร คงอยากมี “อาชีพเสริม” ลงทุนไม่มาก ทำได้ที่บ้าน และสามารถทำควบคู่ไปกับงานประจำได้

แต่ในความเป็นจริง คงมีหลายคนที่ได้แต่คิดฝัน หนำซ้ำอาจถึงขั้นนั่งตาลอย คอยให้โอกาสวิ่งเข้าหา

ขณะที่บางคนไม่มามัวนั่งอ้อนวอนภาวนา แต่พยายามลุกขึ้น…เดินหน้า แถมไม่ยี่หระด้วยว่าอุปสรรคข้างหน้าที่รออยู่นั้น จะมีอะไรให้ต้องฝ่าฟันบ้าง

เรื่องราวของผู้อำนวยการฝ่ายขาย ของโรงแรมหรูระดับ 5 ดาว ที่เคยล้มลุกคลุกคลานมาไม่น้อย เมื่อคราวที่การท่องเที่ยวของไทยได้รับผลกระทบอย่างหนักจากปัญหาความขัดแย้งทางการเมือง

กระทั่งเป็นเหตุผลักดันให้เธอต้องขวนขวายหาความรู้มาสะสมไว้ใส่ตัว

จนสามารถแปรออกมาเป็นอาชีพเสริม ที่ได้คลุกคลีอยู่แต่กับความหอม ความหวาน แถมสร้างรายได้ให้แบบงดงามใช่เล่น

น่าจะเป็นกรณีศึกษาชั้นดี…ควรค่าแก่การเรียนรู้อย่างยิ่ง

โดนเลย์ออฟ

จุดเปลี่ยนสำคัญ

ช่วงบ่ายของวันหยุดสุดสัปดาห์ หลายครอบครัว มักพากันไปช็อปปิ้ง กินข้าว ดูหนัง

หากสำหรับ คุณเปิ้ล-นุสรา เงิบพิมาย นั้น กำลังง่วนอยู่กับการทำเค้กรสชาไทย ตามออร์เดอร์ที่ได้รับมาเมื่อ 2 วันก่อน

แม้จะมีงานให้หยิบจับหลายอย่าง แต่ระหว่างรอเวลาให้เค้กขึ้นฟู ยังอุตส่าห์สละเวลามาพูดคุยกัน ด้วยอัธยาศัยร่าเริง เป็นกันเอง

เริ่มต้นให้ฟัง พื้นเพเป็นคนกรุงเทพฯ ปัจจุบันอายุ 47 ปี จบการศึกษาปริญญาตรี ด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ มีประสบการณ์ทำงานด้านการโรงแรมมาตลอดกว่า 20 ปี ปัจจุบัน ประจำอยู่โรงแรมระดับ 5 ดาวแห่งหนึ่ง ในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายขาย

แต่ก่อนจะมารับหน้าที่ใหญ่โตอย่างทุกวันนี้ เธอเคยผ่านความช้ำใจในหน้าที่การงานมาแล้ว…ไม่น้อย

“ช่วงปี 2549 การท่องเที่ยวซบเซามาก ผลน่าจะมาจากการชุมนุมที่ไม่เว้นแต่ละวัน ทำให้จากที่โรงแรมเคยมีแขกเข้าพัก 70-80 เปอร์เซ็นต์ ต่อวัน เหลือแค่ 8 เปอร์เซ็นต์ เจ้าของกิจการ เลยอยู่ไม่ไหว

ต้องออกมาตรการลดคน ลดตำแหน่ง มีการเลย์ออฟกันล็อตใหญ่ ช่วงนั้นพนักงานโรงแรมหลายคนมีอันต้องตกงาน ซึ่งรวมทั้งตัวเราด้วย” คุณเปิ้ล เล่าด้วยแววตาหม่นลง ก่อนหัวเราะร่วน ไม่ให้เสียบรรยากาศ

และว่า ด้วยความที่ทำงานประจำมาตลอดชีวิต ไม่เคยคิดชีวิตจะมาเจอจุดเปลี่ยนกะทันหัน เลยยังไม่ทันตั้งตัวหาอาชีพเสริมไว้รองรับ

ระหว่างยังหันรีหันขวาง จึงขน “ของเก่า” จำพวกเสื้อผ้า-กระเป๋า-รองเท้า ของใช้ส่วนตัว ออกมาเลหลังขาย โดยใช้หน้าบ้านย่านราชวัตรเป็นหน้าร้านจำเป็นไปพลางก่อน

ต่อมาจึงมองหางานทุกอย่างทำ เพื่อให้ได้เงินมาจุนเจือครอบครัว ทั้งขายตรง ขายสินค้ามือสอง และอีกจิปาถะ

“ตอนนั้นจนมาก อะไรทำได้ทำหมด เพิ่งคลอดลูกชายคนแรกด้วย แต่ทำอยู่ได้ปีกว่า เริ่มมีคนนำของมือสองมาขายกันมากขึ้น ทำให้ต้องลองมองหาอาชีพอื่นมาทดแทน” คุณเปิ้ล ว่าอย่างนั้น

ขวนขวายหาวิชา

หวังขยายกลุ่มลูกค้า

เมื่อสถานการณ์บ้านเมืองเริ่มคลี่คลาย การท่องเที่ยวพอจะเข้าที่เข้าทาง คุณเปิ้ลจึงออกหางานประจำทำอีกครั้ง

และด้วยความ “เก๋า” ในอาชีพพอตัว จึงได้รับความไว้วางใจจากโรงแรมชั้นนำระดับ 5 ดาว มาถึงปัจจุบัน

แต่คราวนี้เธอไม่ประมาท พยายามมองหาอาชีพเสริม ไว้สำรอง หากเกิดอุบัติเหตุในหน้าที่การงานอีกครั้ง จะได้ไม่เดือดร้อน เหมือนที่ผ่านมา

ประกอบกับช่วงนั้น “น้องดิน” ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเริ่มโต และบ่นอยากทานบลูเบอร์รี่ชีสเค้ก แบบที่เห็นในเว็บไซต์ยูทูบ เลยไปซื้ออุปกรณ์มาทำให้ลูกทาน โดยมีแท็บเลต เป็นอุปกรณ์สำคัญ

และอาจเพราะเป็นขนมที่ทำไม่ยากและไม่ต้องใช้เตาอบ เธอจึงทำออกมาได้หน้าตาเหมือนในยูทูบเป๊ะ แถมรสชาติดี ชนิดคนรีเควสต์เอ่ยปากชม…อร่อยจริงๆ ครับแม่

แค่นั้นเอง ที่เป็นจุดเริ่ม ทำให้เกิดความ “ฮึด” ขึ้นมาทันที

“ตั้งใจจะไปเรียนทำเบเกอรี่ เผื่อมีฝีมือดี จะได้รับออร์เดอร์จากเพื่อนๆ คนใกล้ตัว เลยไปสมัครเรียนหลักสูตรพื้นฐานที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต เป็นแห่งแรก” คุณเปิ้ล ย้อนถึงจุดเริ่มของอาชีพเสริม ครั้งใหม่

แต่ด้วยความอ่อนประสบการณ์ หลังเรียนจบหลักสูตรมาแล้ว กลับมาทดลองทำ ปรากฏไหม้บ้าง ไม่สุกบ้าง ไม่ฟูบ้าง อยู่อย่างนั้นหลายครั้ง เธอจึงเลิกเสียเวลาและหันไปหาความรู้เพิ่มเติม ด้วยการเข้าไปสมัครเป็นสมาชิกของแฟนเพจ “เบเกอรี่โซไซตี้”

ทำให้มีโอกาสรู้จัก เพื่อน-พี่-ครู ที่มีคำแนะนำดีๆ เกี่ยวกับสารพัดปัญหาเบเกอรี่ และทราบว่ามีการเปิดสอนหลายคลาส คุณเปิ้ลเลยไม่พลาดที่จะสมัครเรียนเพื่อเพิ่มพูนความรู้ให้กับตัวเอง

แสดงว่าตั้งใจจะทำอาชีพนี้จริงจัง คุณเปิ้ล บอก ตอนนั้นแค่อยากทำให้อร่อย อยากให้คนที่บ้านกินได้ เพื่อนกินได้ แทนที่จะไปซื้อเค้กราคา 400-500 บาท เพิ่มเงินอีกไม่กี่บาทก็ได้เรียนวิชาการทำแล้ว

