บทความพิเศษ : ‘นิทานแห่งความดี’ เมื่อพระสงฆ์ทะเลาะกัน
วันพฤหัสบดี ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2569, 06.00 น.
กว่าสองพันปีมาแล้ว ในสมัยพุทธกาล ที่เมืองโกสัมพี ประเทศอินเดีย มีวัดใหญ่แห่งหนึ่งที่พระสงฆ์อยู่ร่วมกันเป็นจำนวนมาก ในวัดนั้นมีพระสงฆ์สำคัญอยู่สององค์ คือ พระวินัยธร ผู้เชี่ยวชาญพระวินัยและ พระธรรมธร ผู้เชี่ยวชาญพระธรรม
วันหนึ่ง พระวินัยธรกับพระธรรมธร เกิดข้อโต้แย้ง ความเห็นไม่ตรงกัน เรื่องน้ำในส้วม แทนที่ทั้งสองฝ่ายจะสนทนากันด้วยเมตตา กลับยึดความเห็นของตนเป็นใหญ่ไม่ยอมอ่อนข้อให้กัน แล้วศิษย์ของพระทั้งสองก็รวมกลุ่มเข้าข้างครูของตน
จากความเห็นต่าง ในเรื่องเล็กน้อย กลายเป็นการโต้เถียง แล้วลุกลามกลายเป็นความแตกแยกทะเลาะวิวาทถึงขั้น ไม่พูด ไม่มองหน้า และกล่าวโทษกันไปมา
เมื่อข่าวไปถึงพระพุทธเจ้า พระองค์เสด็จมาห้ามปราม โดยตรัสเตือนว่า “สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี, สมคฺคานํ ตโป สุโข.” แปลว่า “ความสามัคคีเป็นเหตุแห่งความเจริญ ความแตกแยกเป็นเหตุแห่งความเสื่อม”
แต่พระสงฆ์ทั้งสองฝ่าย กลับมัวแต่ยึดมั่นในความเห็นของตน ไม่เชื่อฟังพระพุทธเจ้า ไม่ยอมคืนดีกัน เมื่อพระพุทธเจ้าทรงเห็นว่า ทรงเตือนแล้วก็ไม่เป็นผล พระองค์จึงเสด็จออกจากเมืองโกสัมพี ไปประทับยังเมืองอื่น
เมื่อชาวบ้านทราบข่าว ต่างตกใจและเสียใจยิ่งนัก พวกเขาพูดกันว่า “เราจะไม่สนับสนุน พระที่ทะเลาะกันแตกความสามัคคี” แล้วชาวบ้าน ก็หยุดตักบาตร ไม่ถวายอาหาร ไม่อุปถัมภ์ พระสงฆ์ในกรุงโกสัมพีจึงลำบาก ไม่ได้รับการสนับสนุนและความเคารพนับถือเหมือนแต่ก่อน
ในที่สุดพระสงฆ์ทั้งสองฝ่ายจึงได้สติ มองเห็นความผิดของตน โดยรู้ว่า ความยึดมั่นในทิฐิ ทำลายทั้งตนเองและพระศาสนา พระสงฆ์ทั้งสองฝ่ายจึงพร้อมใจกันเดินทางไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ขอขมาด้วยใจสำนึกผิดอย่างแท้จริง
พระพุทธเจ้าทรงรับการขอขมาและทรงสอนว่า “วิสํวาทปฺปจฺจยา วินาสนฺติ” แปลว่า “ การวิวาทขัดแย้งกันนำไปสู่ความพินาศ”
ตั้งแต่นั้นมาพระสงฆ์ในเมืองโกสัมพี ก็คืนดีกันและอยู่ร่วมกันด้วยความเคารพ รู้จักฟัง รู้จักอภัยและรักษาความสามัคคี
การที่พระวินัยธรและพระธรรมธร ที่เคยทะเลาะกัน ตั้งใจฟังสอนของ พระพุทธเจ้า แล้วนำคำสอนมาปรับปรุงตัวจนกลับมาอยู่ร่วมกันอย่างสันติ เป็นการทำความดี ตามบุญกิริยาวัตถุ จากการฟังธรรมแล้วนำไปปฏิบัติ (ธัมมัสสวนมัย)
นิทานเรื่อง นี้สอนให้รู้ว่า: “ หากไม่รีบระงับยับยั้งปัญหาเรื่องเล็กๆ อาจลุกลามเป็นเรื่องใหญ่โตได้”
เรียบเรียงจากโกสัมพิยสูตร ในพระไตรปิฏก เล่มที่ 12 พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์
เอกสารนี้ จัดทำโดย“ชมรมเสมาพัฒนาชีวิต” “มูลนิธิส่งเสริมการลูกเสือแห่งประเทศไทย” This document was created by “Sema Life Development Club, Thai Scouts Promotion Foundation
SootinClaimon.Com 