เจ้าของเรื่องราว บอกต่อ เมื่อสะสมวิชาไว้ได้พอตัวแล้วได้เวลาหาทุนคืน โดยเริ่มต้นจากงานวันเกิดลูกชาย เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ตอนเรียนชั้น ป.1 ในฐานะคุณแม่ (ใจดี) เลยทำคัพเค้ก ออกมาราว 50 ถ้วย เลี้ยงเพื่อนๆ ลูกแบบยกชั้นกันเลยทีเดียว

พอเพื่อนๆ ของลูกมีโอกาสได้ชิมก็ติดใจ จึงขอให้แม่ของพวกเขาสั่งให้ทานบ้าง ทำให้มีออร์เดอร์นับแต่นั้นเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้

ดำเนินธุรกิจแบบรับออร์เดอร์จากคนใกล้ตัวอยู่ 2 ปีกว่า รายรับเรียกว่าพอได้เป็นค่าขนมลูก

ล่าสุด คุณเปิ้ลเพิ่งจะเปิดเพจ Apple Blossoms Homemade บนเว็บไซต์เฟซบุ๊ก เมื่อไม่กี่วันก่อน พร้อมทำสติ๊กเกอร์โลโก้และเบอร์โทรติดลงบนกล่องขนมเค้กเป็นล็อตแรกแล้ว

เมื่อถามถึงเหตุผล คุณเปิ้ลยิ้มเขิน ก่อนเผยสั้นๆ ส่งท้าย

“อยากขายข้ามโรงเรียนบ้าง อยากทำให้เด็กๆ คนอื่นกิน เหมือนกับที่เราทำให้ลูกกิน เพราะใช้แต่ของดี ของใหม่ นมดี เนยสด ไม่ใส่มาร์การีนหรือเนยเทียมแต่งสี เด็ดขาด”

Apple Blossoms (แอปเปิ้ล บลอสซั่ม) รับทำเค้กโฮมเมดหลายรสชาติ ทั้งคัพเค้ก เค้กชาไทย เค้กส้ม เค้กแคร์รอต วุ้นปลาคาร์พ วุ้นถ้วยแฟนซี ฯลฯ

ลูกค้าสามารถออร์เดอร์ได้ล่วงหน้า 3-4 วัน จำนวนสั่งขั้นต่ำ กรณีคัพเค้ก 24 ถ้วยขึ้นไป ราคาขายถ้วยละ 25-30 บาท วุ้นถ้วยละ 35 บาท สั่ง 9 ถ้วยขึ้นไป ส่วนเค้กปอนด์ ขายกล่องละ 2 ปอนด์ ราคาขายเริ่มต้นที่ 600 บาท

สำหรับการจัดส่ง หากอยู่เขตกรุงเทพฯ ชั้นใน แม่ค้าใจดีจัดส่งให้ฟรี แต่ถ้าอยู่รอบนอกขอคุยรายละเอียดกันก่อน

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ คุณเปิ้ล-นุสรา เงิบพิมาย โทรศัพท์ (086) 625-9559 หรือ Facebook/Apple Blossoms Homemade

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07058011158&srcday=2015-11-01&search=no

ครัวอิ่มอร่อย

คุณตุ๊ก

ซุปยามเช้าสำหรับคุณหนู

วันนี้อยากนำเสนอเมนูซุปง่ายๆ สำหรับคุณแม่ที่ชอบทำเมนูไม่ซับซ้อนสำหรับคุณหนู เช้าๆ รับประทานซุปร้อนๆ ดีนะคะ เป็นการอุ่นเครื่องให้กับร่างกาย วันนี้นำเสนอทีเดียวเลย 2 เมนู เพราะทำง่ายไม่ใช้เวลานานค่ะ ไม่แพง แถมยังอร่อยถูกปากด้วยค่ะ

เริ่มจากซุปข้าวโพดก่อนนะคะ เมนูนี้ทำวันธรรมดา ก่อนคุณหนูไปโรงเรียนก็ได้ค่ะ ใช้เวลาสัก 5 นาทีก็เสร็จ

ส่วนผสม

ข้าวโพดกระป๋องแบบครีมของ UFC 1 กระป๋อง

ไข่ไก่ 1 ฟอง

นมสด

ขนมปัง1-2 แผ่น ตามชอบ

วิธีทำ

1. ตีไข่ไก่ในชามให้แตก

2. เติมนมสดเล็กน้อย ถ้าใส่มากจะเหลวไป คนให้เข้ากัน

3. ใส่ข้าวโพดครีม 1 กระป๋อง ในชามเดียวกัน คนส่วนผสมให้เข้ากันดี

4. ถ้าจะใส่ไมโครเวฟอย่าลืมเอาฝาครอบกันกระเด็น ตั้งเวลาสัก 2 นาที หรือถ้าตั้งบนเตาเดือดเล็กน้อยแล้วอย่าลืมคนไข่จะได้สุกเข้ากัน ไม่เป็นก้อน เอาลง ใส่ชามเสิร์ฟ

5. ปิ้งขนมปัง ส่วนตัวจะชอบขนมปังโฮลวีตมากกว่าขนมปังขาวปิ้งแล้วจะกรอบ กรุบนิดๆ

ข้าวโพดกระป๋อง ชอบใช้ของ UFC ไม่ได้ค่าโฆษณานะคะ เคยลองใช้ยี่ห้ออื่นเเล้วรสชาติกับความเข้มข้นสู้ไม่ได้ค่ะ จะเห็นว่าไม่ได้ใส่เกลือเลยนะคะ ปรุงตามนี้จริงๆ รสออกมาพอดีและไม่อยากให้เด็กติดเค็มค่ะ ข้าวโพดกระป๋องหนึ่ง 40 กว่าบาท ไข่ นม ขนมปัง มีติดบ้านอยู่แล้ว ประหยัดนะคะ ไม่ต้องเสียเงินไปรับประทานนอกบ้าน ถ้าอยากเพิ่มโปรตีน อาจต้มอกไก่แล้วฉีกเป็นเส้นๆ เติมได้ค่ะ กระป๋องหนึ่งรับประทานได้ 4 ถ้วยพอดีๆ ไม่ถึงกับอิ่มนัก ถึงเสริมด้วยขนมปังปิ้งค่ะ

เมนูต่อไป เป็นซุปฟูซิลลี่ เป็นพาสต้าอย่างหนึ่งที่รูปทรงเป็นเกลียว พูดง่ายๆ คือ เป็นญาติกับมะกะโรนีนั่นเอง ครั้งแรกตั้งใจจะทำซุปมะกะโรนีที่เป็นตัวอักษร A B C เพื่อให้คุณหนูสนุกกับการรับประทานซุปยามเช้า รับประทานไปไล่ตักมะกะโรนีตัว A B C ไป แต่หาซื้อไม่ได้ค่ะ ที่บ้านลูกสาวมีมะกะโรนีเป็นรูปการ์ตูนไม่กล้าเอามาทำค่ะ เผื่อเขาอยากไว้รับประทานกับเพื่อนๆ

ถ้าใครไปต่างประเทศ จะมีมะกะโรนีรูปต่างๆ น่ารักนะคะ เช่น ไดโนเสาร์ เจ้าหญิง หรือรูปหอไอเฟลก็มีค่ะ ตามซุปเปอร์มาร์เก็ต แถวชั้นที่ขายพาสต้าค่ะ

วันนี้เลือกเส้นนี้เพราะเวลาเคี้ยวจะโดนเกลียวที่ไม่เรียบ ลิ้นสัมผัสจะแตกต่างกับผักที่นุ่ม รับประทานแล้วจะเพลิดเพลินค่ะ ถ้าเตรียมน้ำซุปไว้ก่อนแล้วจะใช้เวลาทำสัก 15 นาทีค่ะ จะทำเช้าวันหยุด หรือลวกเส้นใส่กล่องไว้ ทำน้ำซุปไว้ เช้าค่อยอุ่นก็ได้ค่ะ มาดูส่วนผสมกันค่ะ

ส่วนผสม สำหรับ 2 ที่

เส้นพาสต้า 1/3 ห่อ

น้ำซุป

หมูสับ

ซอสปรุงรส

มะเขือเทศหั่นเต๋า 1/2 ลูก

หอมหัวใหญ่หั่นเต๋า 1/2 ลูก

แคร์รอตหั่นแว่น 1/2 หัว

ผักชีสำหรับแต่งหน้า

พริกไทยเม็ด

พริกไทยป่น

วิธีทำ

1. ต้มน้ำในหม้อให้เดือด เติมเกลือเล็กน้อย

2. ใส่เส้น ต้ม 7 นาที ตามเวลาหน้าซอง คนเป็นระยะไม่ให้เส้นติดก้นหม้อ

3. ครบ 7 นาที เอาเส้นเทใส่กระชอนราดน้ำเย็นเพื่อให้เส้นหยุดพองตัว

4. เอาน้ำซุปใส่หม้อ อย่าเพิ่งเปิดไฟ/ตั้งไฟ* (ดูวิธีทำน้ำซุปด้านล่าง)

5. บุบๆ พริกไทยเม็ดใส่ในน้ำซุป

6. ปรุงรสหมูบดด้วยซอสปรุงรสเล็กน้อย พริกไทยป่น น้ำสุก (เพื่อให้หมูนุ่ม) คลุกให้เข้ากัน

7. ปั้นหมูเป็นก้อน ใส่ในหม้อน้ำซุป

8. ค่อยยกหม้อตั้งไฟ ถ้าใส่หมูตอนน้ำเดือด หมูก้อนจะแตก น้ำซุปจะขุ่น ไม่ต้องปิดฝาหม้อด้วยค่ะ

9. น้ำซุปเดือดค่อยๆ ช้อนฟองจนหมด แล้วจึงใส่แคร์รอต หอมหัวใหญ่ มะเขือเทศ ผักเปื่อย ชิมรส เติมซอสปรุงรสเล็กน้อย ยกลง

10. เอาเส้นใส่ชาม ตักน้ำซุปร้อนๆ พร้อมหมูและผักในหม้อใส่ชาม

11. พร้อมเสิร์ฟ

วิธีทำน้ำซุปต้มกระดูกหมู

1. เอากระดูกหมู หรือที่เรียกว่าคาตั๊ง ให้ที่ร้านสับครึ่งมาเพราะกระดูกท่อนใหญ่จะใส่หม้อไม่ได้ เอามาล้างให้สะอาด

2. เอาน้ำและกระดูกหมูใส่หม้อ

3. ทุบรากผักชี กระเทียมบุบทั้งกลีบ 2-3 กลีบ บุบพริกไทยเม็ดใส่

4. เคี่ยวไฟอ่อนๆ ไม่ต้องปิดฝาหม้อ

5. น้ำเดือดให้ช้อนฟองจนหมด ปรุงรสเล็กน้อย

6. กรองน้ำซุปให้ใส เก็บน้ำซุปไว้ใช้ต่อไป

เวลาเคี่ยวน้ำซุปแนะนำให้ใช้เตาถ่าน จะได้ประหยัดเงินและพลังงานค่ะ เราสามารถทำน้ำซุปคราวละมากๆ ได้ เสร็จแล้วแบ่งเป็นส่วนๆ เข้าช่องแช่แข็ง แบ่งมาใช้ได้ค่ะ

กลับมาพูดถึงเส้นพาสต้าที่ใช้ เลือกได้ตามใจชอบนะคะว่าอยากรับประทานแบบไหน ส่วนตัวจะใช้ของนอก (AGNESI) หาซื้อได้ตามซุปเปอร์มาร์เก็ตทั่วไปค่ะ ห่อหนึ่งไม่ถึง 100 บาท 1 ห่อ รับประทานได้ 5-6 คนค่ะ แบ่งเอามาทำได้ ถ้าใช้ไม่หมดก็เก็บใส่กล่องหรือมัดปากถุงเก็บไว้ใช้คราวหน้าได้ค่ะ

คุณแม่ไม่ต้องกลัวว่าน้องๆ จะไม่รับประทานหอมหัวใหญ่เพราะเหม็นกลิ่นนะคะ หอมหัวใหญ่ถ้าสุกแล้วจะหวานค่ะ ช่วยให้น้ำซุปมีรสหวานตามธรรมชาติมากขึ้น หรืออยากใส่ข้าวโพดอ่อนหั่นเป็นแว่นก็ได้นะคะ สวยและอร่อยด้วยค่ะ

เพื่อประหยัดเวลาระหว่างต้มเส้น เราสามารถทำน้ำซุปใส่หมูและผักควบคู่กันไปได้เลยนะคะ ถ้าคุณแม่ไม่มีเวลาซุปไก่ของ CP แบบถุงก็ใช้ได้ค่ะ เราอาจเปลี่ยนจากหมูสับเป็นไก่ต้มฉีกเป็นเส้นได้ค่ะ

การปรุงอาหารไม่มีอะไรตายตัวอยู่ที่จินตนา การกับการปรุง และหัดชิมค่ะ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07060011158&srcday=2015-11-01&search=no

ตู้จดหมายพลศรี

ยศพิชา คชาชีวะ

ทำไมขายดี แต่ขาดทุน เริ่มที่ “คน”

“ทำไมขายดี แต่เงินไม่เหลือ”

คำถามนี้ผมได้รับเป็นประจำ ไม่ว่าจะเป็นคนทำร้านอาหาร คนทำอาหารกล่อง คนทำแผนกอาหารในโรงแรม ยิ่งเป็นร้านที่เปิดมานานๆ ด้วยแล้ว ขายดิบขายดี เดือนหนึ่งๆ รายได้เป็นแสนๆ แต่พอไปดูตัวเลขในบัญชีทำไมเงินไม่เห็นมันพอกพูนขึ้นตามรายได้เลย

ล่าสุดผมไปเชียงใหม่มา จัดทีมกับอาจารย์การตลาดโรงแรมไปอบรมเรื่อง “การลดต้นทุน” ให้กับโรงแรมใหญ่และเก่าแก่แห่งหนึ่งในเชียงใหม่ ซึ่งรายได้จากแผนกอาหารและเครื่องดื่มนี้ ทุกโรงแรมถือว่าเป็นรายได้หลักพอๆ กับรายได้จากห้องพักทีเดียวเชียว

ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร โรงแรมเปิดใหม่ หรือร้านอาหารที่เปิดมานานนมแล้ว สาเหตุของ “ทำไมขายดี แต่ขาดทุน” มาจากสาเหตุหลักอย่างเดียวคือ “ไม่ได้ควบคุมต้นทุน” นั่นเอง

พูดภาษาง่ายๆ คือ คนทำไม่มีความละเอียด รอบคอบ ไม่มีการลงบัญชี คิดต้นทุนอย่างละเอียด อาจจะลงบัญชีแค่ลวกๆ แค่ขายได้เท่าไหร่ รายจ่ายรวมๆ ดูเหมือนกำไร ดีใจใหญ่ แต่ทำไมในกระเป๋าบ่จี๊

การทำอาหารขายต้องมีความละเอียดครับ จะลงบัญชีคิดต้นทุนอย่างชุ่ยๆ ไม่ได้

บัญชีต้องลงตั้งแต่เริ่มลงทุนร้าน ค่าก่อสร้าง ตกแต่ง ลงทุนอุปกรณ์ต่างๆ ค่าเช่าร้าน ค่าเซ้ง เงินกู้ ดอกเบี้ย ค่าพนักงาน ค่าตัวเราเอง (ไม่ใส่ไม่ได้ เหนื่อยฟรี และทำให้ไม่รู้ต้นทุนที่แท้จริง เวลาเราจะใช้เงินก็ดึงเงินจากร้านอยู่ดี เพราะฉะนั้น ต้องแบ่งรายรับ รายจ่ายของเราที่ใช้ในร้าน ให้แยกออกเด็ดขาดจากบัญชีส่วนตัว) ในส่วนนี้เป็นต้นทุนคงที่ คือเงินที่เราจ่ายออกไปแน่นอนตายตัว ก่อนเริ่มทำร้าน หรือในแต่ละเดือน อย่างค่าจ้างพนักงาน นับเป็นต้นทุนคงที่ เพราะถือว่าร้านต้องมีพนักงานประจำ ถ้าเป็นพนักงานจ้างพิเศษ ไปลงเป็นค่าใช้จ่ายผันแปร

ค่าใช้จ่ายผันแปร หรือแปรผัน แล้วแต่คนเรียก คือค่าใช้จ่ายที่ขึ้นไปตามยอดขายนั่นเอง อย่างราดหน้าจานหนึ่ง ต้นทุน 20 บาท ขายราคา 50 บาท ขาย 1 จาน ต้นทุนค่าอาหารคือ 20 บาท ขาย 10 จาน ต้นทุนอาหารก็ขึ้นไป 200 บาท รายรับก็มากขึ้นตามไปด้วย พวกค่าน้ำ ค่าก๊าซ ค่าพนักงานจ้างพิเศษ ขึ้นไปตามการทำที่มากขึ้นเช่นกัน ขายดียังต้องซื้อของบ่อย ซื้อของเพิ่มขึ้น ไอ้โน่นก็ขาด ไอ้นี่ก็ขาด วิ่งกันไม่หยุด ค่ารถ ค่าขนส่งทวีคูณตามตัว

มีอะไรต้องจดลงบัญชี ส่วนใหญ่มักจะบอกกับตัวเองว่า “เฮ้ย…ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวค่อยจดก็ได้” ไม่ก็ “เฮ้ย…นิดหน่อยน่า ไม่ต้องจดหรอก” สรุปคือ ไอ้ที่ลงทุนไปแล้ว ซื้อไปแล้วเท่าไหร่ก็ไม่รู้ แต่เงินน่ะหายไปแน่

อันนี้ว่ากันเรื่องความละเอียดในการทำบัญชีในระบบใหญ่ๆ เช่น ร้านอาหารในโรงแรม ต้องลงแยกรายรับ รายจ่าย ต้นทุน ของแต่ละห้องออกจากกัน ไปลงรวมไม่ได้ ไม่งั้นโรงแรมนั้นจะไม่รู้เลยว่าห้องไหนขาดทุน ห้องไหนกำไร ห้องไหนควรเปิด ควรปิด หรือต้องไปส่งเสริมการขายห้องไหน

ที่สำคัญ ร้านอาหารเปิดใหม่ส่วนใหญ่ มักจะลืมทำการทำนายทายทักว่าตัวเองจะคุ้มทุนเมื่อไหร่ พอนึกอยากจะเปิด ก็เปิดเลย

การทำนายรายได้และรายจ่ายตัวเอง เป็นเรื่องนั่งเทียนเอาการ ต้องมีข้อมูลการขายของร้านอื่นๆ คู่แข่ง เอามาเปรียบเทียบและทำนาย

แต่ถ้าร้านที่เปิดมานานจนเลยจุดคุ้มทุน ทำจุดคุ้มทุนไม่ได้แล้ว ขายดีแต่ควานหากำไรไม่ค่อยเจอ หรือยอดขายตกลง รายจ่ายมากขึ้น อันนี้ต้องมาทำเรื่อง “การควบคุมต้นทุน”

ต้นทุนร้านอาหารขึ้นอยู่กับทุกอย่าง แค่กระดิกมือหั่นพริกก็เป็นต้นทุน ตั้งแต่

– คนทำ

– วัตถุดิบ

– กระบวนการ

– พลังงานไฟ พลังงานก๊าซ

– ของเหลือทิ้งขว้างจากอาหาร

พวกนี้เป็นต้นทุนทั้งนั้น

มาดูเรื่องคนก่อน ต้นทุนส่วนคนมี 2 อย่างคือ

– ใช้คนมากไป ค่าจ้างสูงไป

– หรือ ลืมใส่ค่าจ้าง ค่าโสหุ้ยตัวเอง

ใช้คนน้อยไปคนมักจะออกเร็ว เพราะงานหนัก ใช้คนมากไปก็เปลืองค่าแรง แถมยังทะเลาะกันอีก เพราะฉะนั้น ต้องคำนวณให้ดีๆ สูตรการคำนวณจำนวนคนไม่มีตายตัว อย่างกุ๊กเก่งๆ คนหนึ่ง ผัดข้าวเลี้ยงคนได้ถึง 50-100 คน ผัดกันมือเป็นระวิง แต่ถ้ากุ๊กไม่เก่งเจอแค่มื้อกลางวัน 20 คน ก็ตายแล้ว จะจ้างกุ๊กกี่คนจึงต้องนำ 3 เรื่องมาพิจารณา คือ

1. จำนวนที่นั่งในร้าน มี 100 ที่ แปลว่า ช่วงคนเข้ามากสุดอาจถึง 80 ที่

2. รายการอาหารในเมนู ยิ่งเยอะ ยิ่งยุ่ง ยิ่งยาก

3. ความชำนาญ ประสบการณ์ของกุ๊กโดยปกติ กุ๊กคนหนึ่งทำอาหารให้คนกินได้ประมาณ 30-40 คนกิน ต่อ 1 รอบ หรือประมาณ 1 ชั่วโมง อาหารออกประมาณ 4-5 อย่าง มีต้ม ผัด ทอด ยำ ยากง่ายผสมกัน แต่ต้องมี “คนชง” ให้ คือผู้ช่วยกุ๊ก คอยเตรียมวัตถุดิบให้ แล้วกุ๊กลงมือทำอย่างเดียว

ร้านอาหารตามสั่งมีสัก 10 โต๊ะ โต๊ะละ 4 ที่ รวมแล้วคือ 40 ที่นั่ง ใช้กุ๊กคนเดียวเหลือแหล่ มีผู้ช่วย 1 คน คนเดินโต๊ะ เก็บเงินอีก 1 คน ล้างจาน กวาดร้านอีก 1 คน รวมเป็นทั้งหมด 4 คน ทั้งหมดต้องทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ประเภทนั่งเล่นไลน์ กดมือถือทั้งวันไม่ต้องเอามาไปจ้างมามากกว่านี้เปลือง

ดังนั้น จะใช้สูตรคนกิน 40-50 คน ต่อพนักงาน 4 คนก็พอไหว พวกร้านอาหารใหญ่ๆ จะแยกตำแหน่งออกยิบย่อยเข้าไปอีก เช่น มีครัวไทย ครัวจีน ครัวฝรั่ง ครัวเย็น (ทำพวกสลัด ยำ ไม่ใช่ทำตอนเย็นๆ หรือต้องอยู่ในห้องเย็นเสมอไป)

ระดับหัวหน้าเรียก กุ๊กใหญ่ หรือเชฟใหญ่ (ภาษาโรงแรมคือ เอ็กเซ็กคูทีฟ เชฟ Executive Chef) มีหน้าที่คอยดู คอยสั่ง คอยคิด และคอยทำด้วย รองลงมาเป็น เชฟรอง (ซูเชฟ Sous Chef) คอยดู คอยทำแทนเชฟใหญ่นั่นเอง รองลงไปอีกเป็น เชฟเดอปาตี (Chef de Partie) เป็นหัวหน้าแต่ละส่วนๆ เช่น หัวหน้าครัวไทย หัวหน้าครัวขนม อะไรทำนองนี้

ความแตกต่างของ เชฟ (Chef) และ กุ๊ก (Cook) อยู่ที่ภาษาและหน้าที่ เชฟ มาจากภาษาฝรั่งเศส หมายถึงหัวหน้า ภาษาอังกฤษเอามาสะกดเป็น Chief คือหัวหน้าเช่นกัน คนคนนี้จึงเป็นหัวหน้าใหญ่ของคนทั้งปวงในครัว ต้องมีความสามารถและความรับผิดชอบ ชั่วโมงบินสูง ขณะที่กุ๊กคือ คนทำอาหาร หรือพ่อครัว อาจจะเก่งเฉพาะทาง ไม่รอบด้านเหมือนเชฟ ส่วนใหญ่ในร้านอาหารเรามักจะเรียกว่า กุ๊ก ในโรงแรมเราเรียกว่า เชฟ

กุ๊ก อาจจะเทียบได้กับ เชฟเดอปาตี ของโรงแรม

นอกจากกุ๊ก หรือเชฟ ยังต้องมีผู้ช่วย คอยเตรียมของ ทำบ้าง เรียกว่า คอมมี (Commis) ภาษาทั่วไปคือ เขียงหนึ่ง เขียงสอง จนสุดท้ายเป็นคนสำคัญคือ คนจัดระเบียบในครัว เก็บจาน ล้างจาน เก็บของ ใครหาอะไรไม่เจอก็โทษคนนี้แหละ ตำแหน่งคือ สจ๊วต (Steward) ชื่อเดียวกับสจ๊วตบนเครื่องบิน แต่งานแตกต่างออกไปพอควร

ในส่วนงานบริการ ร้านใหญ่ๆ ต้องมีผู้จัดการร้าน คอยคุมทั้งหมด และทำงานประสานกับในครัวด้วย ในโรงแรมต้องมีผู้จัดการฝ่ายอาหารและเครื่องดื่ม (Food and Beverage Manager : F & B Manager) ที่จะคอยดูแลทุกห้องอาหาร คอยปรึกษาหารือกับ ผู้จัดการใหญ่ เชฟใหญ่ และฝ่ายการตลาด จะทำอะไรดี โปรโมชั่นหน้าไหน ขายอะไร

ในร้านอาหารขนาดเล็ก ผู้จัดการร้าน หรือ F&B Manager ก็คือ เจ้าของนั่นเอง เราเลยต้องมีค่าตัว จะตั้งไว้เท่าไหร่ก็ได้ให้พอกับรายรับ รายจ่ายของร้าน อย่าตั้งซะเวอร์ หรือถูกไป แต่ให้ครอบคลุมงานที่ทำ ไม่ต้องไปดึงงบหลวงมาใช้เอง หรือเอาเงินกระเป๋าซ้ายมาโปะกระเป๋าขวา ถ้าจะทำอย่างนั้น ต้องทำเรื่องยืมเงินตัวเองมาโปะร้าน มันจะได้มีหลักฐาน และรู้ว่าใช้จ่ายอะไรไปเท่าไหร่แน่ ประเภทเอาเงินพ่อ เงินแม่ ค่าใช้จ่ายน้ำไฟ ยกให้พ่อเป็นคนออก แต่รายรับตัวเองจะรับอย่างเดียวไม่จ่าย ผมเจอบ่อยครับ กับลูกคนมีกะตังค์ที่เปิดร้านอาหาร

ระดับรองลงมาจากผู้จัดการคือ กัปตัน ห้องอาหารใหญ่ๆ อาจมีกัปตันหลายคน เพื่อแยกคุมแต่ละส่วน คนหนึ่งอาจจะคุมพื้นที่ 30-40 โต๊ะ มากน้อยกว่านี้แล้วแต่กำหนดกัน เพราะบางร้านมีแต่โต๊ะไม่มีคนนั่ง ก็ไม่ต้องไปตั้งกัปตันหลายคน มีผู้จัดการคนเดียวก็พอ กัปตันจะคอยดูในพื้นที่บริการ ดูพนักงานบริการ ให้ทุกอย่างราบรื่น มีปัญหารีบแก้ เช่น อาหารออกช้า แกงหกใส่แขก ต้องกุลีกุจอช่วยเหลือกับพนักงานเสิร์ฟ

พนักงานเสิร์ฟ 1 คนต่อ 20 ที่ หรือมากกว่านั้น ขึ้นอยู่กับปริมาณคนเข้าร้าน อาจจะมีเด็กรับรถเพิ่ม หรือพนักงานต้อนรับไว้ไหว้สวยๆ ด้วยก็ได้

ร้านอาหารเปิดใหม่ร้านหนึ่ง เจ้าของเป็นเด็กหนุ่มจบนอก 8 คน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นลูกคนมีกะตังค์ ลงทุนคนละ 200,000 เท่าๆ กัน ไปเซ้งร้านขนาด 400 ที่นั่ง พร้อมส่วนที่เป็นสวนอาหาร และส่วนห้องแอร์ ค่าเช่าเดือนละ 60,000 นับว่าถูกสำหรับร้านขนาดนี้ ทั้ง 8 คนเห็นพ้องต้องกันว่าจะขายอาหารที่ไม่ค่อยเหมือนใครเขา แต่ตามกระแสอยู่บ้าง เลยลงเอยที่ หม้อร้อนรสชาติไทยสไตล์ชาบูญี่ปุ่น

ทั้ง 8 คน ไม่เคยเปิดร้านอาหาร บางคนจบจากโรงเรียนการอาหารหัวนอกที่ดังอยู่ในเมืองไทยเรา เก่งทำอาหารหน้าตาสวยๆ แต่ไม่ต้องกิน ที่เหลือก็เรียนเก่งๆ ดูภูมิหลังแล้วเจ๋งๆ ทั้งนั้น ทว่าเอาเข้าจริงตกม้าตายตั้งแต่ยังไม่ขึ้น เพราะการที่มัวแต่เกรงใจกัน หุ้นเท่าๆ กันเลยไม่มีใครเสียงใหญ่ เวลาประชุมทุกคนเลยเสียงเท่ากัน กว่าจะเห็นพ้องได้แต่ละเรื่อง เลยใช้เวลานาน การบริหารเลยไม่ก้าวหน้า มีอุปสรรคก็แก้ไม่ได้ เพราะเสียงแตก

เอาแค่เรื่องง่ายๆ น้ำซุปหม้อร้อน รสชาติเผ็ดไป กว่าจะบอกให้แม่ครัวปรับรสได้คงที่ใช้เวลาไปเป็นเดือน ร้านที่เซ้งมา เซ้งพร้อมอุปกรณ์ ถ้วย ชาม โต๊ะ เก้าอี้ ชิงช้า เครื่องล้างจาน โถจ่ายน้ำหวาน

โต๊ะ เป็นโต๊ะสนามอย่างดี แต่เนื่องจากที่ว่างมีมาก ตั้งโต๊ะในสนามให้ตากแดดตากฝนก็แล้ว ยังมีโต๊ะเหลืออีก เลยเอามาตั้งเป็นโต๊ะล้างจาน โต๊ะพนักงานนอนเล่น คนจัดสวนใหม่ไม่ชอบชิงช้า เลยยกให้พนักงานนอน ร้านใหม่ไม่ได้ใช้เครื่องล้างจาน โถจ่ายน้ำเลยเก็บเข้าสโตร์ สุดท้ายกว่าจะรู้ ปรากฏว่าโถจ่ายน้ำหายไปแล้ว ยังดีที่หุ้นส่วนคนหนึ่งไหวตัวทัน ประกาศขายเครื่องล้างจานผ่านออนไลน์ได้ หุ้นส่วนอื่นไม่ว่า เพราะส่วนตัวรวยแล้วเลยไม่หวงของ ขณะเดียวกันก็ไม่คิดหาทางเพิ่มรายได้ให้ร้าน เรียกว่าแต่ละวันหุ้นส่วนต่างคุมเชิงกันไป รอสวรรค์หล่นให้ขายดิบขายดี ตอนนี้ได้รายได้วันละ 2,000 บาท

เห็นแล้วก็เสียดายความรู้ความสามารถที่แต่ละคนเรียนกันมา ด้วย “ทิฐิ” ตัวเดียวแต่มีหลายตัว เพราะมีหลายคน ร้านเลยไม่ไปไหน

“เพื่อนฆ่าเพื่อน” “ผัวเลิกเมีย” “พี่ด่าน้อง” เพราะหุ้นร้านอาหารมีมาเยอะแล้วครับ เมื่อไหร่ก็ตามที่คิดจะไปหุ้นทำร้านอาหารหรือธุรกิจอื่นใด ให้ดูแผนธุรกิจของเขาให้ดี ดูแนวคิดของหุ้นใหญ่ ยืนยันครับว่า ร้านอาหารต้องมีคนใดคนหนึ่งเป็นหุ้นใหญ่ มีอำนาจตัดสินใจจะเอาเรื่องเข้าประชุมผู้ถือหุ้นบ้างก็ได้ แต่ต้องมีเสียงใหญ่ในการตัดสินใจ เป็นเผด็จการเล็กๆ ธุรกิจจะรอด หรือร่วงก็ขึ้นอยู่กับคนนี้แหละครับ

ก่อนจบเรื่อง “คน” ซึ่งเป็นต้นทุนหลักตัวหนึ่งของการทำร้านอาหาร มีเรื่องเล่าถึงเชฟโรงแรมมือใหม่คนหนึ่ง เตรียมตัวรับงานเลี้ยงบุฟเฟ่ต์อาหารเช้าตอนเช้าวันรุ่งขึ้นถึง 500 คน เชฟใหม่ก็กลัวทำไข่ดาวไม่ทัน เลยทอดไข่เตรียมไว้ตั้งแต่ตอนเย็น แล้วเอาเข้าตู้เย็น เช้าเอาออกมาอุ่นไมโครเวฟอีกที เรียกว่าเป็นการเตรียมการอย่างพรักพร้อม ใช้ประสิทธิภาพตัวเองและเครื่องมืออย่างเต็มที่ และยังเป็นการประหยัดเวลา บริการได้ทันใจ และยังได้คำสรรเสริญอีกพะเรอเกวียน ทั้งจากเจ้านายและแขก 500 คน เพราะไข่ดาวมันเหนียวได้ใจ ชนิดเอามีดเถือไม่เข้าทีเดียวเชียว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07062011158&srcday=2015-11-01&search=no

เปรี้ยวปาก

เรื่องและภาพ โดย : มติชน อคาเดมี

เปิดตำรา 7 หลักสูตรใหม่อินเทรนด์ เรียนทำอาหาร-เบเกอรี่ กับเชฟดัง-ร้านเด่น ที่ มติชน อคาเดมี

ย่างเข้าสู่ 2 เดือนสุดท้ายของปี 2558 แล้ว ศูนย์อาชีพและธุรกิจ มติชน (มติชน อคาเดมี) ยังคงมีหลักสูตรใหม่ๆ ที่น่าสนใจมาเสิร์ฟให้กับทุกท่านอีกเช่นเคย พร้อมเชิญเชฟระดับโรงแรม และร้านเด่น-คนดัง มาสอนทำอาหาร พร้อมเปิดเผยเทคนิค-เคล็ดลับการทำทุกขั้นตอนแบบไม่มีกั๊ก แถมแนะนำการทำการตลาดทางด้านอาหารแบบมืออาชีพอย่างจุใจอีกด้วยครับ

เริ่มต้นกันด้วย คอร์สสูตรเด็ด-ร้านดัง ที่กลับมาปลุกกระแสความอร่อยให้หายคิดถึงกันอีกรอบอย่าง “คาวบอยคาเฟ่ 2” ครั้งนี้ได้ เชฟปอพิชญ์ ใจชาญสุขกิจ (เชฟเอ๊ะ) แห่งร้านคาวบอยคาเฟ่ จังหวัดราชบุรี พร้อมแล้วที่จะมาเปิดสูตรเด็ด-เคล็ดลับ กับ 4 เมนูอร่อยประจำร้านที่แฟนพันธุ์แท้ขาประจำ ต้องสั่งมาเสิร์ฟที่โต๊ะอยู่ร่ำไป อย่าง ไก่ทอดคาวบอย, หมูผัดพริกไทยดำ, กุ้งทอดครีมซอสมะนาว, หัวปลาแซลมอนต้มซีอิ๊วญี่ปุ่น และต้มซุปเปอร์ขาไก่ ใครอยากรู้ว่า ซิกเนเจอร์หลักของร้านคาวบอยคาเฟ่ เขาปรุงกันอย่างไร? อร่อยเด็ดแค่ไหน? เทคนิค-เคล็ดลับจากเชฟเอ๊ะมีอะไรบ้าง? ในวันที่ 13 พฤศจิกายนนี้ มีคำตอบแน่นอน!!!

ส่วนใครที่อยากรู้เคล็ดลับการทำอาหารอีสานแสนอร่อย ต้องไม่พลาดหลักสูตรครัวสาธิต “แหนมตุ้ม-หม่ำเนื้อ” ที่นำเสนอความอร่อยเด็ดของเมนู แหนมตุ้มจิ๋ว และหม่ำเนื้อ สำหรับท่านที่อยากชิมอาหารอีสานสูตรประยุกต์ เพื่อการค้า ก็เตรียมตัวพร้อมใน วันที่ 21 พฤศจิกายนนี้ โดย อาจารย์จุไร นิ่มอุดม ผู้มีฝีไม้ลายมือในการรังสรรค์อาหารจานอร่อย ที่สร้างชื่อกับหลักสูตร “ไส้อั่ว-ไส้กรอกอีสาน” จะมาเปิดเผยสูตรเด็ดเคล็ดลับทุกขั้นตอนให้กับผู้เรียน ส่วนใครจะมีไอเดียเด็ดไปเสริมเป็นเมนูขายสร้างรายได้-สร้างอาชีพ ก็ไม่ว่ากัน…

ตามมาด้วยคอร์สครัวสาธิต ราดหน้าขั้นเทพ ซอสผัดขี้เมา สำหรับใครหลายคนที่อยากรู้เคล็ดลับการทำเมนู “ราดหน้า” ให้อร่อยขั้นเทพกับ เชฟบุ๊ค-บุญสมิทธิ์ พุกกะณะสุต เจ้าของราดหน้าชื่อดัง แห่งย่านงามวงศ์วาน สูตรเด็ดจากอดีตร้านดังเก่าแก่ที่เลื่องลือ ครั้งนี้พร้อมแล้วที่จะเปิดเผยทีเด็ดความอร่อยของ ซอสผัดขี้เมา กับ 4 เมนู อย่าง ราดหน้าผัดกะเพรา, ราดหน้าผัดฉ่าปลาอินทรี, สปาเกตตีขี้เมา, เส้นใหญ่ผัดขี้เมา สำหรับท่านที่อยากชิมรสอาหาร หรืออยากได้สูตรเด็ดไปทำกิน-ทำขาย เดือนพฤศจิกายนนี้เจอกันแน่นอน

สำหรับคนที่หลงใหลใน “อาหารคลีน” ก็ต้องไม่พลาด เพราะมติชน อคาเดมี ได้คัดสรรหลักสูตรน่าเรียนมาให้ทุกท่านได้เลือกสรรกันอีกถึง 2 หลักสูตรเลยทีเดียว สำหรับคนที่หลงใหลในความอร่อยเด็ดแถมอินเทรนด์ ต้องไม่พลาดหลักสูตร “เปาะเปี๊ยะสไตล์เวียดนาม” นำเสนอเมนูอาหารเวียดนามสุดคลีนอย่าง “เปาะเปี๊ยะ” ที่มีถึง 4 เมนู ได้แก่ เปาะเปี๊ยะปลา, เปาะเปี๊ยะสด, เปาะเปี๊ยะทอด และ ข้าวเกรียบปากหม้อเวียดนาม ที่กำลังได้รับความนิยมและกระแสในกลุ่มคนรับประทานอาหารคลีนในปัจจุบัน ทุกเทคนิค ทุกขั้นตอน สอนโดย อาจารย์ทัตดารา กาญจนกุญชร (อาจารย์แอม) อาจารย์จากมหาวิทยาลัยสวนดุสิต ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารเวียดนาม พบกัน วันที่ 14 พฤศจิกายนนี้ อาจารย์แอมฝากบอกว่า จัดเต็มทุกขั้นตอน…ตั้งแต่ต้นจนจบชั่วโมงเรียนเลยทีเดียว!!

ปิดท้ายกันที่คอร์สเรียนเบเกอรี่สุดครีเอต ก็ต้องพูดถึงหลักสูตรอย่าง “เบเกอรี่คลีน” ที่ได้เชฟสาวสุดสวยมากฝีมือ แห่งร้าน NattyCake? อย่าง เชฟนภาวดี พยัคฆโส (เชฟแนทตี้) ที่จะมาเปิดเผยเทคนิคการทำสุดยอดเบเกอรี่ ที่กลายมาเป็นอาหารคลีนสุดสร้างสรรค์ 4 เมนูอย่าง บราวนี่อะโวกาโด, แอปเปิ้ลครัมเบิ้ลพาย, ซอฟต์คุกกี้ช็อกโกแลตชิพ และ เมล็ดเจียน้ำกะทิมะพร้าวอ่อน ปลุกกระแสอาหารคลีนที่ฮิตมาตั้งแต่ปีที่แล้ว และยังคงแรงมาจนถึงปีนี้ โดยเชฟแนทตี้จะมาสอนวิธีการทำทุกขั้นตอน สอนกันตั้งแต่พื้นฐานการทำเบเกอรี่ ไปจนถึงการเลือกวัตถุดิบ ก่อนจะปิดท้ายด้วยการเสริมเทคนิค-เคล็ด (ไม่) ลับในการทำอาหารแบบคลีนๆ ที่ท่านควรรู้ พร้อมแนะแนวทางการทำขายให้อีกด้วย เปิดตำราพร้อมกัน วันที่ 28 พฤศจิกายนนี้

นอกจากนี้ ยังมีหลักสูตรการเรียนการสอนที่น่าสนใจอย่าง หลักสูตร สูตรเด็ด-ร้านดัง ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลา เจ๊เกลียว แห่งย่านวัดตรีทศเทพ กรุงเทพฯ ที่จะมาเปิดเผยเทคนิคการทำลูกชิ้นปลาแสนอร่อย พร้อมเทคนิคการขาย ในวันที่ 15 พฤศจิกายน และหลักสูตรครัวสาธิต ซาลาเปาออมทรัพย์ สุดยอดซาลาเปาแสนอร่อยร้านดังจากหาดใหญ่ สงขลา ที่มาสอนเทคนิคการทำ ซาลาเปาสูตรนิ่มไส้หมูสับ, หมูแดง, ไส้ครีม พร้อมแถมสูตรการทำ “ขนมจีบหมู” โดยเจ้าของร้านตัวจริง อาจารย์ศุภชัย สากำสด ในวันที่ 28 พฤศจิกายนนี้อีกด้วย ใครอยากได้สูตรเด็ด-เคล็ดลับ หรืออยากจะมาเรียนนำไปทำกิน-ทำขาย ก็รีบจับจองคอร์สเรียนได้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป…พลาดครั้งนี้ไป รอเจอกันอีกทีปีหน้าเลยครับ

สำหรับท่านที่สนใจอยากจับจองคอร์สเรียนหลักสูตรครัวปฏิบัติการ-ครัวเบเกอรี่ หรือครัวสาธิต ก็สามารถติดต่อสอบถามเพิ่มเติมมาได้ที่ ศูนย์อาชีพและธุรกิจ มติชน (มติชน อคาเดมี) หรือสำรองที่นั่งได้ที่ โทรศัพท์ (02) 954-3977-85 ต่อ 2123, 2124 (จันทร์-ศุกร์) (082) 993-9097, (082) 993-9105 (เสาร์-อาทิตย์) http://www.matichonacademy.com และ https://www.facebook.com/Matichon.Academy.Thailand

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07064011158&srcday=2015-11-01&search=no

ศิลปหัตถกรรม

สดุจตา

หมวก D.I.Y. จับตลาดบน โดนใจเซเลบ

“ยังมีกลุ่มผู้ชื่นชอบสวมใส่หมวกเรียกว่าติดเลยเยอะมาก บางคนแต่งตัวเรียบๆ แค่มีหมวกเก๋ๆ ใบเดียว ดูดีขึ้นมาแล้ว ซึ่งกลุ่มคนเหล่านี้จะซื้อสินค้าต่อเนื่อง และก็จะมีกลุ่มที่ต้องการสินค้าเพื่อใช้ในงานปาร์ตี้ ฉะนั้น ช่วงเทศกาลปีใหม่ยอดขายดีมาก”

คนจำนวนมาก นำงานอดิเรกมาสร้างเป็นอาชีพ แต่จะมีสักกี่คนนำอาชีพมาป็นงานอดิเรก

คุณระวีนันท์ พุทธวิเชียร คือหนึ่งในผู้ประกอบการที่เลือกนำอาชีพมาทำเป็นงานอดิเรก และในวันนี้เขาตอบเลยว่ารักในอาชีพนี้อย่างหมดใจ และว่างเมื่อไหร่เป็นต้องหยิบหมวกขึ้นมา D.I.Y. ใส่ความคิดสร้างสรรค์ จนทำให้มีรายได้เดือนหนึ่งนับแสนบาท

งานฝีมือห่างไกล

ทำได้ ถ้าใจพร้อม

“หมวกใบเดียว สามารถทำให้องค์ประกอบภาพรวมของรูปร่างออกมาดูดีได้” คุณระวีนันท์ กล่าวไว้เช่นนี้ พร้อมทั้งเล่าไอเดียนำมาสู่การผลิตสินค้าว่า แต่เดิมเธอเปิดร้านจำหน่ายเสื้อผ้า ภายใต้ชื่อ “พลอยนภัส” อยู่ตลาดแอปเปิ้ลพลาซ่า (ด้านหลังตึกการบินไทย) กระทั่งต่อมา รับซื้อหมวก D.I.Y. มาจำหน่ายควบคู่ แต่ทว่าผู้ผลิตไม่สามารถผลิตสินค้าได้ตามความต้องการ เป็นเหตุให้คุณระวีนันท์ผู้ซึ่งไม่มีความสามารถด้านงานประดิษฐ์มาก่อนเลย จำต้องหันมาลงมือทำเอง

“งานฝีมือ เป็นเรื่องที่ตอนนั้นมองว่าไกลตัวมาก มองว่าไม่เหมาะกับเรา เพราะไม่มีหัวด้านนี้ และก็คิดว่าคงทำไม่ได้ บอกตามตรง เย็บผ้ายังไม่ชอบ แต่ที่ตัดสินใจทำเพราะผู้ผลิตทำให้ไม่ได้ จึงไปซื้ออุปกรณ์มาลงมือเอง ซึ่งแรกๆ ออกมาไม่สวย ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ผลงานไม่เรียบร้อย จึงต้องปรับตัวเองจากที่เคยเปิดนิตยสารดูแฟชั่นเสื้อผ้า ก็เริ่มให้ความสำคัญกับหมวกและเครื่องประดับ อย่างงานการแข่งขันโปโลของประเทศอังกฤษก็จะเข้าไปดู เพื่อให้ได้ไอเดีย”

ไม่เพียงแต่ดูเพื่อให้เกิดไอเดียด้านการออกแบบเท่านั้น แต่ยังต้องลงลึกถึงรูปทรงของหมวก และการนำวัสดุต่างๆ มาประดิษฐ์ตกแต่ง ซึ่งในส่วนนี้ คุณระวีนันท์หาข้อมูลเพิ่มเติมจากเว็บไซต์ รวมไปถึงเดินสำรวจแหล่งค้าส่งใหญ่ อย่าง แพลทินัม ประตูน้ำ และย่านเจริญรัถ

“หมวกที่นำมาใช้จะเลือกคุณสมบัติพับแล้วไม่ยับ ไม่เสียทรง เพราะต้องคำนึงถึงการขนส่งและการนำไปใช้ของลูกค้า ซึ่งอย่างเวลาเดินทางก็จะนำหมวกใส่กระเป๋า ถ้าหยิบออกมาแล้วไม่เสียทรง ลูกค้าจะประทับใจ ส่วนรูปทรงของหมวกจะมีหลากหลายแบบ แต่ที่นิยมได้แก่ หมวกปีกกว้าง หมวกทรงปานามา และทรงเบเรต์ โดยจะมีทั้งมือหนึ่งและมือสอง ซึ่งปัจจุบันหาซื้อได้ในเว็บไซต์ด้วย ส่วนราคารับซื้อหมวกใบละประมาณ 450-600 บาท”

พิถีพิถันใส่ใจ

ใช้วัสดุชั้นดี

หลังนำมาตกแต่งเรียบร้อยแล้ว สามารถเพิ่มมูลค่ากับราคาขายใบละตั้งแต่ 1,390-2,790 บาท และมีกำไรหลังหักต้นทุนวัตถุดิบใบละประมาณ 500 บาทขึ้นไป

“อย่างหมวกมือสอง จะเลือกสภาพดี แบรนด์ดังของต่างประเทศ โดยเมื่อนำมาจำหน่ายจะแจ้งให้ลูกค้าทราบก่อน ถือเป็นความซื่อสัตย์ต่อกัน ซึ่งลูกค้าส่วนใหญ่ยอมรับได้ค่ะ และชอบด้วย เพราะหมวกบางแบบหายาก”

สำหรับวัสดุนำมาตกแต่ง อย่าง ลูกปัด โบ ลูกไม้ คุณระวีนันท์ ว่า ต้องเลือกคุณภาพดีเช่นกัน โดยยกตัวอย่าง ลูกไม้ เลือกใช้สินค้านำเข้าจากประเทศฝรั่งเศส อิตาลี เยอรมนี ซึ่งนิยมนำมาใช้ตกแต่งตัดเย็บชุดเจ้าสาว แม้จะมีราคาแพง แต่เมื่อเทียบกับคุณภาพและความหรูหรา คุณระวีนันท์ ว่า ควรค่าแก่การนำมาผลิต

ความพิถีพิถันใส่ใจในทุกรายละเอียด โดยเฉพาะกระบวนการผลิตที่คุณระวีนันท์เน้นวิธีเย็บมากกว่าติดกาว เพื่อให้เกิดความคงทน แต่ทว่าหากลูกค้านำไปใช้แล้วชำรุด สามารถนำกลับมาซ่อมได้โดยไม่มีเงื่อนไขระยะเวลารับประกัน

“แม้ตอนนี้คู่แข่งทางตรงในประเทศน้อยมาก แต่ไม่มองข้ามความคิดสร้างสรรค์ จะผลิตสินค้าให้ออกมาคุณภาพดี และที่ทำให้เราอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้คือ บริการหลังการขายที่พร้อมดูแลลูกค้าไปตลอด ชำรุดเสียหายซ่อมให้ฟรี หรือถ้าต้องการนำหมวกใบเก่ามาตกแต่งรูปแบบใหม่ ก็จะคิดค่าอุปกรณ์ไปตามความเหมาะสม”

นอกจากนั้นแล้ว ความจริงใจ ยังเป็นอีกหนึ่งความสำคัญ ส่งผลให้ตลอดระยะเวลา 6 ปีกับการทำธุรกิจ คุณระวีนันท์สามารถยืนอยู่ได้บนเส้นทางสายนี้

“การทำธุรกิจไม่ได้มุ่งเน้นว่าเงินต้องเป็นใหญ่ แต่ควรดูภาพลักษณ์ที่ออกมาด้วย อย่างถ้าลูกค้าใส่หมวกทรงนี้ไม่เหมาะ จะบอกกันตรงๆ เพราะเราเชื่อว่าผู้ขายควรแนะนำสิ่งดีๆ แก่ลูกค้า ส่วนถ้ามองในแง่ภาพลักษณ์และโอกาสการขาย ถ้าลูกค้าใส่สวย เมื่อเขาไปพบเจอใครก็จะได้รับคำชม โอกาสที่จะถามถึงแหล่งซื้อก็ตามมา”

เวลาว่างก็นั่งทำ

เพลิน ได้เงินด้วย

กับการทำงานแฮนด์เมดที่ต้องอาศัยความคิดสร้างสรรค์ จึงไม่อาจจ้างผู้ใดมาช่วยผลิตได้ แต่กระนั้น คุณระวีนันท์ก็สบายใจและยินดีใช้เวลาว่างหลังเลิกงานประจำและในวันหยุด ลงมือทำ จนกลายเป็นงานอดิเรกที่ได้ทั้งความเพลิดเพลิน และรายได้

“หลักการทำงานไม่มีภาวะกดดันใดๆ เพราะผลงานทุกชิ้นผลิตตามใจตัวเอง คิดสร้างสรรค์เองทั้งหมด ซึ่งบางครั้งทำได้เป็น 10 ใบถ้าไอเดียมา แต่โดยเฉลี่ยต่อเดือนประมาณ 50-100 ใบ ซึ่งพอทำเสร็จก็โพสต์ลงไอจี ไลน์ และเฟซบุ๊ก ลูกค้าประจำที่มีอยู่กว่า 10 รายจะจองเข้ามาค่ะ บางคนซื้อครั้งหนึ่ง 20 ใบ เพราะผู้ที่ชอบหมวกและติดการสวมใส่ เขาจะเฟ้นหาอยู่แล้ว นอกจากนั้นก็จะทำโชว์ไว้หน้าร้าน เพื่อสร้างวิธีพบเห็นให้กับลูกค้ารายใหม่ด้วยค่ะ”

คุณระวีนันท์ ยังกล่าวถึงกลุ่มลูกค้าหลักระดับบีบวกขึ้นไป ทั้งที่เป็นเซเลบริตี้ นักธุรกิจ ผู้บริหาร แอร์โฮสเตส ภริยานายทหาร เป็นต้น

“ยังมีกลุ่มผู้ชื่นชอบสวมใส่หมวกเรียกว่าติดเลยเยอะมาก บางคนแต่งตัวเรียบๆ แค่มีหมวกเก๋ๆ ใบเดียว ดูดีขึ้นมาแล้ว ซึ่งกลุ่มคนเหล่านี้จะซื้อสินค้าต่อเนื่อง และก็จะมีกลุ่มที่ต้องการสินค้าเพื่อใช้ในงานปาร์ตี้ ฉะนั้น ช่วงเทศกาลปีใหม่ยอดขายจึงดีมาก”

ผู้ประกอบการคนขยัน ยังกล่าวถึงการทำตลาดในประเทศว่า เติบโตด้วยดี ซึ่งไม่เพียงสินค้าประเภทหมวกเท่านั้นที่สบช่อง แต่ยังมองไปถึงกลุ่มสินค้าเครื่องประดับ อย่างเช่น ต่างหู กิ๊บติดผม โดยไม่ช้าไม่นานนี้จะผลิตออกมาพร้อมจำหน่าย ซึ่งคุณระวีนันท์ยังคงให้ความสำคัญกับคุณภาพเช่นเดิม

“ส่วนตลาดต่างประเทศเคยคิด แต่ติดตรงแรงงานผลิต เพราะงานฝีมือส่งต่อความรู้ยากมาก มันต้องทำออกมาจากไอเดีย จากใจ อย่างตัวเองบางทีนอนๆ อยู่ นึกแบบได้ รีบลุกมาทำเลย บางทีไอเดียมันเกิด นั่งทำได้เป็นสิบๆ ใบ”

คุณระวีนันท์ ยังกล่าวถึงข้อดีของการทำธุรกิจนี้ว่า มีผู้ผลิตหรือเรียกว่าคู่แข่งขันน้อยราย และถ้าจะมีผู้ผลิตเพิ่มขึ้น ก็ไม่ถือว่าแย่งตลาดกัน “ไม่เคยกลัวเรื่องก๊อบปี้ เพราะเชื่อว่าอย่างไรก็ไม่เหมือน ขนาดทำเองแต่ละใบยังไม่เหมือนกัน นี่คือข้อดีของงานแฮนด์เมด งานไอเดีย โอกาสขายจึงเกิดได้ต่อเนื่อง อย่างลูกค้าประจำของเรานี้เหนียวแน่นมาก ทำแบบไหนมาก็มักจะโดนใจเขา”

แม้จุดเริ่มต้นของคุณระวีนันท์จะไม่ได้เกิดจากความชอบ แต่ทว่าในวันนี้ เธอพูดได้อย่างเต็มปากว่า กับการประดิษฐ์หมวกใบสวยด้วยฝีมือเธอนี้ กลายเป็นอาชีพและงานอดิเรกที่เธอ “ตกหลุมรัก”

สนใจต้องการเลือกชมสินค้า หรือสั่งผลิต ซึ่งคุณระวีนันท์ ว่า หากจะนำไปติดแบรนด์ของตนเองก็ยินดีผลิตให้ สามารถติดต่อได้ที่ หน้าร้าน “Vanessa By พลอยนภัส” ตลาดแอปเปิ้ลพลาซ่า ห้อง I 16 ซอย 6 โทรศัพท์ 081-682 0682 LINE ID : Raveenan, IG:Raveenan _Handmade, Facebook : Raveenan Putavichein